9 مشکل طبی، 9 چاره طبیعی – 279 روز پیش

[روضه رضوان]

برخی افراد برای رهایی از هزینه‌های سنگین درمان به مصرف خوراکی‌های طبیعی روی می‌آورند تا از ابتلا یا پیشرفت‌ بیماری‌ها پیشگیری کنند. واقعا وقتی می‌شود با صرف هزینه‌ای اندک از شر برخی بیماری‌ها خلاص شد، چرا باید هزینه‌های سنگین درمان را متحمل شد؟

درمان با خوراکی های طبیعی

شناخت خواص خوراکی‌های طبیعی در دسترس و ارزان‌قیمت می‌تواند به شما کمک کند که گاهی زودتر به داد خودتان برسید. البته ناگفته نماند که برای انجام هر یک از این روش‌ها باید نظر پزشک را هم جویا شوید و از درمان‌های خودسرانه پرهیز کنید تا گرفتار عوارض ناخواسته این درمان‌های طبیعی نشوید.



لیمو و جای جوش

دکتر آدری‌ کیونین، متخصص پوست ومو می‌گوید: شما می‌توانید برای از بین بردن جای جوش‌های صورت‌تان، روزی 10 تا 15 دقیقه یک قطعه لیمو ترش تازه را روی پوست‌تان بگذارید و بعد از 12 هفته از داشتن پوستی صاف و شفاف لذت ببرید. اسید موجود در آب لیمو ترش سبب از بین رفتن جای جوش‌ها می شود. ولی اگر پوست‌ خشکی دارید، بهتر است از این روش استفاده نکنید.



سرکه سیب و ضرب‌دیدگی

محققان می‌گویند سرکه سیب یکی از موثرترین مواد برای مبارزه با بیماری‌های التهابی است. بنابراین اگر قسمتی از بدن‌تان دچار ضرب‌دیدگی شده و ورم کرده است، روزی چند نوبت یک دستمال پارچه‌ای را به سرکه سیب آغشته کنید و روی قسمت متورم بمالید، یا روزی دو بار خمیری متشکل از سرکه سیب و سفیده تخم ‌مرغ را به مدت یک ساعت روی بخش ضرب‌دیده بگذارید.



زنجبیل و دل‌ درد

این گیاه معجزه‌گر بهترین درمان برای دل‌ دردهای ساده و حتی دل ‌دردهای دوران بارداری و قاعدگی است. مطمئن باشید که اگر دل‌درد به سراغ‌تان بیاید، با نوشیدن روزی دو لیوان دم کرده زنجبیل می‌توانید از دست آن خلاص شوید. برای درست کردن دم کرده زنجبیل هم کافی است یک قاشق غذاخوری زنجبیل تازه را در یک قوری آب داغ بریزید و 10 دقیقه منتظر شوید تا خوب دم بکشد و آماده نوشیدن شود.



عسل و خراش پوستی

این خوراکی شیرین و خوش‌مزه، حاوی دو ماده موثر و مفید برای درمان زخم‌های ناشی از بریدگی یا خراش است؛ شکر برای از بین بردن رطوبت و در نتیجه از بین رفتن باکتری‌ها و پراکسید هیدروژن برای ضدعفونی کردن. پس شما می‌توانید برای درمان بریدگی‌ های سطحی‌تان به سادگی از این ماده شفابخش استفاده کنید.


‌نمک و پای ورزشکاران

یکی از مشکلاتی که اکثر ورزشکاران و گاهی افراد غیر ورزشکار با آن دست به گریبان‌اند، مشکلات مربوط به پاهاست. تعریق بیش از حد و بوی نامطبوع پا ، به وجود آمدن قارچ‌های پوستی بین انگشتان پا و سفتی پوست به‌ خصوص در پاشنه و انگشت شست پا، از جمله ی این مشکلات هستند.

دکتر سوزان لوین، متخصص بیماری‌‌های داخلی، به کلیه افرادی که به نوعی با هر کدام از این مشکلات درگیر هستند توصیه می‌کند روزانه 5 تا 10 دقیقه پاهای‌شان را در محلولی حاوی یک لیتر آب گرم و دو قاشق چای‌خوری نمک، قرار دهند.



روغن زیتون و اگزما

خشکی و خارش شدید پوست در بیماری اگزما بسیار آزار دهنده است. اگر از این بیماری پوستی رنج می‌برید و داروهای شیمیایی هم حساسیت پوست‌تان را بیشتر کرده اند، می‌توانید روزی چند نوبت یک قاشق چای‌خوری روغن زیتون را روی هر 5/2 سانتی‌متر از پوست مبتلا بمالید و اگر بیماری‌تان شدید و پیشرفته است، منطقه چرب شده را با یک پوشش پلاستیکی هم بپوشانید.



