۞۩۞ پر زنيم تا ملکوت افق عاشورا...(محرمنامه 9)ويژه نامه تاسوعاي حسيني۞۩۞ – 526 روز پیش

[منتظرظهور]

پرزنيم تا ملکوت افق عاشورا (محرمنامه 9)
ويژه نامه تاسوعاي حسيني

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

قالَ الامام حسين عليه السّلام :

إِنَّ اءجْوَدَالنّاسِ مَنْ اءعْطى مَنْ لا يَرْجُوهُ،
وَ إ نَّ اءعْفَى النّاسِ مَنْ عَفى عَنْ قُدْرَةٍ، وَ إ نَّ اءَوْصَلَ النّاسِ
مَنْ وَصَلَ مَنْ قَطَعَهُ.

همانا سخاوتمندترين مردم آن كسى است كه كمك نمايد
به كسى كه اميدى به وى نداشته است .
و بخشنده ترين افراد آن شخصى است كه نسبت به ظلم ديگرى
با آن كه توان انتقام دارد گذشت نمايد.
صله رحم كننده ترين مردم و ديد و بازديد كننده نسبت به خويشان ،
آن كسى ست كه صله رحم نمايد با كسى كه با او قطع رابطه كرده است .

[منتظرظهور]

دلشوره گرفت آب و از خواب افتاد
از موج صدای پات در تاب افتاد

آرام گرفت چشمه و زد لبخند
تصویر بلند ماه در آب افتاد

قطره، قطره ز مشک می‏آویزند
قطره خون‏ها که از سرت می‏ریزند

یک روز به خون‏خواهی تو می‏دانم
دستان بریده تو برمی‏خیزند

نه نام و نه نان و نه نشان می‏خواهد
نه کنگره‏ای از این جهان می‏خواهد

با غیرت بی‏مثال خود آمده است
یک مشت فرات تشنه جان می‏خواهد

[محمد]

غروب تاسوعا
امام سجّاد (عليه السلام) ماجرا را اين گونه تعريف مى كند: شنيدم امام حسين (عليه السلام) پس از حمد و ثناى الهى... به ياران خود فرمود: «اما بعد، همانا من يارانى با وفاتر از ياران خود سراغ ندارم و بهتر از ايشان نمى دانم و خاندانى نيكوكارتر و مهربان تر از خاندان خود نديدم. خدايتان از جانب من پاداش نيكو دهد. آگاه باشيد همانا من ديگر گمان يارى كردن از اين مردم ندارم، آگاه باشيد من به همه شما رخصت رفتن دادم، پس همه شما آزادانه برويد و بيعتى از من به گردن شما نيست و اين شب كه شما را فرا گرفته فرصتى قرار داده ) پس ( آن را شُتر ) وسيله ( خويش كنيد ) به هر سو كه مى خواهيد برويد (.»
در اين حال برادران، برادرزاده ها و پسران عبدالله بن جعفر گفتند: «براى چه اين كار را بكنيم، براى اينكه پس از تو زنده باشيم؟ هرگز! خدا آن روز را براى ما پيش نياورد.» و اولين كسى كه اين جمله را گفت حضرت عباس بود و ديگران بعد از او اعلام آمادگى و يارى آن حضرت را كردند.
پسران عقيل هم به امام گفتند: «مال و جان و زن و فرزند خود را در راه تو فدا مى كنيم و در ركاب تو مى جنگيم. هر كجا بروى ما هم مى آييم. خدا زندگانى بعد از تو را زشت گرداند.»
سپس «مُسْلِم بن عَوْسَجَه» و «زُهَيْربن قَيْن» مطالبى را به امام گفتند و ياران ديگر هم يكى پس از ديگرى، پايدارى و فداكارى خود را به اطلاع امام رساندند. آن گاه امام از همه سپاسگزارى كرد و پاداش ايشان را از خداوند متعال خواست. در پايان هم، با معجزه اى پرده را از جلو چشمشان برداشت تا جاى خود را در بهشت ببينند و خبرهاى ديگرى از آينده به آنان داد.

[محمد]

امام و آخرين شب‏
امام به ياران خود دستور داد خيمه ها را نزديك و متصّل به هم برپا كنند و طناب هاى آنها را به هم گره بزنند و نيز فرمان داد خيمه ها به شكلى باشد كه پشت سر آنان قرار گيرد تا دشمن از يك طرف بيشتر نتواند حمله كند.
سپس امام به خيمه اش بازگشت. ياران اطراف خيمه ها را كندند و داخل گودى ها هيزم ريختند، تا در وقت نياز آن را آتش بزنند و دشمن نتواند از آن قسمت حمله كند.
در بين ياران امام، جنب و جوش و نشاط فوق العاده اى به چشم مى خورد. شب مهمّى بود. امام و يارانش، آن شب را به دعا و قرآن و نماز به پايان بردند. در اين لحظات بود كه ملائكه بر ايشان درود مى فرستادند و يكى از حسّاس ترين لحظات تاريخ بشريّت را ثبت مى كردند.