برتری خاک کربلا بر زمین کعبه – 218 روز پیش

[ملیکه]

محضر امام صادق علیه السلام شرفیاب شدم، حضرت فرمودند: امسال حج مشرف نشدی؟ عرض کردم: چیزی که با آن حج بروم نداشتم ولی عرفه در کنار قبر امام حسین علیه‌السلام بودم. حضرت فرمودند: از آنهایی که سرزمین منا را درک کردند چیزی کم نداری.

---

امام صادق علیه السلام فرمودند:
زمین کعبه گفت: کیست مثل من، و حال آن که خانه خداوند متعال بر من بنا شده و مردم از اطراف و اکناف به طرف من می‌آیند و حرم امن الهی قرار داده شده‌ام.
و چه فضیلت‌هایی که برای زیارت این مکان مقدس وارد شده (از آن جمله: حضرت علی ابن الحسین علیهماالسلام فرمودند: تسبیح گفتن در مکه افضل است از خراج و مالیات که در راه خدا انفاق شود.(1)
و حضرت باقر علیه السلام می‌فرمایند:
سجده کننده در مکه به منزله در خون غلطیدن در راه خداست. در روایتی دیگر آورده‌اند که طعام خوردن در مکه به منزله روزه داشتن در غیر مکه است. و راه رفتن در مکه عبادت خداوند است.(2) و در ادعیه بسیاری درخواست زیارت خانه خدا وارد شده است.
با این حال خداوند به زمین کعبه خطاب کرد: ساکت باش که فضیلت تو در برابر فضایل زمین کربلای حسین چون سوزنی باشد و اگر نبود خاک و تربت کربلا، هرگز تو را فضیلت نداده بودم و اگر کسانی که کربلا ایشان را در بردارد (حضرت سیدالشهدا و اصحابش) نبودند، تو را و آنچه تو هم اکنون به آن فخر می‌کنی نمی‌آفریدم.

امام صادق علیه السلام به من فرمودند: تاکنون چند مرتبه حج را بجا آوردی؟ عرض کردم: نوزده مرتبه. فرمودند: اگر حجت را بر بیست برسانی (در ثواب) مثل کسی هستی که یک بار قبر امام حسین علیه السلام را زیارت کرده است


مقایسه انفاق در حج و در مسیر کربلا
عبدالله بن سنان می‌گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: فدایت شوم پدرت درباره انفاق در راه حج می‌فرمودند به هر درهمی که در این راه خرج کنی برای او هزار درهم حساب می‌شود. کسی که در مسیر زیارت امام حسین علیه السلام انفاق می‌کند برای او چیست؟ حضرت فرمودند: به هر درهمی که در این مسیر صرف می‌کند: هزار هزار هزار(تا ده مرتبه هزار را تکرار کردند) برای او حساب می‌شود و علاوه بر این رضایت و خشنودی خداوند و دعای خیر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام و ائمه معصومین علیهم السلام برای اوست.(3)

ثواب زیارت حسین علیه السلام برابر بیست حج

راوی می‌گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمودند: تاکنون چند مرتبه حج را بجا آوردی؟ عرض کردم: نوزده مرتبه. فرمودند: اگر حجت را بر بیست برسانی (در ثواب) مثل کسی هستی که یک بار قبر امام حسین علیه السلام را زیارت کرده است.(4)
در روایت دیگری آمده که زیارت امام حسین علیه السلام برابر سی حج مقبول می‌باشد.
در حدیث دیگری از امام صادق علیه السلام آمده است که امام با یک زائر امام حسین راجع به ثواب زیارت اینگونه فرمودند: برای چه اینجا آمده‌ای؟
زائر عرض کرد: برای زیارت حسین علیه السلام آمده‌ام. فرمود: هیچ خواسته‌ای نداشتی؟
عرض کرد: هیچ آرزویی مگر این که آن حضرت را زیارت کنم و سلام دهم و به وطنم برگردم. حضرت فرمودند: شما چه ثوابی در زیارت آن حضرت می‌بینید؟
عرض کرد: ما زیارت حضرتش را مایه برکت در جان، اهل و فرزندان و مال و معایشمان و موجب برآورده شدن حاجاتمان می‌بینیم.
حضرت فرمودند: آیا می‌خواهی بیش از این، از فضیلت زیارت آن حضرت برای تو بیان کنم؟ عرض کرد: ای فرزند رسول خدا زیادتر برایم بفرمائید.

