کاریکلماتور – 121 روز پیش

[کتایون]

ـ با یک ریال دو ریال ، نمی توان سریال ساخت.

۲ـ بعضی ها خیاط نیستند ، اما خوب وصله هایی به آدم می چسبانند.

۳ـ اگر دلتان «قرص» است از «دردسر» نترسید.

۴ـ در ضیافت خیال ، اولین مهمان رویا بود.

۵ـ زیباترین و بهترین ساعت دنیا ، ساعتی بود که دیدمت.

۶ـ بگذارید حق تان را بخورند ، مرگ حق است.

۷ـ نفت مهریه ملت است اما عندالمطالبه نیست.

۸ـ همه انسان ها شاعرند ، چرا که روزی غزل خداحافظی را می خوانند.

۹ـ به علت خالی بودن جیب مردم ، جیب بُرها متحصن شدند.

۱۰ـ نوازنده ها برای همه می زنند اما پشت سر کسی خیر.

۱۱ـ سعدی کجایی ؟ بنی آدم ابزار یکدیگرند.

۱۲ـ از نظر هندوانه تمام انسان ها چاقوکش هستند.

۱۳ـ ای کاش تیر نگاه یار مشقی بود.

۱۴ـ از ماجرای عشقمان ، موهایم روسفید بیرون آمدند.

۱۵ـ اگر زندان نبود از دست این آزادی به کجا پناه می بردیم.

۱۶ـ گناهکار کسی است که تظاهر به تقوا نمی کند.

۱۷ـ کیف پول فقرا همیشه در حال رژیم گرفتن است.

۱۸ـ دیوارهای توالت عمومی ، پُر خواننده تر از روزنامه ها هستند.

۱۹ـ از نظر عوام ، آزادی یعنی آنطرف دیوار زندان.

۲۰ـ برای «درمان» فقر ، دیگر « قرص» نان تجویز نمی شود.

۲۱ـ همه مردم گل را دوست دارند ، به جز دروازه بان ها.

[ستایش]

ممنون خیلی جالبه ابجی!

اینم یه دونه:نانواهم جوش شیرین میزند،بیچاره فرهاد!!

[منتظر]

آه ! باز اين دل سرگشته من ياد آن قصه شيرين افتاد.

بيستون بود و تماشاي دو عشق
در زماني كه چو كبك خنده مي زد « شيرين »
تيشه مي زد « فرهاد »
نتوان گفت به جانبازي فرهاد افسوس
نتوان كرد ز بي دردي شيرين فرياد .
كار شيرين به جهان شور بر انگيختن است.
عشق در جان كسي ريختن است !
كار فرهاد بر آوردن ميل دو دوست .
خواه با شاه در افتادن و گستاخ شدن .
خواه با كوه در آويختن است !
رمز شيريني اين قصه كجاست ؟
كه نه تنها شيرين ، بي نهايت زيباست !

[ملیکه]

جناب منتظر
رمز آن در صبوری فرهاد و سختی مسیر

[ستایش]

کاريکلماتور اشک را تهديد و لبخند را تمديد مي کند.

براي حفاظت از افکارم، دور سرم باند پيچيدم.

شايد طول عمر بيشتر از عرض آن اهميت دارد.

بعضي ها خط لبشان نستعليق است.

وقتي هواي آزاد کم شد، براي پرنده ها هم نوبت پرواز گذاشتند.

هميشه افکارم برخلاف وزش باد حرکت مي کند.

در هواي ابري، ماه از آفتابي شدن مي ترسد.

زمستان مي لرزاند و بهار مي روياند.

شايد اجداد چراغ چشمک زن، ستاره بودند.

معمولا يک فنجان چاي را با کلمات شيرين مي خورم.

[روضه رضوان]

ممنونیم ...

خیلی خیلی زیباست

[کتایون]

ازبس ‌که به همه چپ چپ نگاه کرد, چشمانش چپ شد.

آن قدر خسیس بود که حتی وقتی مرد عمرش را به شما نداد.

از بس که روشن فکر بود از خاموشی برق هراسی نداشت.

وقتی اشکم می‌خواهد به گردش برود سوار نگاهم می‌شود

وقتی واژه‌ای خارجی بیان می‌کنم, تمام واژه‌ها دور آن جمع می‌شوند.

امید و آرزو تنها دوستان واقعی‌مان هستند که تا آخرین لحظات زنده‌گی, ما را ترک نمی‌کنند