شیر و آرامش

دکتر برنارد ویتون، روان‌پزشک، می‌گوید: اگر می‌خواهید پیش از خوابیدن به آرامش کامل برسید و با ذهنی آرام یک خواب لذت‌بخش را تجربه کنید، نیم ساعت قبل از خواب یک لیوان شیر گرم بنوشید. اسیدآمینه‌ای به نام تریپتوفان در شیر وجود دارد که باعث ایجاد حس آرامش می‌شود.



دم کرده بابونه و میخچه

دکتر لوین می گوید: آسان‌ترین راه برای از بین بردن میخچه پا این است که روزی دو ساعت آن را در دم کرده ی بابونه قرار دهید. این دم کرده گیاهی، بهترین ماده برای نرم کردن پوست سفت شده هم به شمار می‌آید. در ضمن اگر دیدید پوست‌تان بعد از قرار گرفتن در دم کرده بابونه رنگ گرفت، اصلا نگران نشوید. مقداری آب ولرم و صابون ملایم می‌تواند مشکل شما را خیلی سریع حل کند.



جوش‌ شیرین و عفونت‌ ادراری

به گفته دکتر لارین گیل‌اسپای، اورولوژیست، جوش ‌شیرین با قلیایی کردن محیط مثانه باعث جلوگیری از تکثیر باکتری‌ها می‌شود، بنابراین اگر به عفونت دستگاه ادراری مبتلا شده‌اید و به پزشک هم دسترسی ندارید، روزی یک لیوان آب که با یک چهارم قاشق چای‌خوری جوش ‌شیرین مخلوط شده است را بخورید و در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کنید.

[روضه رضوان]

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[روضه رضوان]

بابونه و درمان ورم معده

بابونه گیاهی دائمی و كوچك به ارتفاع تقریبا 30 سانتی متر و دارای عطری معطر است كه در چمنزارها و اراضی شنی می روید. ساقه آن به رنگ سبز مایل به سفید، برگ های آن كوچك متناوب و دارای بریدگی های باریك و نامنظم و پوشیده از كرك است. گل های آن جمع شده در یك طبق است كه به طور منفرد در انتهای ساقه گل دهنده در تابستان ظاهر tمی شود. در هر طبق گل های سفید در اطراف و گل های زرد در قسمت وسط قرار دارد. گیاه «بابونه بجنوردی» یكی از گیاهان با ارزش و منحصر به فرد دارویی منطقه است كه برای درمان امراض گوارشی مورد استفاده قرار می گیرد و از ارزش دارویی بالایی برخوردار است. ۷۹گونه گیاه دارویی در روستای ییلاقی «دركش» در جنوب شهرستان مانه و سملقان در استان خراسان شمالی شناسایی شده است. منطقه «دركش» در خراسان شمالی منطقه ای مستعد و گنجینه ای از گونه های مختلف گیاهان دارویی است كه حدود چهار هزار هكتار از اراضی این منطقه پوشیده از گونه های گیاهی متنوع و با ارزش دارویی می باشد. در این منطقه حدود ۳۸۰گونه گیاهی شناسایی شده است كه ۷۹ گونه آن را گیاهان دارویی با ارزش تشكیل می دهد.۶ مورد از گونه های شناسایی شده در این منطقه را گیاهان با ارزش دارویی تشكیل می دهد.

خواص دارویی:

بابونه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است و از تقویت كننده های تلخ به حساب می آید.
_ یكی از مهم ترین خواص بابونه درمان زخم معده و ورم معده است و این گیاه به آسانی این مرض را درمان می كند.
_ بابونه تقویت کننده مغز است.
_این گیاه شیر مادران شیرده را افزایش می دهد.
-درمان كننده سردرد و میگرن است.
-استفاده از بابونه سنگ مثانه را خرد و دفع می كند.
برای تسكین دردهای عضلانی چای بابونه بنوشید.
_جویدن بابونه برای التیام زخم درمان مفیدی است.
_ تب بر و تسكین دهنده درد است.
-بابونه تقویت كننده معده است.
_برای رفع بی خوابی و داشتن یك خواب آرام و راحت، كافی است ده دقیقه قبل از این كه به رختخواب بروید یك فنجان چای بابونه بنوشید.
_بابونه درمان كننده بی اشتهایی است.
-برای رفع ورم روده موثر است.
-چای بابونه درمان كننده كم خونی است.
-از بابونه برای رفع كرم معده و روده استفاده كنید.
_بابونه برای رفع زردی مفید است.
_اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام برای رفع ناراحتی های پوستی نظیر اگزما، كهیر و خارش مفید است.
_روغن بابونه را برای از بین بردن كمردرد، درد مفاصل و نقرس روی محل درد بمالید.
-شستن سر با چای بابونه، موهای روشن را شفاف تر می کند.
_بابونه ضد آلرژی است.