روایات مختلفی وجود دارد که زیارت امام حسین (علیه السلام) معادل یک حج، دو حج، بیست حج، سی، هفتاد، هشتاد، صد و هزار حج است و البته بدیهی است این ثواب‌های مختلف به حسب مراتب معرفت و رعایت آداب و شرایط زیارت می‌باشد



حضرت فرمودند: زیارت امام حسین علیه السلام معادل یک حج مقبول خالصانه‌ای‌ است که با رسول خدا صلی الله علیه و آله انجام شود. او از این مقدار تعجب کرد. حضرت فرمود: ای والله (تعجب می‌کنی؟) برابر دو حج. و پیوسته از زیارت آن حضرت زیاد فرمودند، تا این که فرمودند: زیارت امام حسین علیه السلام برابر با سی حج مقبول خالصانه ایست که با رسول خدا صلی الله علیه و آله بجا آورده شود.(5)
راوی می‌گوید: محضر امام صادق علیه السلام شرفیاب شدم، حضرت فرمودند: امسال حج مشرف نشدی؟ عرض کردم: چیزی که با آن حج بروم نداشتم ولی عرفه در کنار قبر امام حسین علیه‌السلام بودم. حضرت فرمودند: از آنهایی که سرزمین منا را درک کردند چیزی کم نداری، بعد فرمودند:
"حقیقتا اگر اکراه این را نداشتم که مردم حج را ترک کنند، هر آینه حدیثی را برای شما (درباره زیارت امام حسین علیه السلام) بیان می‌کردم که هرگز زیارت آن حضرت را ترک نمی‌کردید.(6)
و در حدیث دیگری امام باقر علیه السلام فرمودند: اگر مردم می‌دانستند چه فضیلتی در زیارت امام حسین علیه السلام است، از شوق، جان می‌سپردند و نفسشان از روی حسرت و اندوه قطع می‌شد.(7)
در روایات متعددی نقل شده است که زیارت امام حسین علیه السلام معادل حج و عمره می‌باشد، همچنین روایات مختلفی وجود دارد که زیارت امام حسین (علیه السلام) معادل یک حج، دو حج، بیست حج، سی، هفتاد، هشتاد، صد و هزار حج است و البته بدیهی است این ثواب‌های مختلف به حسب مراتب معرفت و رعایت آداب و شرایط زیارت می‌باشد.

پی‌نوشت‌ها:
1- وسائل الشیعه، ج 13، ص 288، باب 45.
2- همان.
3- مکیال المکارم، ج 2، ص 414.

4- ثواب الاعمال، ص 92، کامل الزیارات، باب 66.
5- وسائل، ج 14، باب 450.
6- وسائل، ج 14، ص 464/ بحارالانوار، ج 98، ص 91، ح 32.
7- بحارالانوار، ج 98، ص 18، ح 1.

[ملیکه]

