تلاش مورچه برای رسیدن به معشوق! – 274 روز پیش

[صدیقه]

قصه زیبایی از کتاب کیمیای محبت

---

حضرت داوود ع موری را دید که مرتب از تپه ای خاک برمی دارد و به جای دیگر می ریزد؛

ازخدا خواست که راز این کار فاش شود.

پس مورچه به سخن آمد که:

معشوقی دارم که شرط وصلش را آوردن تمام خاکهای آن تپه دراین محل قرارداده است!

حضرت فرمود: توتا کی می توانی خاکهای این تلّ بزرگ را منتقل کنی و آیا عمرت کفایت خواهد کرد؟

مور گفت:همه را می دانم ولی خوشم اگر در این کار بمیرم، به عشق محبوبم مرده ام!

در اینجا حضرت داود منقلب شد و دانست که این درسی است برای او

حال ای منتظر قائم آل محمد عج،

بنگر که ذرات وجودت را...

و حرکت و سکوتت را...

و همه خواستها و علایقت را...

با چه کسی پیوند زده ای

و لحظه لحظه عمرت را...

و قطره قطره اشکت را...

و جرعه جرعه جانت را بر کوی کدامین معشوق ریخته ای؟

[ستایش]

خیلی جالب بودتحت تأثیرقرارگرفتم.ممنونم خانومی!!

[ستایش]

روزی حضرت سلیمان (ع ) در کنار دریا نشسته بود،نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را باخود به طرف دریا حمل می کرد.

حضرت سلیمان (ع) همچنان به او نگاه می کرد که دید او نزدیک آب رسید. در همان لحظه قورباغه ای سرش را از آب دریا بیرون آورد و دهانش را گشود.مورچه به داخل دهان او وارد شد و قورباغه به درون آب رفت.حضرت سلیمان ع مدتی در این مورد به فکر فرو رفت و شگفت زده فکر می کرد.ناگاه دید آن قورباغه سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود.آن مورچه آز دهان او بیرون آمد، ولی دانه ی گندم را همراه خود نداشت.حضرت سلیمان(ع) آن مورچه را طلبید و سرگذشت او را پرسید.مورچه گفت : ای پیامبر خدا در قعر این دریا سنگی تو خالی وجود دارد و کرمی در درون آن زندگی می کند.خداوند آن را در آنجا آفرید او نمی تواند از آنجا خارج شود و من روزی او را حمل می کنم.خداوند این قورباغه را مامور کرده مرا درون آب دریا به سوی آن کرم حمل کرده و ببرد.این قورباغه مرا به کنار سوراخی که در آن سنگ است می برد و دهانش را به درگاه آن سوراخ می گذارد

من از دهان او بیرون آمده و خود را به آن کرم می رسانم و دانه گندم

را نزد او می گذارم و سپس باز می گردم و به دهان همان قورباغه که

در انتظار من است وارد می شود او در میان آب شنا کرده مرا به

بیرون آب دریامی آورد و دهانش را باز می کند و من از دهان او

خارج میشوم.حضرت سلیمان ع به مورچه گفت :وقتی که دانه گندم را برای آن کرم میبری آیا سخنی از او شنیده ای ؟مورچه گفت آری او می گوید :ای خدایی که رزق و روزی مرا درون این سنگ در قعر این دریا فراموش نمی کنی رحمتت را نسبت به بندگان با ایمانت فراموش نکن