آيت‏اللَّه شاه‏آبادى مى‏فرمود: اگر در يك اتاق شيشه‏اى در دل دريا باشيم، از همه طرف آب دريا و ماهى‏ها را مى‏بينيم، ولى عطش ما رفع نمى‏شود. علمى كه معلومش پيدا نشده اين گونه است و رفع عطش نمى‏كند، اما اگر ديوار شيشه‏اى اتاق، يك سر سوزن سوراخ شود، از همان سوران همه سيراب مى‏شوند. وقتى كه همه چيز با علم معلوم شد يك سر سوزن محبت كافى است تا انسان سيراب شود، اما اگر شيشه بشكند، آن وقت نور على نور. همه كسانى كه در اتاقند پيش هستى خدا رفته‏ اند.
. نشريه گنجينه،