[روضه رضوان]

برگ گیاه پونه با نام علمی Mentha pulegium از تیرۀ نعناعیان که حاوی اسانس می‌باشد.
نامهای گیاه:
لاتین: Mentha pulegium
Syn: M. exigua linn, Puleguim vulgare mill
فارسی: پونه، کوت کوتی، پودنه
عربی: حبق (Hhabaq)، فلیحا (Fulayhha)، فیله (Fulayah)، فودنج (Fudang)
انگلیسی: Pudding grass, European penny royal, Penny royal
فرانسه: Fretillet, Menthe pouliot, Peliot, Pouliot royal, Pouliot
آلمانی: Polei - minze
ریخت شناسی: گیاهی است علفی پایا دارای ساقه‌ای با ظاهر تقریباً استوانه‌ای به ارتفاع cm15ـ10 که به حالت وحشی در دشت‌های مرطوب و حاشیه جریان‌های آب (حتی داخل آب) می‌روید. برگهای بیضوی و نوک‌تیز با دندانه‌های ظریف و یا عاری از آن دارد. از کلیۀ قسمتهای گیاه بوی قوی استشمام می‌گردد، ولی این بو در پایه‌هائی که در آب زندگی می‌کنند اصولاً وجود ندارد. گلهای آن به صورت دسته‌های فراهم در کناره برگهای طول محور ساقه در ماههای تیر تا مهر ظاهر می‌شود. رنگ گلی روشن یا مایل به بنفش دارد. میوه‌اش 4 فندقه و صاف است. دو نمونه از واریته‌های مهم گیاه پونه عبارتند از Var micranthera benth که ساقه‌ای کوتاه با ظاهر کاملاً مشخص دارد.
Var villosa benth که اعضای پوشیده از کرکهای فراوان دارد و چون مقدار اسانس آن زیاد است از این جهت پرورش می‌یابد.
اندام داروئی: سرشاخه‌های گلدار و برگ گیاه پونه دارای خواص درمانی می‌باشد (5).
دامنۀ انتشار: پونه به حالت وحشی در دشت‌های مرطوب و حاشیه جریانهای آب غالب نواحی مرکزی، جنوبی و غربی اروپا، جنوب غربی آسیا، شمال آفریقا، حبشه و جزایر قناری می‌روید. در بیشتر نقاط ایران بویژه در دامنه‌های البرز شمال و شمال شرقی و برخی نقاط دیگر انشار دارد (4).
اجزای متشکله: اعضاء مختلف این گیاه دارای تانن، مواد رزینی، مواد پکتیکی، قند و اسانس است. این اسانس که مقدار آن بر حسب واریته‌های مختلف گیاه و مشخصات محل رویش از 4/0 ـ 1 درصد تغییر می‌کند دارای 75ـ90 درصد از ترکیبات ستن‌دار مخصوصاً پوله ژون، الکل‌های توتال به مقدار 12ـ7%، لیمونن و دیپانتن است. اسانس مذکور به اسانس پونه یا Penny royal oil مرسوم است و گاهی نیز با درخشندگی آبی رنگ جلوه می‌کند که علت آن وجود ماده‌ای به نام آزولن در آن است. در برگ گیاه مذکور، وجود هسپریدین یا دیوسمین مشخص گردیده که مشابه مادۀ موجود در Citrusهاست.
اسانس پونه بر حسب آنکه از تقطیر اعضاء چه نوع گیاهی بدست آمده باشد مشخصات نسبتاً متفاوتی نشان می‌دهد.
خواص درمانی: دارای اثر بادشکن، محلل، صفرابر، خلط‌آور، ضد نزله و ضد عفونی‌کننده است. در طب علوم از آن اختصاصاً برای رفع سیاه‌سرفه، آسم، هیستری، نفخ، نقرس و به عنوان قاعده‌آور استفاده بعمل می‌آید. Dr. H. Leclerc از آن نتایج خوبی در رفع نزله و ناراحتی‌های ناشی از گریپ به دست آورد و مشاهده کرد که با مصرف آن، سرفه آرام می‌شود و خروج اخلاط تسهیل می‌گردد. ضمناً چون اثر محرک بر روی ترشحات صفرا دارد تسهیل‌کننده عمل هضم نیز می‌باشد. در استعمال خارج، به منظور رفع لکه‌های جلدی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بعلاوه چون اثر دفع حشرات دارد، پراکندگی اسانس آن در فضا، موجب دور شدن این جانوران می‌گردد. همچنین در درمان شب‌ادراری کودکان و در تسکین علائم سرماخوردگی نقش دارد.