1- عبدالله بن سنان گويد : از امام صادق عليه السلام شنديم كه مي فرمودند :
(قبر حسين بن علي عليهما السلام بيست ذراع در بيست ذراع مكسرا باغي از باغهاي بهشت و محل صعود ملائكه به آسمان است و هيچ يك ملك مقرب و نبي مرسلي نيست مگر آنكه از خداوند مي خواهد تا آن حضرت را زيارت كند پس گروهي از آنها (براي زيارت ) پايين مي آيند و فوجي بالا مي روند )(1)
2- فضل بن يحي از پدرش از امام صادق عليه السلام نقل مي كند كه حضرت فرمودند : زيارت كنيد كربلا را و آن را ترك نكنيد همانا زمين كربلا بهترين اولاد انبيا را در بر دارد گرفته است . آگاه باشيد كه ملائكه هزار سال قبل از اينكه جدم حسين عليه السلام در آنجا دفن شود كربلا را زيارت كردند پس بكوش اي يحيي كه جايت در آنجا خالي نماند (2)
3- امام صادق عليه السلام فرمودند : زمين كعبه ( به خود افتخار كرد و ) گفت : كيست مانند من ! در حالي كه خداوند خانه خويش را بر روي من بنا نمود و مردم از راههاي دور به جانب من مي آيند و من حرم خدا و محل امن او شده ام .
پس خداوند به او وحي نمود كه ساكت باش سوگند به عزت و جلالم كه فضيلت تو در مقايسه با آنچه به زمين كربلا عطا نموده ام نيست مگر به مقدار رطوبتي كه يك سوزن به هنگام فرو رفتن در دريا به خود مي گيرد و اگر خاك كربلا نبود تو را فضيلت نمي دادم و اگر نبود آن كسي كه سرزمين كربلا او را در بر گرفته ترا نمي آفريدم و آن « خانه » را كه به آن مي بالي نمي آفريدم .
پس آرام خاموش سر بزير متواضع خاضع و خاشع باش . هرگز به زمين كربلا فخر فروشي مكن و گر نه تو را در زمين فرو مي برم و در آتش جهنم سرنگونت مي نمايم (3)
علامه بحر العلوم در قصيده معروف خود به اين حديث اشاره كرده مي فرمايد :
از حديث (مفاخره ) كعبه و كربلا برتري رتبه و شان كربلا ظاهر شد (4) 4- امام محمد باقر عليه السلام فرمودند : خداوند متعال بيست و چهار هزار سال پيش از خلقت كعبه زمين كربلا را آفريد و آن را مقدس و مبارك قرار داد .
پيش از آنكه خداوند موجودات را خلق نمايد اين زمين پاك و پاكيزه و مبارك بود و هميشه اينطور خواهد ماند تا اينكه خداوند آن را بهترين زمين در بهشت و بهترين منزل و مسكني كه اوليايش را در بهشت در آن ساكن مي گرداند قرار دهد (5)
5- امام صادق عليه السلام فرمودند : حضرت امير المومنين عليه السلام از شهر خارج شده با عده اي سير مي كردند. يكي دو ميل به كربلا مانده آن جناب از رفقاي خود پيشي گرفت و خود را به قتلگاه شهدا رسانيد.
سپس فرمود: دويست پيامبر و دويست وصي پيامبر سبط در اينجا از دنيا رفته اند كه همگي بدست پيروانشان شهيد شده اند.
پس آن بزرگوار در حالي كه سوار بر قاطر خود بودند پا از ركاب خارج كرده در آنجا طواف مي كردند و مي خواندند:
محل پياده شدن سواران و بر زمين افتادن شهيداني است كه از گذشتگان كسي از آنها جلو نيفتاده و از آيندگان كسي به مقام آنها نخواهد رسيد(6)
6-ابوهاشم جعفري گويد : من و محمد بن حمزه به خدمت ابوالحسن امام هادي عليه السلام وارد شديم كه از آن حضرت به خاطر بيماري كه داشت عيادت كنيم . پس آن جناب به ما فرمودند : عده اي را با خرج من به حائر بفرستيد ( كه براي من دعا كنند).
چون از نزد آن بزرگوار بيرون رفتيم محمد بن حمزه به من گفت: آن حضرت مي فرمايند : عده اي را به حائر حسيني بفرستيم در صورتي كه خود بمنزله آن كسي است كه در حائر است !
