دردو دل با خدا.............. – 549 روز پیش

[صدیقه]

مناجاتنامه ......

خداي من !!!

اي تنها اميد من ...

اگر به واسطه گناهانم لطف و كرمت را از من دريغ داري باز هم به درگاه پر لطف تو مي آيم ...

آنقدر به آستانت سر مي سايم كه تمام ذرات وجودم چون خاكستري سوزان در فضا پراكنده شوند ...

آنقدر نام ملكوتي ات را صدا ميزنم كه آسمان و زمين با من همنوا شوند و نام كبريايي ات را فرياد كنند ...

و آنقدر به در درگاهت مي مانم تا شايد لذت اجابت را به كام من بنشاني !!!

[صدیقه]

كريما !!!

تو را بر عظمت جلال و جمالت مي خوانم و از تو خواهش ميكنم كه مرا بيش از پيش به خود آشنا كني .....

تا قدردان نعمت هاي بي شمارت باشم و توفيقي عطا فرمايي تا در مسير اعتلاي ارزش هاي مقدس دينت گام بردارم و در ترويج آن لحظه اي درنگ نكنم ...

[صدیقه]

پروردگارا !!!

قدمهاي همتم را آنگونه توانا ساز تا در تحكيم بنيان هاي ايمانم توفيقي روز افزون يابم ...

خدايا لحظه اي حتي مرا به حال خود وامگذار !!!

[صدیقه]

من هر شب می آیم ...

به سوی نور ...
به سوی عشق ...
به سوی زیارتگاه عشاق جهان ...
به سوی میعادگاه رندان عالم ...
به سوی قرارگاه دوستان مهربان ...
به سوی تو ...
به سوی خود ...
به سوی خدا ...
نگاهم خیره به چشمان عاشق !!!
چشمانی بارانی از عشق ناب و پاک !!!
دلای آبی و شکسته و خسته و تنها و منتظر !!!

من هر لحظه می آیم ...

می آیم تا اعتراف کنم ...
تا پاک شوم همچون روز نخست ...
از گناهان ...
از زشتی ها ...
از پلیدی ها ...
از شیطان هوی و هوس های دنیوی ...

می آیم تا فراموش کنم ...
نا مهربانی ها را ...
نا رفیقی ها را ...
بی وفایی ها را ...
خیانت ها را ...
ناسپاسی و قدر نشناسی ها را ...

می آیم تا ذکر بگویم ...
نیایش و ستایش کنم ...
زیارت کنم ...
التماس کنم ...
دعا کنم ...
خواهش کنم ...
زاری کنم ...

می آیم تا طواف کنم ...
وضو بگیرم ...
رکوع و سجود کنم ...
نماز بخوانم ...
عبادت کنم ...
خالصانه و عاشقانه و خاضعانه !!!

شاید شفا یابم ...
درمان شوم ...
آرامش یابم ...
مست و شوریده و شیدا و رسوا بادم شب همه شب ... هر لحظه و هر روز ...

و عاشق شوم باز دوباره تولدی دوباره یابم !!!

دستها را به آسمان بلند کنم و نگاهم خیره به ستاره ها و ماه شب !!!

آری من و تو ماهه آسمان همدردیم ... تنهاییم !!!

می آیم تا فرشته های زمینی خداوند را ببینم !!!
تا گذشتهء تلخ خود را فراموش کنم !!!
تا دوباره آغاز کنم و دوباره بسازم زندگی را !!!
تا آرامش را هر لحظه و هر روز تجربه کنم !!!
اما ...
خدایا !!!
ای کاش ...
آنهایی را که دوست میدارم از من هرگز هراسی به دل و جان و نگاه نداشته باشند !!!!

[صدیقه]

هنوز در عطش سوزان هجران و انتظار سرد وصال به سر می بریم !

خدایا حلاوت سخن گفتن بی پرده خودت را نصیبم گردان !