خواص درمانی در پزشکی گذشته: در زمانهای خیلی قدیم، مردم از آن برای رفع ناراحتی‌های گزش مار و عقرب و در مداوای بیماریهائی نظیر سردرد، استفراغ، دل‌پیچه، احساس چنگ زدگی در معده، بی‌اختیاری دفع ادرار، سنگ کلیه، اختلالات قاعدگی و بسیاری مواد دیگر استفاده می‌نموده‌اند. پونه در طب سنتی به عنوان قاعده‌آور و سقط‌کنندۀ جنین استفاده شده است.
آثار فارماکولوژی: مکانیسم اثر بر روی سرفه، خلط‌آوری همانند مکانیسم آویشن می‌باشد. در شب‌ادراری احتمالاً از طریق اثرات آنتی اسپاسمودیک بر روی دستگاه ادراری اثر می‌کند. مصرف بیش از حد پونه سبب کاهش مقدار کراتینین خون، کاهش وزن نهائی بدن، تغییرات هیستوپاتولوژیک در کبد، کرامپهای شکمی، تهوع، استفراغ، اسهال، رخوت، اضطراب و انقباضات می‌شود؛ همچنین توهمات شنوائی و بینائی برگشت‌پذیر نیز در مصرف بسیار زیاد آن گزارش شده است.

[روضه رضوان]

يونجه Alfalfa


نام علمي : Medicago sativa


• کليات گياه شناسي

يونجه گياهي است علفي و چند ساله که ارتفاع آن تا يک متر ميرسد برگهاي آن داراي سه برگچه مي باشد برگچه هاي نوک تيز، سبز رنگ و بيضي شکل است .

گلهاي يونجه بشکل سبز و برنگ بنفش تيره يا آبي روشن است ميوه يونجه مانند صدف بوده و دانه داخل ميوه مانند لوبيا ولي کوچکتر از آنزمي باشد .

يونجه ريشه اي بسيار عميق درد و ريشه آن تا سه متر بداخل زمين نفوذ مي کند و بنابراين منبع ويتامين ها و مواد معدني است که از خاک مي گيرد .

يونجه از زمانهاي بسيار قديم در ايران کشت مي شده است و در حدود پنج قرن قبل از ميلاد مسيح از ياران به يونان برده شد و در قرن هفتم بعد از ميلاد به اروپا راه يافت . يونجه در ايران در مناطق مرکزي و جنوبي به مقدر بسيار زياد کشت مي شود .

زنبور عسل گل يونجه را دوست دارد و از آن شهد زيادي بدست مي آورد و تبديل به عسل مي کند .

پرورش اين گياه در قديم براي تهيه علوفه چهارپايان بوده ولي در حال خاضر بعلت درا بودن مواد مغذي به مصرف غذايي نيز مي رسد .


• ترکيبات شيميايي:


يونجه سرشار از ويتامين هاي A,C,E,K و همچنين داراي آميلاز که انزيم مخصوص هضم مواد نشاسته اي است مي باشد . آنزيم هاي بسياري در يونجه يافت مي شود بعنوان مثال مي توان از امولسين ،‌اينورتاز ، و پکتياز نام برد . يونجه داراي حدود 20%‌پروتئين مي باشد پروتئين هاي موجود در يونجه عبارتند از :‌

ليزين ،‌آرژنين، هيستيدين، آدنين، فنيل آلانين ،‌آسپاراژين و سيستين . يونجه داراي اسيد فسفريک نيز هست .

يونجه همچنين داراي منيزيوم ، آهن و مقدر جزئي ارسنيک و سيليس است . بنابراين يونجه از نظر مواد غذايي بسيار قوي است و غذاي خوبي براي انسان و حيوانات است .





• خواص داروئي:


يونجه از نظر طب قديم ايران گرم است . البته تاره آن گرم و تر و خشک شده آن گرم و خشک است .

1) يونجه از نظر اينکه داراي بسياري از مواد معدني مي باشد شيره آن براي بچه هايي که در حال رشد هستند و اسخوان بندي محکمي ندارند بسيار مفيد است . حتي امروزه پودر اين گياه را در داروخانه ها مي فروشند که آنرا مي توان براي بچه هاي شير خوار مصرف کرد .