ابوهاشم گويد : من برگشتم و سخن او را بازگو كردم آن جناب فرمودند : اينگونه نيست كه او مي گويد همانا ( دعاي من مستجاب است لكن ) براي خداوند مواضعي است كه دوست دارد در آنجا عبادت شود و حائر حسين عليه السلام از آن محلها ست (7)
مرحوم ابن قولويه دو حديث ديگر به همين مضمون – با تفصيل بيشتري – از امام هادي عليه السلام روايت كرده است. (8 )
7- امام صادق عليه السلام فرمودند : همانا خاك حائر حضرت حسين عليه السلام شفاء از هر درد و امان از هر خوفي مي باشد .(9)
8- امام صادق عليه فرمودند: سجده بر تربت قبر حضرت حسين عليه السلام تا (طبقه ) هفتم زمين نورافشاني مي كند و كسي كه تسبيح تربت با او باشد جزء‌ تسبيح گويان نوشته مي شود اگر چه با آن تسبيح نگويد . (10)
غير از آنچه گذشت احاديث بسياري در فضيلت زمين كربلا و تربت حسيني و استشفا از آن و كيفيت اخذ و نگهداري تربت و ادعيه مربوط وارد شده است كه جمع آنها كتابي مستقل مي شود و ما نمونه اي از آنها را بطور خلاصه يادآور مي شويم . برا تحقيق و آشنايي بيشتر مي توانيد به مصادر مراجعه فرمائيد : (11)
1- زمين كربلا اشرف از كعبه است .
2- اين زمين را خداوند24 هزار سال پيش از كعبه آفريد و آن را مبارك و پاكيزه قرار داد.
3- پيش از شهادت آن سرور دويست نبي و دويست وصي و دويست سبط – كه همگي شهيد شده اند – در آن سرزمين دفن شده اند .
4- اين زمين هميشه مبارك و پاكيزه بوده و خواهد بود بلكه پاك ترين بقعه روي زمين و حرمت آن از همه جا بيشتر است .
5- باغي از باغهاي بهشت است.
6- بهترين زمين در بهشت و بهترين منزل و مسكني خواهد بود كه اولياء خدا در بهشت در آن ساكن مي شوند . ماخذ اين موارد از احاديث گذشت .
7- همانطور كه ستاره درخشان [ زهره ] در بين ستارگان برا ي اهل زمين مي درخشد زمين كربلا در بين باغهاي بهشت مي درخشد و چشمان همه اهل بهشت را خيره مي كند و آن زمين ندا مي كند: (منم آن زمين مقدس پاك و مباركي كه جسد حضرت سيد الشهدا و سيد جوانان اهل بهشت را در بر دارم )‌(12)
8- دفن كردن ميت در آن سرزمين سبب مي شود بدون حساب داخل بهشت گردد. مرحوم نوري در چندين خواب در فضيلت مدفون شدن در زمين كربلا و عظمت تربت سيد الشهدا عليه السلام نقل كرده است از آن جمله : از استاد كل علامه بهبهاني نقل مي كند كه گفت : حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام را در خواب ديدم عرض كردم :‌اي سيد و مولاي من آيا از كسي كه در جوار شما دفن شده سؤال مي كنند؟ فرمودند : كدام ملك جرئت دارد كه از او سؤال كند ؟! (13)
9- هرگاه ملائكه بهشت به زمين نازل شوند حور العين از آنها خواهش مي كنند تا تسبيح و تربت قبر حسين عليه السلام را براي آنها هديه ببرند.(14)
10- مستحب است حنوط ميت را با تربت آن سرور مخلوط كنند و چون او را در قبر مي گذارند همراه او تربت دفن نمايند و در مقابل صورتش بگذارند. (15)
11- مستحب است سجده كردن بر آن تربت مقدس كه در احاديث وارد شده حجابهاي هفتگانه را پاره مي كند (16)
12- سجده اي كه بر تربت قبر حسين عليه السلام انجام پذيرد تا زمين هفتم نورافشاني مي كند (16)
13- به كسي كه تسبيح تربت با او باشد ولو تسبيح نمي گويد به او ثوابش داده مي شود و جزء‌ تسبيح گويان نوشته مي شود.(17)

