ابن عباس روایت كرد كه حضرت رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم ) فرمودند: كه هر گاه معلمى به كودكى امر كند كه بگوید "بسم الله الرحمن الرحیم خداى تعالى برات آزادى از دوزخ براى آن كودك و پدر و مادر و معلم او بنویسد. گفته اند كه رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم ) روزى از قبرستان بقیع گذر كردند، نزدیك قبرى رسیدند به اصحاب فرمودند: عجله كنید و بگذرید، اصحاب تعجیل كردند و از آنجا گذشتند و در وقت مراجعت چون به قبرستان و آن قبر رسیدند خواستند زود بگذرند حضرت فرمودند: كه عجله نكنید.
اصحاب گفتند: یا رسول الله چرا در وقت رفتن امر به عجله فرمودید، حضرت فرمودند: صاحب این قبر را عذاب مى كردند من طاقت ناله و فریاد او را نداشتم ، اكنون خداى تعالى رحمتش را شامل حال او كرد.
گفتند یا رسول الله سبب عذاب و رحمت به او چه بود؟
حضرت فرمودند: این مرد، مرد فاسقى بود كه بسبب فسقش تا این ساعت اینجا معذب بود، كودكى از وى مانده بود، در این وقت او را به مكتب بردند معلم به این فرزند (بسم الله الرحمن الرحیم ) را تعلیم فرمود. و كودك آنرا بر زبان جارى نمود، خطاب به فرشتگان عذاب رسید، دست از این بنده فاسق بردارید و او را عذاب نكیند، روا نباشد كه پدر را عذاب كنیم و پسرش به یاد ما باشد.
بگویمت سخنى اى رفیق فاضل من كسى بغیر خدا حل نكند مشكل من
به هر كه درد دل خویش را فرو خواندم غم فزود ولى غم نبرد از دل من

منبع : تفسیر منهج الصادقین : ص 32