براي تهيه شيره يونجه بايد مقدر 300 گرم يونجه را در يک ليتر آب ريخت و آنرا جوشانيد تا مقدر آب آن به نصف تقليل يابد سپس آنرا صاف کرده و مقدر کمي عسل به آن اضافه کنيد که بصورت شربت دارايد . مقدر مصرف براي طافال 200 گرم در روز است و براي اطفال شيرخوار حدود 50 گرم يم باشد که مي توان به شير آنها اضافه نمود .
اشخاص بزرگسال هم براي بالا بردن انرژي مي توانند از اين شيره استفاده کنند

2) يونجه را بصورت تازه و يا جوانه آنها را با سالاد ميل کنيد . جوانه يونجه را بصورت بسته بندي شده مي توانيد از سوپر مارکتها خريدري کنيد .

3) يونجه ملين است .

4) يونجه دو برابر اسفناج آهنم درد بنابراين خونساز است و براي کسانيکه به کم خوني مبتلا هستند مفيد است .

5) يونجه بعلت درا بودن آهن براي درمان بيماير راشيتيسم بکار مي رود .

6) عوارض کمبود ويتامين ث با خوردن يونجه از بين ميرود.

7) يونجه تازه در بسياري از کشورها مانند چين و روسيه و آمريکا به مقدر زياد بجاري اسفناج مصرف مي شود .

8 ) يونجه را در داروخانه ها و فروشگاههاي گياهان دارويي و يا برخي از داروخانه ها بصورت پودر ، کپسول و قرص بفروش مي رسانند . مقدرمصرف آن سه قرص در روز است .

9) با همه مزايايي که يونجه درد در خوردن تازه آن نبايد زياده روي کرد زيرا بسيار نفاخ است و حتي حيواناتي که به مقدر زيا د از آن مي خورند بعلت گاز زياد ممکن است تلف شوند .

10) ضماد پخته يونجه را اگر روزي چند بار روي اعضايي که رعضه دارند بگذاريد آنها را شفا مي دهد .

11) تخم يونجه قاعده آور است و براي اين منظور تخم يونجه را بصورت دم کرده مصرف کنيد.

12) دم کرده يونجه درمان اسهال است .

13) براي نرم کردن سينه و تسکين سرفه روزي 2-3 فنجان دم کرده تخم يونجه را مصرف کنيد.

14) براي درمان لقوه و رعشه تخم يونجه را در روغن زيتون بريزيد و مدت يک هفته جلوي آفتاب بگذاريد سپس آنرا صاف کنيد و روزي چند قاشق از آنرا بخوريد و همچنين روي اعضايي که رعشه دارند بماليد.

15) يونجه حاوي مقدرزيادي ويتامين است . کوبيده آن زخم را بسرعت اليتام داده و از خونريزي جلوگيري مي کند .

• مضرات : مضرات خاصي براي آن بيان نشده است

[روضه رضوان]

بادام Almond




نام علمي : Amygdolus


• کليات گياه شناسي


درخت بادام به بلندي 8 متر مي رسد . درختي است زيبا که از زمانهاي قديم در نواحي مرکزي و غربي آسيا مخصوصا افغانستان و ايران ، سوريه و فلسطين پرورش مييافته است .ريشه درخت بادام بسيار قوي است . اين درخت مي تواند حتي با کمي رطوبت نيز رشد کند .برگهاي آن بيضي ، باريک ، نوک تيز و برنگ سبز مي باشد . گلهاي آن بسيار زيبا و برنگ صورتي است . در اوائل بهار شکوفه هاي بادام ظاهر مي شود .


بطور کلي دو نوع بادام وجود دارد :


1- بادام شيرين Sweet Almond


2- بادام تلخ Bitter Almond

ميوه درخت بادام بصورت شفت مي باشد که قشر خارجي آن سبز رنگ و پوشيده از کرک است که در داخل آن بادام با پوست سخت وجوددرد . در ابتداي تشکيل ميوه پوشش خارجي سبز رنگ و گوشت در است که پوشيده از کرک است و هنوز بردستي رشد نکرده که آنرا چغاله بادام Amandon مي نامند که داراي خواص مخصوص مي باشد . پس از رسيدن بادام بتدريج پوشش خارجي سبز رنگ خشک شده و پوست آن نيز سفت و سخت مي شود و مغز بادام در داخل آن رشد کرده و آماده استفاده مي شود .

مغز بادام بيضي شکل و مسطح بوده که يکطرف آن نوک تيز است . مغز بادام در داخل پوسته نارک قهوه اي رنگي مي باشد که مي توان آنرا بکمک آب گرم از آن جدا کرد که مغز بادام سفيدرنگ در داخل آن است .
مغز بادام شيرين و طعم ملايم و خوشمزه اي درد و بسهولت از بادام تلخ تشخيص داده ميشود .از کليه قسمت هاي درخت بادام شيرين مانند شکوفه ، برگ و ميوه آن استفاده طبي ميشود .