14- خوردن خاك و گل حرام و مانند خوردن مردار و خون و گوشت خوك است مگر تربت آن حضرت به قصد استشفاء كه خداوند شفاي هر دردي را در آن قرار داده با شرائطي ه در جاي خود ذكر شده است . (18)
15- اگر كسي كه با تسبيح تربت استغفار كند هفتاد برابر به او پاداش داده مي شود . (19)
16- همراه داشتن آن خاك مطهر سبب امن از ترس است اگر به اين نيت برداند (20)
17- مستحب است كام طفل را با آن خاك بردارند تا در امان باشد(21)
18- گذاشتن آن خاك در كالاي تجارتي سبب بركت آن مي شود.(22)
19- كربلا بقعه مباركي است كه در آن قرآن ياد شده چنانكه امام صادق عليه السلام در تفسير آيه 30 از سوره قصص فرمودند: منظور از [ شاطيء الواد الايمن ]‌ كه خداوند در قرآن فرموده «‌فرات» و منظور از [البقعه المباركه ] همان « كربلا » مي باشد.(23)
20- جميع ملائكه اين خاك مقدس را در آسمان بو كرده از آن تبرك جسته و بر قاتلان حضرت و پيروانشان لعنت فرستاده اند(23)

----------------------------------------------------------

1- كامل الزيارات / 112 ب 38 ح 3 بحار الانوار 101/ 106 باب الحائر و فضله ح 1
2- كامل الريارات / 269 ب 88 ح 10 بحارالانوار : 101 / 109 ح 16
3- كامل الريارات / 267 ح 3 بحارالانوار : 101 / 106 ح 3
4- سفينه البحار :‌2 / 475 ( ماده كربلا )
5- كامل الريارات /268 ح 4 بحارالانوار : 101 / 106 ح42
6- كامل الريارات / 270 ح 12 بحارالانوار : 101 / 116 ح 42
7- كامل الريارات / 273 ب 90 ح 2 بحارالانوار : 101 / 113 ح33
8- كامل الريارات / 273 ب 88 ح1 و 3
9- يابيع الحكمه :‌1/ 315 ب 3
10- يابيع الحكمه 1/ 317 ح 9
11- بحارالانوار 101 / 118 باب التربه الحسين عليه السلام
12- كامل الزيارات / 268 ب 101 / 108
13- دار السلام : 2/ 148 كلمه طيبه
14- بحارالانوار 101 / 134ح 67 مكارم الاخلاق / 281 ب 10ف 2
15- بحارالانوار 101 / 133 و 136 تهذيب :‌ 6/ 76
16- بحارالانوار 101 / 135 وسائل : 5 / 366 ب 16
17- من لا يحضره الفقيه : 1/ 174 باب ما يسجد عيله ( ب 40 )
18- من لا يحضره الفقيه : 1/ 174 باب ما يسجد عيله ( ب 40 )
19- بحارالانوار 101 / 130 و 118 كامل الزيارات / 285 ب 95
20- بحارالانوار : 101 /136
21- بحارالانوار : 101 / 118 و 126 امالي طوسي : 1/ 325
22- كامل الزيارات / 278 ب 92 ح 2 بحارالانوار : 101 / 124
23- كامل الزيارات / 278 ح 3 بحارالانوار : 101 / 125
24- تهذيب : 6/ 38 ح 24 كامل الزيارات / 48 ب 13 ح 11
25- كامل الزيارات / 67 ب 21 ح 3 و بحارالانوار 45/ 221

[ملیکه]

صدای شیعه: فضیلت و آثار و برکاتى که براى تربت حسینى است ، براى هیچ تربتى و قطعه‏اى از قطعات زمین نیست . خاک کربلا قطعه‏اى از بهشت است که خداوند متعال به واسطه قدردانى از یک فداکار در راه دین که تمام هستى خود را فدا کرده ، در آن خاک، برکت و فضیلت و شفا قرار داده است .

کربلایش قطعه‏اى از جنت است‏ باب نور و باب لطف و رحمت است‏

چرا تنها این خاک داراى چنین ویژگیها و آثار و برکات است؟

باید گفت : هر چیزى که در این عالم ، شرافت ظاهرى و یا معنوى پیدا مى‏کند، یا به خاطر انتساب آن به خداوند سبحان و شرافت ذاتى است، و یا به خاطر وقوع امر خارق العاده و مهمى است که به آن شرافت و برکت داده است.

در تربت کربلاى سیدالشهدا (ع) هر دو امر محقق شده است ، زیرا خاک کربلا بنا بر روایاتى ، هم شرافت ذاتى و خدا دادى ، و هم امر عظیم و واقعه‏اى مهم در آنجا واقع گردیده که آن شهادت حسین بن على (ع) و یاران وفادارش مى‏باشد ، لذا داراى فضیلت و آثارى خاص است .