[صدیقه]

گفتم : خداي من ، دقايقي بود در زندگانيم که ھوس مي کردم سر سنگينم راکه پر از دغدغھ ي ديروز بود و ھراس فردا ،بر شانه ھاي صبورت بگذارم و آرام برايت بگويم و بگريم ، در آن لحظات شانه ھاي تو کجا بود ؟

گفت: عزيز تر از ھر چه ھست ، تو نه تنھا در آن لحظات دلتنگي که در تمام لحظات بودنت بر من تکيه کرده بودي ، من آني خود را از تو دريغ نکرده ام که تو اينگونه ھستي .

من ھمچون عاشقي که به معشوق خويش مي نگرد ، با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم .

گفتم : پس چرا راضي شدي من براي آن ھمه دلتنگي ، اينگونه زار بگريم ؟

گفت : عزيزتر از ھر چه ھست ، اشک تنھا قطره اي است که قبل از آنکه فرود آيد عروج مي کند ،اشکھايت به من رسيد

و من يکي يکي بر زنگارھاي روحت ر يختم تا باز ھم از جنس نور باشي و از حوالي آسمان ، چرا که تنھا اينگونه مي شود تا ھميشه شاد بود .

گفتم : آخر آن چه سنگ بزرگي بود که بر سر راھم گذاشته بودي ؟

گفت : <> بارھا صدايت کردم ، آرام گفتم از اين راه نرو که به جايي نمي رسي ، تو ھرگز گوش نکردي و آن سنگ بزرگ فرياد بلند من بود ،که عزيز از ھر چه ھست از اين راه نرو که به ناکجاآباد ھم نخواھي رسيد .

گفتم : پس چرا آن ھمه درد در دلم انباشتي ؟

گفت : روزيت دادم تا صدايم کني ، چيزي نگفتي ، پناھت دادم تا صدايم کني ، چيزي نگفتي ،

بارھا گل برايت فرستادم ، کلامي نگفتي ، مي خواستم برايم بگويي .آخر تو بنده ي من بودي چاره اي نبود جز نزول درد که تو تنھا اينگونه شد که صدايم کردي .

گفتم : پس چرا ھمان بار اول که صدايت کردم درد را از دلم نراندي ؟

گفت : اول بار که گفتي خدا آنچنان به شوق آمدم که حيفم آمد بار دگر خداي تو را نشنوم ، تو باز گفتي خدا و من مشتاق تر براي شنيدن خدايي ديگر ، من اگر مي دانستم تو بعد از علاج درد ھم بر خدا گفتن اصرار مي کني ھمان بار اول شفايت مي دادم .

گفتم :مھربانترين خدا ، دوست دارمت ...

<> گفت : عزيز تر از ھر چه ھست من دوست تر دارمت ...

[صدیقه]

الهی! بشنو دعایم را، آن گاه که به درگاهت دعا می کنم؛ و صدای ناله ام ، هنگامی که تو را صدا می کنم؛
الهی! اکنون به سوی تو آمده ام. بیچاره ام و در برابرت ایستاده ام. امیدوارم، اگر چه در حال گریه و ناله ام.
الهی! با خبری از نهانم. خواسته هایم جاری شده بر زبانم. به دست توست فزونی و کاهش سود و زیانم.
الهی! همیشه نیکی تو به من می رسد در روزگار زنده بودنم. پس دریغ مدار نیکی خودت را از من به هنگام مردنم.
الهی! سرپرست باش در کارم . به فضل و عنایت خود که من گنهکارم.
الهی! پرده کشیدی بر گناهانم در دنیا. و من به پرده پوشی آن ها نیازمندترم در عقبی.
الهی! به کرم و جود تو امید دارم و عفو تو بهتر است از کردارم.
الهی! حاجتم را رد مکن ، امیدم را ناامید مکن.
الهی! اگر خواری مرا می خواستی، هدایتم نمی کردی و اگر رسوایی مرا می خواستی عافیتم نمی دادی.