• ترکيبات شيميايي:



بادام شيرين داراي 50 تا 55 درصد و بادام تلخ داراي 40 تا 45 درصد روغن مي باشد . بادام همچنين داراي 25 درصد مواد سفيده اي و دياستازي بنام امولسين (Emulsine) ، قند ، صمغ ، موسيلاژ و مواد معدني مي باشد .

بادام تلخ داراي ماده مخصوصي ( 1 تا 3 درصد ) بنام آميگدالين (Amygdlin ) مي باشد که از اثر آب بر روي اين ماده اسيد سيانيدريک و آلدئيد بنزوئيک (Aldehyde benzoic) و گلوکز حاصل مي شود .

اسانس بادام تلخ (آلدئيد بنزوئيک ) در عطر سازي بکار مي رود و همچنين از آن رنگ سبزي بنام مالاشيت Malachite درست مي کنند .

اسانس بادام تلخ بدليل اينکه داراي اسيد سيانيدريک است کمي تلخ مي باشد .مقدر اسيد سيانيدريک در بادام تلخ 0/000025 درصد است .

در صد گرم مغز بادام شيرين خشک شده مواد زير يافت مي شود :


آب 4/7 گرم
انرژي 598 کالري
پروتئين 18/6 گرم
روغن هاي اشباع نشده 54/2 گرم
نشاسته 19/5 گرم
کلسيم 320 ميلي گرم
فسفر 500 ميلي گرم
آهن 4/7 ميلي گرم
پتاسيم 770 ميلي گرم
ويتامين ب 1 0/25 ميلي گرم
ويتامين ب 2 0/9 ميلي گرم
ويتامين ب 3 3/5 ميلي گرم

• خواص داروئي:



بادام شيرين از نظر طب قديم ايران کمي گرم و تر است .

1) بادام ملين بوده و روغن بادام ضد يبوست است مخصوصا از روغن بادام مي توان رفع يبوست براي بچه ها استفاده کرد .

2)بادام سينه را نرم مي کند .
3)شير بادام براي رفع سرفه ، ناراحتي حنجره و تنگي نفغس مفيد بوده و خلط آور است .
4) بادام براي درمان زخم روده ها و مثانه و اسهال مفيد است .
5)بادام بو داده مقوي معده بوده و قابض است .

6)بادام تقويت کننده نيروي جنسي است و توليد اسپرم را زياد مي کند .

7)بادام را آسياب کرده و با عسل مخلوط کنيد براي درد کبد و سرفه مفيد است .

8 )چغاله بادام لثه و ريشه دندان را تقويت مي کند .

9) چغاله بادام براي خشکي دهان مفيد است .

10)شکوفه بادام را دم کنيد و بعنوان مسهل براي اطفال استفاده کنيد .

11)دم کرده پوست قهوه اي رنگ مغز بادام بهترين دارو براي تسکين درد و التهاب مجاري تنفسي است .(مقدر مصرف 5 گرم در 100 گرم آب )

12)جوشانده برگ درخت بادام براي نارسائي کبد و کيسه صفرا مفيد است .

13)روغن بادام خواب آور است و بيخوابي را از بين مي برد .

14)براي صاف کردن سينه و نرم شدن روده ها و از بين بردن سرفه خشک بايد روغن بادام را با شکر و کتيرا مخلوط کرده و بخوريد .

15)روغن بادام را با آب گرم مخلو ط کنيد داروي خوبي براي رفع اسهال و دل پيچه بچه ها خواهد بود . ضمنا اين مخلوط سنگ مثانه را خارج کرده و ادرار کردن را آسان مي کند .

16)براي درمان نقرس و رفع خميدگي پيران ، مهره هاي پشت را با روغن بادام چرب کنيد .

17)برگ تازه درخت بادام مسهل و ضد کرم است .

18)برگ خشک شده درخت بدام قابض بوده و اسهال را از بين مي برد.

19)روغن بادام شيرين بدليل خاصيت نرم کنندگي و ضد التهاب در کرم ها و پمادها بکار مي رود.

20)براي رفع بيماريهاي سينه ، روغن بادام شيرين را با هموزن آن عسل و يک زرده تخم مرغ مخلوط کنيد که بصورت خمير يکنواختي دارايد سپس به آن جوشانده گل ختمي اضافه کرده و يک قاشق چايخوري از انرا بفاصله هر سه ساعت بخوريد .

21)براي رفع خارش پوست بچه هائيکه که سرخک و مخملک دارند روغن بادام را در تمام سطوح بدن آنها بماليد خارش را تسکين مي دهد .

22)ماليدن روغن بادام بر روي پوست التهاب را رفع کرده و سوختگي را درمان مي کند.
23) روغن بادام اگزما را رفع مي کند .