آمده است که چون بر قبر امام حسین (ع) آب بستند، پس از چهل روز آب فرو نشست و اثر قبر محو گردید، یکى از اعراب بنى اسد آمد و از خاک قبضه قبضه برداشت و بویید تا بر قبر حسین رسید، و چون او را مى‏بویید گریه مى‏کرد و مى‏گفت : پدر و مادرم به فدایت ، چه اندازه خوشبویى که قبر و تربت تو چنین خوشبو است، خواهند نهان سازند قبرش ز حبیبش‏ خوشبویى خاک قبر گردیده دلیلش‏

آرى خاک مزار حسین (ع) سرمه چشم عاشقان و شیفتگانش بوده و ایشان را مجنون وار به سوى خود مى‏کشاند.



آثار و برکاتى که مى توان براى تربت پاک حسینى برشمرد عبارتنداز:

1- تأثیر تماس اعضاى بدن با تربت

یکى از آثار و برکات تربت سیدالشهدا (ع) این است که متبرک نمودن بدن و صورت با آن تربت شریف تأثیر معنوى زیادى بر انسان خواهد گذاشت ، از این رو از بعضى بزرگان دین و امامان معصوم نقل شده که بعد از نماز ، بدن و صورت خویش را با مهر کربلا متبرک مى کنند. و نیز دستور داده‏اند که قبل از خوردن تربت، جهت شفا گرفتن، آن را بوسیده و با اعضاى بدن تماس داده شود.

امام صادق (ع) فرمود: «خداوند متعال تربت جدم حسین (ع) را شفاى هر درد، و ایمنى از هر خوفى قرار داده است؛ پس هرگاه یکى از شما خواست از آن خاک تناول کند، ببوسد و آن را به چشم گذارد و بر سایر اعضاى بدنش تماس دهد...» (1)

2- سجده بر تربت

یکى دیگر از برکات و آثار خاک مزار امام حسین (ع) این است که سجده بر آن تربت پاک حجابهاى ظلمانى را کنار زده و در توجه حق تعالى به نمازگزار مؤثر است . امام صادق (ع) در این باره مى‏فرماید: «همانا سجود بر تربت حسین (ع) حجابهاى هفتگانه را پاره مى کند»(2)

لازم به ذکر است که مراد از «حجاب» در کتاب و سنت ، همان حجابهایى است که بین بنده و خالق حایل شده و او را از شهود خداوند محجوب مى سازد که در مرحله اول، حجابهاى ظلمانى و در مرحله دوم ، حجابهاى نورانى بر طرف مى‏شود اما مراد از حجابهاى هفتگانه ، ظاهراً حجابهاى ظلمانى است . سجده بر تربت حضرت سیدالشهدا(ع) این خاصیت را دارد که در صورت معرفت به حق حضرت و ولایت او، حجابها را دریده و راهگشاى وصول به کمالات انسانى باشد.

سجده بر خاک سرکوى تو آرند خلایق

جان فداى تو که هم قبله و هم قبله نمایى‏

و اما در خصوص اینکه در میان شیعه معمول است از خاک مقدس کربلا یعنى تربت کنار قبر سیدالشهدا (ع) خاک برداشته و با آن مهر درست کرده و غالباً در نماز، به آن سجده مى‏کنند بدین خاطر است که از خاک زمین بوده و به تمامى خاکها مى‏توان سجده کرد، و از طرفى خاک کربلا به لحاظ شهادت امام حسین (ع) و یاران باوفایش شرافت پیدا کرده است ، به طورى که اهل بیت (ع) نیز به ما فرموده‏اند در هر نمازى که سجده بر تربت کربلا باشد خداوند آن نماز را به خاطر آن حضرت قبول مى‏کند. چنانکه حضرت صادق (ع) از خاک کربلا درون کیسه‏اى ریخته و در سجاده همراه داشت، در هنگام نماز آن کیسه را باز مى‏کرد و بر آن سجده مى‏نمود.

