امام جواد (ع) : چرا حضرت مهدى (عليه السلام)«منتظَر» ناميده مى شود – 320 روز پیش

[ملیکه]

امام جواد (عليه السلام) : در باره اينكه چرا حضرت مهدى (عليه السلام)«منتظَر» ناميده مى شود فرمود: «إن له غيبة يكثر ايامها و يطول امدها فينتظر خروجه المخلصون و ينكره المرتابون و يستهزئ بذکره الجاحدون و يكذب فيها الوقّاتون و يهلك فيها المستعجلون و ينجو فيها المسلّمون۱».
«او را غيبتى هست كه زمانش زياد است و پايانش به طول مى انجامد. پس مخلصين چشم انتظار قيام او مى مانند و شك كنندگان به انكار او بر مى خيزند و منكرين به استهزا او مى پردازند و یاد او را به سخره می گیرند و تعيين كنندگان وقت ظهور دورغ گویانند (و یا مورد تكذيب قرار مى گيرند) و عجله كنندگان در آن هلاك مى شوند و تسليم شدگان نجات مى يابند.»

[ملیکه]

امام جواد(علیه السلام) در این بیان نورانی، مردم زمان غیبت را به شش گروه تقسیم کرده اند:
1. مخلصین که منتظر خروج و قیام آن حضرت هستند.
2. شک کنندگان که به انکار او برمیخیزند.
3. منکران که یاد آن حضرت را استهزا و مسخره می کنند
4.تعیین کنندگان وقت که دروغ گویانند و مورد تکذیب قرار می گیرند.
5. شتاب کنندگان در امر ظهور که هلاک می شوند.
6.تسلیم شوندگان که اهل نجات و فلاح هستند.

در میان این شش گروه ، دو گروه مخلصین و تسلیم شوندگان از کوران فتنه های اخر الزمان نجات می یابند و به فلاح و رستگاری نایل می شوند. و بقیه مردم به طرق گوناگون(شک،انکار،تعیین وقت،استعجال) از صراط مستقیم منحرف می شوند به دره هلاکت سقوط می کنند.

[ملیکه]

نکته مهم مطرح شده در فرمایش امام جواد(علیه السلام، آسیب شناسی استعجال و شتاب زدگی در امر ظهور است که منجر به هلاکت می شود.
استعجال به معنى عجله کردن، شتاب و خواستن چیزى قبل از رسیدن وقت آن و تحقّق زمان آن است. انسانهاى عجول به خاطر ضعف نفس و کم ظرفیّت بودن، متانت و سکون و آرامش خود را از دست مى‏دهند و خواهان تحقّق فوري وعده الهي بدون در نظر گرفتن مصالحي كه خداوند متعال در نظر دارد، مي‌باشند.
نهى از عجله و شتاب زدگى در امر ظهور به آن جهت است که به دنبال این پدیده، روحیه یأس و نومیدى در انسانِ منتظر، پیدا مى‏شود؛ آرامش و صبورى را از دست مى‏دهد و حالت تسلیم او به حالت گله‏مندى و شکایت تبدیل مى‏گردد و از تأخیر ظهور بى‏قرار مى‏گردد و این بیمارى را به دیگران نیز سرایت مى‏دهد و گاهى به خاطر استعجال ظهور به حالتِ انکار وجود امام، گرفتار مى‏شود
لذا شتاب‏زدگي در اين امر، در روايات ديني ما بسيار نكوهش شده است.
یکی از بارزترین و آسیب دار ترین مصادیق استعجال و شتاب زدگی در امر ظهور بررسی افراطی نشانه های ظهور می باشد.

[ملیکه]

بررسی نشانه های ظهور و تطبیق احتمالی علائم بر حوادث زمانه و شخصیت های زمانه هر چند که قلوب منتظران را سرشار از امید و شادی می کند و آمادگی شیفتگان ظهور را مضاعف می گرداند ولی اگر رنگ و بوی استعجال و شتابزدگی به خود بگیرد از بزرگترین آسیب های حوزه مهدویت محسوب می شود و انسان منتظر را به وادی اعتراض و عدم رضایت به مصلحت الهی می کشاند و یاس و نومیدی رادر اثر تحقق نیافتن ظهور ایجاد کرده و شک و تردید را بذر افشانی می کند و در انتها انسان را به ورطه انکار کشانده و هلاک می کند. باید توجه نمود که نشانه های ظهور جنبه کاشفیت دارند نه جنبه موضوعیت و لذا علائم ظهور تکلیف اور نیست. در مقابل علائم، شرای ظهور جنبه موضوعیت دارند و انسان منتظر نسبت به تحقق آنها تکلیف دارد چرا که امر ظهور مشروط و منوط به شرایط است و بدون تحقق یافتن شرایط ظهور واقع نمی شود.
مباحث آخر الزمانی حوزه بسیار خطیری است که عده ای دچار افراط و برخی مبتلا به تفریط هستند.
منتظر واقعی کسی است که بررسی نشانه ها و تطبیق علائم را با احتیاط کامل و با نگاهی امیدوارانه انجام داده و شتابزده نگردد و تسلیم امر الهی باشد که در این صورت اهل نجات و فلاح خواهد بود.
نکته مهم دیگر این که همچنانکه استعجال و شتابزدگی، يكي از آفت‏ها و آسيب‏هايي است كه فرا روي منتظران قرار دارد، همچنین استبعاد و دور شمردن وقت ظهور یکی دیگر از آسیب های حوزه مهویت است که برخی دچار این آسیب می شوند که پیامد آن بي‏تفاوتي و قساوت قلب مي‏باشد.