• خواص بادام تلخ



چون بادام تلخ داراي اسيد سيانيدريک است در مصرف آن بايد نهايت دقت را بعمل آورد . مغز بادام تلخ ازنظر طب قديم ايران خيلي گرم و خشک است .

1-بادام تلخ را آسياب کرده و با سرکه مخلوط کنيد ضماد خوبي براي سر درد مي باشد همچنين ماليدن آن بر دور چشم براي تقويت بينايي مفيد است .

2- خوردن بادام تلخ براي تنگي نفس ، سرفه و ورم ريه مفيد است .

3-بادام تلخ رابا عسل بخوريد کبد و طحال را تميز مي کند .

4-براي رفع درد کليه ها بادام تلخ را با نشاسته و نعناع بخوريد .

5- بادام تلخ را با عسل براي قولنج مفيد است .

6-براي از بين بردن سنگ کليه و ناراحتي هاي کليه ، بادام تلخ را با شيره انگور مخلوط کرده و بخوريد .

7-اگر عادت ماهيانه خانم ها عقب مي افتد بهترين طرز درمان آن قرار دادن شياف بادام تلخ در مهبل است .

8-براي ازبين بردن لکه هاي صورت ، بادام تلخ را پودر کنيد و با سرکه مخلوط کرده و ضمادي از آن درست کنيد و روي پوست بماليد .

9-ضماد بادام تلخ براي درمان زخم هاي کهنه خارش و مخملک بکار ميرود .

10- ضماد ريشه درخت بادام تلخ براي درمان انواع دردها مفيد است .

11-ضماد ريشه درخت بادام براي پاک کردن طحال ، کليه و دفع کرم روده بکار مي رود .

12-دم کرده ريشه درخت بادام تلخ براي پاک کردن طحال ، و دفع کرم روده بکار مي رود .

13-روغن بادام تلخ خاصيت مسهلي دارد .

14-روغن بادام تلخ براي تنگي نفس ، درد کليه و خارج کردن سنگ مثانه مفيد است .

15-براي رفع زنگ زدن و صدا در گوش يک قطره از روغن بادام تلخ را در گوش بريزيد .

16-ماليدن روغن بادام تلخ روي صورت ، لکه ها و چين و چروک را از بين مي برد .

17-رغن بادام تلخ ترک دست و پا را که از سرما ايجاد شده از بين مي برد .

18-آنهايي که مبتلا به اگزما هستند اگر از بادام تلخ خميري درست کنند و از آن بجاي صابون براي شستن نقاطي که مبتلا به اگزما است استفاده کنند بزودي بهبود مي يابند .

19-خمير بادام تلخ براي رفع بوي بد پا و زير بغل مفيد است .

20-روغن بادام تلخ براي درمان سياه سرفه مفيد است .




• طرز استفاده:


روغن بادام : براي بدست آوردن روغن بادام ، مغز بادام را پس از تميز کردن و خشک کردن خرد مي کنند و بصورت خمير در مي آورند و سپس آنرا تحت فشار قرار داده و روغن آن را استخراج مي کنند . اين روغن را فشار اول مي نامند .

تفاله بادام را که از فشار اول باقيمانده تحت اثر حرارت و مواد شيميايي قرار داده و روفن فشار دوم را بدست مي آورند . بدليل اينکه روغن بادام گران است معمولا تقلب کرده و آنرا با روغن هاي ديگر مانند روغن مغز هسته زردآلو و هلو مخلوط کرده و بام روغن بادام مي فروشند .

همانطور که گفته د اگر روغن بادام تلخ يا مغز زردآلو و يا هلو تحت اثر آّب قرار گيرند اسيد سيانيدريک و آلدئيد بنزوئيک توليد مي شود که سمي است بنابراين براي گرفتن روغن از اين هسته ها نبايد از آب استفاده کرد .

اسانس بادام تلخ : اين اسانس مايعي زلال و بيرنگ است که در اثر کهنه شدن برنگ زرد کمرنگ در مي آيد . بوي آن قوي ، طعمش سوزاننده و تلخ و بسيار سمي است . اسانس بادام تلخ بسهولت با اکسيژن هوا ترکيب و اکسيد مي شود . بنابراين بايد هميشه محتوي آن کاملا پر و در بسته بوده و در جاي تاريک و سرد نگاهدري شود .
شکوفه و گل بادام : گل و شکوفه درخت بادام داراي بوي مطبوعي و طعم تلخ مي باشد .

پوست ميوه بادام : بصورت جوشانده مصرف مي شود . طرز تهيه آن به اين صورت است که 50 گرم پوست بادام شيرين را در يک ليتر آب ريخته و مدت چند دقيقه آنرا مي جوشانند سپس آنرا صاف کرده و مصرف مي کنند .