3- شفا یافتن

از جمله آثار و برکات قطعى تربت پاک سیدالشهدا (ع) شفا بودن آن براى دردهاو آلام انسان است . روایاتى که دلالت بر این امر دارند به سه دسته تقسیم مى‏شوند:

دسته اول : روایاتى است که شفا بودن را براى تربتى که از خود قبر شریف برداشته شود مخصوص کرده است ، چنانکه امام صادق (ع) فرمود: «به درستى که نزد سر حسین (ع) تربت سرخى است که شفاى هر دردى غیر از مرگ مى باشد» (3)

دسته دوم : روایاتى است که با تعبیرات مختلف توسعه‏اى از بیست ذراع تا پنج فرسخ و یا ده میل را براى آن قائل است . چنانکه امام صادق (ع) فرمود: «حریم مزار حسین (ع) پنج فرسخ از چهار جانب قبر است »(4)

دسته سوم : روایاتى است که به طور مطلق جنبه شفا بودن تربت را مطرح نموده‏اند . چنانکه امام صادق (ع) فرمود: «خاک مزار امام حسین (ع) براى هر دردى شفاست». (5)

تا شفا بخشد روان و جسم هر بیمار را

در حریم وصل خود خاک شفا دارد حسین‏

و نیز امام رضا (ع) فرمود: «خوردن گل، مانند خوردن مردار و خون و گوشت خوک، حرام است مگر گل مزار حسین (ع) ، بدرستى که در آن شفاى هر درد و امنیت از هر ترسى است» (6)

حکایت

عالم پرهیزگار حجةالاسلام و المسلمین مرحوم آقاى حاج شیخ محمد حسن عالم نجف آبادى قدس سره نقل کرده‌ است: «من در زمان مرجعیت مرحوم آیت الله آخوند خراسانى (ره) که در نجف اشرف مشغول تحصیل بودم مریض شدم و این بیمارى مدتى طول کشید و پرستارى مرا بعضى از طلاب در همان حجره مدرسه بر عهده داشتند . پس از چندى بیمارى من به قدرى شدید شد که اطبا از شفا یافتنم مأیوس شدند و دیگر براى معالجه‏ام نیامدند، و من در حال تب شدید گاهى بیهوش مى‏شدم و گاهى به هوش مى آمدم.

یکى از رفقا که مرا پرستارى مى‏کرد شنیده بود که عالم زاهد مرحوم آیة الله آقاى حاج على محمد نجف آبادى قدس سره مقدارى از تربت اصلى حضرت سیدالشهدا (ع) را دارد. او به منزل معظم له رفته و از وى خواسته بود که قدرى از آن تربت را بدهد که به من بخورانند تا شفا یابم. ایشان گفته بود : من به قدر یک عدس تربت دارم و آن را گذاشته ام که بعد از مرگم در کفنم بگذارند . آن آقا ناراحت شده و گفته بود : حالا که ما از همه جا مأیوس شده و به شما پناه آورده‏ایم شما هم از دادن تربت خوددارى مى‏کنید؟ این بیمار در حال احتضار است و مى‏میرد.

مرحوم آیة الله آقاى حاج على محمد، دلش به حال بیمار سوخته و قدرى از آن تربت که از جان خودش عزیزترش مى داشت به آن شخص داده بود . تربت را با آب مخصوصى که وارد شده در آب حل کرده و به حلق من ریخته بودند . من که در حال بیهوشى به سر مى‏بردم ، ناگهان چشمان خود را باز کرده و دیدم رفقا اطراف بسترم نشسته‏اند، خوب دقیق شدم و آنان را شناختم و قصه تربت را که به حلقم ریخته بودند برایم شرح دادند.

