دوستان بسیاری از دروس زندگی را می توانیم از دل آیات قر آن بیرون بکشیم
بیایید در اینجا هر بار یک آیه بگذاریم
و بعد از تر جمه ی آن ببینیم از آن
در زندگی و روبط فردی و اجتماعی مان چه درس هایی می توانیم بگیریم :8837479287607136258
مدیر انجمن اهل بیت(ع) 

اولین آیه رو من پیشنهاد میدم !!!!!! با اجازه
"و لا تصعر خدک للناس و لا تمش فی الارض مرحا ان الله لا یحب کل مختال فخور "
و هرگز به تکبر و ناز از مردم رخ متاب و در زمین با غرور قدم بر مدار که خدا هرگز مردم متکبر خودستا را دوست نمیدارد
سوره ی لقمان آیه ی 18
مدیر انجمن اهل بیت(ع) 
غرور در زندگی باعث می شود که در زندگی افراد این مسایل پیش آید
عدم پذیرش فرد از سوی دیگران
خودستایی فرد مغرور و عدم پذیرش نظرات دیگران
از بین رفتن اعتماد در بین افراد
گوشه گیری و انزوا طلبی در نزد فرد مغرور
عدم پذیرش تغییر و تحول
اصرار بر نظر و عدم پذیرش اشتباهات خود
از بین رفتن وحدت در بین افراد
و....

فرشتگان عذاب از میان تمام اوصاف رذیله انسان که او را به دوزخ مى برد روى مساله" تکبر" تکیه مى کنند، اشاره به اینکه سرچشمه اصلى کفر و انحراف و گناه بیش از همه کبر و غرور و عدم تسلیم در برابر حق است. آرى کبر است که پرده هاى ضخیم بر چشم انسان مى افکند و او را از دیدن چهره تابناک محروم مى سازد، و به همین دلیل در روایتى از امام صادق و امام باقر (ع) مى خوانیم: « لا یدخل الجنة من فى قلبه مثقال ذرة من کبر؛ کسى که به مقدار ذره اى از کبر در قلبش وجود داشته باشد داخل بهشت نمى شود"!» (کافى جلد 2 باب الکبر حدیث 6 ). در روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده: ''دره ای است به نام سقر که جایگاه متکبران است و هرگاه نفس بکشد دوزخ را می سوزاند»!برنامه عملى پیشوایان اسلام سرمشق بسیار آموزنده اى براى هر مسلمان راستین در این زمینه است. در سیره پیامبر (ص) مى خوانیم: هرگز اجازه نمى داد به هنگامى که سوار بود افرادى در رکاب او پیاده راه بروند، بلکه مى فرمود: " شما به فلان مکان بروید و من هم مى آیم و در آنجا به هم مى رسیم، حرکت کردن پیاده در کنار سواره سبب غرور سوار و ذلت پیاده مى شود"! و نیز مى خوانیم: پیامبر (ص) بر روى خاک مى نشست، و غذاى ساده همچون غذاى بردگان مى خورد، و از گوسفند شیر مى دوشید، بر الاغ برهنه سوار مى شد. این گونه کارها را حتى در زمانى که به اوج قدرت رسید- مانند روز فتح مکه- انجام مى داد، تا مردم گمان نکنند همین که به جایى رسیدند باد کبر و غرور در دماغ بیفکنند و از مردم کوچه و بازار و مستضعفان فاصله بگیرند و از حال توده هاى زحمت کش بیگانه شوند. در حالات على (ع) نیز مى خوانیم که او براى خانه آب مى آورد و گاه منزل را جارو مى کرد. و در تاریخ امام حسن علیه السلام مى خوانیم که با داشتن مرکبهاى متعدد، بیست مرتبه پیاده به خانه خدا مشرف شد و مى فرمود: ''من براى تواضع در پیشگاه خدا این عمل را انجام مى دهم ''.
مدیر انجمن اهل بیت(ع) 
مدیر انجمن اهل بیت(ع) 
این آیه اشاره به حفظ امانت دارد و اهمیت آن را در نزد خداوند بیان می کند .
با توجه به آن ما چه قدر در حفظ بزرگترین امانتهایی که خدا به ماداده است کوشا بوده ایم
امانتهایی جدا از مال و دارایی
امانتهایی نظیر چشم و گوش ؛دست و پا ؛عقل و اندیشه ؛و خلاصه تمام آنچه مایه ی حیات و زندگی ماست .
اماناتی که خدا در بدن و روح ما فرار داده است نیز
اماناتی مانند فرزند ، با مسئولیتهایمان در چامعه و یا نقشهای تربیتی و ساختاریمان مانند
پدر یا مادر و معلم بودن ؛ همسایه و هم مذهب بودن و....
پس امانت می تواند یک کتاب باشد که دوستم به امانت به من می سپارد
می تواند یک جمله باشد که نزد من برای حفظ اسرار به امانت گذاشته می شود و
می تواند فرندی که از طرف خدا به من عطا شده باشد و یا
چشمی که برای استفاده در جهت کمال به من داده شده است .
پس سنگینی رسالت امانت از همین نکته ی خداوند مشخص است که می فرماید
خداوند امر می فرماید که امانت را به صاحبش برگردانید .

از خصلتهای بسیار زیبا و پسندیده در میان انسانها امانتداری و بازگرداندن به موقع و همراه با سلامت امانت است.
هر کسی در زندگی گاهی به انسان پاکدل و امینی نیازمند میشود تا مال و وسیلهی راز یا مطلب مهمی را نزد او به امانت بسپارد حفظ امانت دیگران، احترام به احساسات پاک انسانی است عموم ادیان مقدس الهی بخصوص اسلام بر تقویت این صفت نیک تأکید فراوان نمودهاند.
در قرآن مجید در مقام تعریف انبیاء آنان را با صفت، رسول، ناصح امین توصیف و معرفی میکند مثلاً دربارهی حضرت نوح میفرماید:
«هنگامی که برادرشان نوح بر آنها گفت: آیا تقوا پیشه نمیکنید؟ من برای شما رسول امینی هستم»
[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] فرمود:
خداوند هیچ پیامبری را برنینگیخته جز بر راستگویی و ادای امانت به نیکوکار و بدکار.
پیامبر اسلام قبل و بعد از بعثت به محمد امین معروف بود و مردم اشیاء گرانبهای خویش را نزد آن حضرت به امانت میسپردند. حتی درشب هجرت که رسول خدا مخفیانه از مکه خارج شد امانتهای مردم را که غالباً همان کفار بودند نزد ام ایمن نهاد و به امیرالمؤمنین علیهالسلام فرمود تا در موقع مناسب به صاحبانش برگرداند.
خداوند سبحان در قرآن رعایت امانت را یکی از صفات مؤمنین میداند و میفرماید:
مؤمنان کسانیند که امانتها و پیمان خویش را رعایت میکنند.
[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]فرمود:
امانتداری روزی را زیاد میکند.
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
Bookmarks