برگ درخت بادام: براي تهيه جوشانده برگ درخت بادام 50 گرم برگ درخت را در يک ليتر آب مي جوشانند و سپس صاف مي کنند .

مغز بادام : معمولا بصورت خشک شده و خام و يا بوداده مصرف مي شود .

شير بادام : شير بادام را از مغز بادام بو نداده و خام تهيه مي کنند . براي تهيه آن 50 گرم مغز بادام را کاملا آسياب کرده که بصورت پودر در آيد . سپس مقدر 50 گرم شکر يا قند به آن اضافه کرده و با يک ليتر آب مخلوط مي کنند مايعي مانند شي بدست مي آيد .

نوع ديگر شير بادام براي کودکان شير خوار و اطفال بسيار مفيد است و مي تواند جانشين شير مدر و يا مکمل آن باشد بدين ترتيب بدست مي آيد که مقدر 50 گرم بادام را بمدت چند دقيقه در آب گرم قرار مي دهند تا پوست آن کنده شود سپس آنرا آسياب کرده و بصورت پودر در مي آيند و مقدر کمي آب را بان اضافه مي کنند و بهم مي زنند تا بشکل خمير در آيد سپس خمير حاصل را با يک ليتر آب مخلوط و بهم مي زنند و سپس مقدر 50 گرم عسل بآن اضافه مي کنند تا کاملا حل شود . اين مايع را از پارچه ململ مي گذرانند تا مايعي مانند شير از آن باقي بماند.

البته اگر اشخاص بالغ بخواهند از شير بادام استفاده کنند احتياجي به صاف کردن آن نخواهد بود طريقه ديگري که آسان تر است بدين صورت مي باشد که مقدر 50 گرم بادام پوست کنده يک ليتر آب و 50 گرم عسل يا شکر را در داخل مخلوط کن برقي بريزيد و تا مايعي مانند شير بدست آيد .

[روضه رضوان]

http://www.solaha.com/index.php?topic=1409.0

صبرزرد Aloe


نام علمي : Aloe vera


• کليات گياه شناسي



صبر زرد يکي از گياهاني است که قبل از ميلاد مورد مصرف مردم بوده است . کلئوپاترا ملکه مصر پوست خود را هر روزه با آن ماساژ مي داد که از شر آتاب مصر در امان باشد وحتي مصريان آنرا براي موميائي مدرگان خود بکار مي بردند . در کتاب مقدس ام اين گياه بکرات آمده است .
صبر زرد فاقد ساقه بوده و لي برگهاي آن دراز و تا ارتفاع 30 سانتيمتر مي رسد . گلهاي اين گياه برنگ زرد مي باشد که در انتهاي ساقه اي که از وسط برگها خارج مي شود مي رويد .


• ترکيبات شيميايي:



صبر زرد موادي نظير آلوئين ‌فامودين ، آنترا کيون ،‌ايزوباربالوئين و مقدري در حدود 12 درصد صمغ مي باشد .



• خواص داروئي:



صبر زرد از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است شيرابه آن به مصرف طبي مي رسد .


1)تقويت کننده بدن است

2)يبوست را برطرف مي کند و روده ها را تميز مي کند

3)براي معالجه آسم مفيد است

4)سوء هاضمه را برطرف مي کند

5)در معالجه صرع مفيد است

6)اثر ضد کرم درد

7)خون را تصفيه مي کند

8 ) براي برطرف کردن خارش ناشي از گزيدگي حشرات شيرابه آنرا روي پوست بماليد

9)اگزما را درمان مي کند

10)براي معالجه اسهال خوني مفيد است

11)براي رفع ريزش مو ، شيرابه آنرا به سر ماليده و موها را با آن ماساژ دهيد

12)گرفتگي کبدي را برطرف مي کند

13)براي التيام زخم ها شيرابه آنرا روي زخم بماليد

14)صبر زرد بهترين کرم مرطوب کننده است برگها را بشکنيد و ژله آنرا به پوست بماليد

15)مبتلايان به بيماري قند مي توانند با مصرف اين گياه قند خون خود را کنترل کنند

16)براي شستن چشم و زخم ها شيرابه صبر زرد را با آب مخلوط کرده و استفاده کنيد


• مضرات :



صبر زرد اگر باندازه مصرف شود خطري ندارد ولي مقدر زياد آن باعث اسهال خوني مي شود ضمنا زنان شيدره نبايد از آن استفاده کنند زيرا صبر زرد از طريق شير ودر بدن طفل مي شود و ايجاد اسهال مي کند . اين گياه نيز براي زنان حامله خوب نيست زيرا ممکن است باعث سقط جنين شود.