کم کم در خود احساس نیرو و نشاط کردم و حرکتى به خود داده نشستم ، دیدم نشاط بیشترى دارم برخاستم و ایستادم ، و چون یقین کردم که به برکت تربت مقدس امام حسین (ع) شفا یافتم حال خوشى پیدا کردم و به رفقا گفتم : از شما خواهش مى کنم که از حجره بیرون بروید، چون مى‏خواهم زیارت عاشورا را بخوانم رفقا از حجره بیرون رفتند و من درب حجره را بستم و بدون احساس ضعف با آن حال خوشى که قابل و صف کردن نیست مشغول خواندن زیارت حضرت سیدالشهدا (ع) شدم » (7)

آرى ، شفاى بیماران به وسیله تربت آن حضرت یکى از برکاتى است که خداوند متعال در عوض شهادت امام حسین (ع) به وى عطا فرموده است .

تربتت راز شفاى همه درد است حسین

تن و جان را نبود مثل تو آگاه طبیب‏



4- تأثیر کام برداشتن اطفال با تربت

کام برداشتن اطفال با تربت امام حسین (ع) موجب ایمنى کودک مى شود چنانکه امام صادق (ع) فرمود:

«کام فرزندانتان را با تربت حسین (ع) باز کنید که آن امان است » (8)



5- تأثیر تربت حسین ، همراه جنازه

صاحب کتاب «مدارک الاحکام» مى نویسد: در زمان حضرت صادق (ع) زن زناکاری بود، بچه‏هایى که از زنا بدنیا مى آورد در تنور مى‏انداخت و مى‏سوزانید. وقتى که مُرد، پس از غسل و کفن او را به خاک سپردند ، اما زمین جنازه‏اش را بیرون انداخت .جاى دیگر او را دفن کردند باز زمین او را نپذیرفت تا سه مرتبه ، آنگاه مادرش به امام صادق (ع) متمسک شد: اى پسر پیغمبر به فریادم برس.

فرمود: کارش چه بود ؟ عرض کردند زنا و سوزاندن بچه‏هاى حرامزاده . فرمود: هیچ مخلوقى حق ندارد مخلوقى را بسوزاند، سوزاندن به آتش مخصوص خالق است عرض کرد حالا چه کنم؟ فرمود: مقدارى از تربت حسین (ع) با او در قبر بگذارید . تربت حسین (ع) امان است . همراهش گذاشتند زمین او را پذیرفت.

در توقیع مبارک حضرت حجة بن الحسن (عج) نیز اذن داده شده است . یکى از شیعیان به حضرت (در زمان غیبت صغرى توسط نایب خاص حضرت ) مى‏نویسد: آیا جایز است ما تربت حسین (ع) را با میت در قبر بگذاریم ، یا با تربت حسین روى کفن بنویسیم؟

حضرت در پاسخ مرقوم مى‏فرمایند: هر دو کار پسندیده است . البته باید رعایت احترام تربت بشود . مهر یا تربت، مقابل یا زیر صورت میت باشد ، بلکه به برکت خاک قبر حسین (ع) قبر میت محل امنى از هر بلا و آفت و عذاب می‌گردد (9)

6- تسبیح تربت

از حضرت صاحب الزمان (عج) روایت شده که فرمود: «هر کس تسبیح تربت امام حسین (ع) را در دست گیرد و ذکر را فراموش کند، ثواب ذکر براى او نوشته مى‏شود».

و امام صادق فرمود: «یک ذکر یا استغفار که با تسبیح تربت حسین (ع) گفته شود برابر است با هفتاد ذکر که با چیز دیگر گفته شود» (10)

پى نوشتها:

1. وسائل الشیعه , شیخ حر عاملى , ج 4 ص 1033

2. کافى , مرحوم کلینى , ج 4 ص 588

3. کامل الزیارات , ابن قولویه , ص 272

4. مکارم الاخلاق , طبرسى , ج 1 ص 360

5. کافى , مرحوم کلینى , ج 1 ص 360

6. تهذیب الاحکام , شیخ طوسى , ج 6 ص 74

7. نقل از کتاب سید الشهدا آیت الله شهید دستغیب , ص 166

8. وسائل الشیعه , شیخ حر عاملى , ج 4 ص 1033

9. وسائل الشیعه , شیخ حر عاملى , ج 4 ص 1033

10. بحارالانوار , علامه مجلسى , ج 44 ص 280

منبع : «کتاب درسى که حسین (ع ) به ما آموخت»، شهید هاشمى نژاد, ص 451