╬*♫*╬ نغمه هاي قلم دروصف حوراي هستي*مديحه هاي فاطمي*╬*♫*╬ – 724 روز پیش

[منتظرظهور]

باغ شکوفه می کند به يمن نام فاطمه

سرو قيام می کند به احترام فاطمه

روز حساب ماه من، ز پرده می شود برون

حجاب اگر برافکند ز رخ امام فاطمه

سحر اگر ز چشم جان، نگه کنی به آسمان

سکه خورشيد زند فلک به نام فاطمه

دولت شب به سر شود، دور جهان دگر شود

تيغ کشد چو نور حق به انتقام فاطمه

بهار می رسد ز راه، می شکفد دوباره ماه

اگر به گوش باغها رسد پيام فاطمه

[منتظرظهور]

روشن شده است چشم شب از انتظار تو
اي آفتاب سايه نشين در مدار تو

هر صبحدم به تيرمناجات مي شود
چابكترين غزال اجابت شكار تو

ديگرشگفت نيست مسيح آفرين شوي
گل هاي مريم اند هميشه كنارتو

باشد فدك به دست تو يا دست ديگري
سبز است باغ هاي خدا ازبهارتو

افطارتو نخواست كه انفاق جان دهد
هرچند جان نداشت لب روزه دارتو

گفتي امام نيزهمانند كعبه است
اي پاسدار قبله شدن افتخار تو

جوشيد درزلالي انديشه حسن
صلحي كه جاري است چنان چشمه سارتو

آري چه خوش نشست درآيينه حسين
تصويري ازحماسه خورشيد وارتو

جاي توراكه هيچ كسي پرنمي كند
زينب مگر هماره شود يادگارتو

ازبس كه روشن است طلوع پگاه تو
خورشيد ذره اي زخيل سپاه تو

ازخاطرات شعب ابي طالبت بگو
آنجا كه بوي درد شكفته است پگاه تو

خيره شده است ديده كروبيان عرش
وقتي كه نورمي دمد از سمت ماه تو

آري دوبيت در غزل صائب آمده است
آن شاعري كه نور گرفته است ازنگاه تو

بوي گل از ادب نكند پاي خود دراز
درسايه گلي كه بود خوابگاه تو

فردا چه خاك هاي ندامت به سركند
امروز هردلي كه نشد خاك راه تو

[منتظرظهور]

تا جان به آستانه توحيد برده اي
چون ذره ايم وبهره خورشيد برده ايم

آن دست كه صلابت روزوشب آفريد
ازباغ پرطراوت تو زينب آفريد

ماييم و مدح روح به جان ها روان شده
آن قبل آفرينش خود امتحان شده

برجانماز خويش اگر سايه ميكني
اول دعا چقدر به همسايه ميكني

از يازده ستاره ات امت امام يافت
اينگونه بود دين خدا انسجام يافت

آري نداشتي توبدون علي نظير
شايان كوثراست شودهمسر غدير

[منتظرظهور]

دارند عقل وعشق اگرچه جدال ها
گفتند ما كجا و مقام محال ها

صحراچگونه شوق تورا تاب آورد
وقتي كه مي رمند به سويت غزال ها

عيسي به گاهواره اگر لب گشوده است
داري به بطن مادرت ازاين كمال ها

گفتي كه آب ها همه مهريه تواند
اي روشناي خانه تواز زلال ها

اينجا نشد به كنه كمال تو پي برند
يعني كه تنگ بود برايت مجال ها

اين قدرخانه ساده مگر مي شود بگو
رازي مگر نهفته به قلب سفال ها

جبرييل هم براي تسلي خاطرت
برخاك مي نهد به كنارتو بال ها

با واژه ها مقام تومعني نمي شود
نتوان به بي مثال رسيد از مثال ها

[منتظرظهور]

هرحاتمي كه دامن احسان گرفته بود
ازدست پركرامت تونان گرفته بود

تا پانهاد تورتو درخانه علي
آيينه تو جلوه دوچندان گرفته بود

آري يهودي از تب خورشيد چادرت
عطر هزار سائقه ايمان گرفته بود

خورشيد بود خيس خجالت كه هرسحر
درآسمان چشم توباران گرفته بود

عمرت كمي بلندتراز سوره تو بود
آن هم درابتداي تو پايان گرفته بود

سجاده ديد پاي ورم كرده تورا
ازبس تب عبادت توجان گرفته بود

دريا به ياد نورتودر امتداد بود
صحرابه شوروشوق تودرگرد باد بود

شب هاي جمعه اين دل زائر به كربلا
باشوق عطر سيب حضورتوشاد بود

حتي دمي كه خواستي ازمرتضي انار
انفاق آن به سايل مسكين مراد بود

در مزرع تو امربه معروف دانه داشت
درباغ توشكفته ترين گل جهاد بود

حتي ميان آينه خطبه هاي تو
تصويرهاي روشني ازاتحا د بود

مادر براي امت اسلام بوده اي
آن سان كه وصف ام ابيها به ياد بود

[منتظرظهور]

جز مهر انتظار زجانان نمي رود
آري كرامت از دل باران نمي رود

آن دل كه با ولاي علي عهد بسته است
جز در ره ابوذر و سلمان نمي رود

يادحضور روشن فرزند آفتاب
ازكوچه باغ هاي جماران نمي رود

با آنكه مي رود زل آنكه زديده رفت
هرگز زسينه ياد شهيدان نمي رود

دشمن اگر چو ابهره آيد به معركه
پيروز ازميانه ميدان نمي رود

لطف توبود وغيرت فرزندهاي تو
ازياد ما حماسه لبنان نمي رود

[منتظرظهور]

برعالم سرمازده گرما دادند
خورشيدترين تو را به دنيا دادند

با سجده و سجاده چهل روز گذشت
تا عاقبت آن سيب خدا را دادند

مفهوم حقيقي حياتي بانو
باتوبه زمين معني ومعنا دادند

تااينكه به سوي آسمان ها بپريم
با نام شما به بالمان پا دادند

با معجزه كنيز چشمان شما
هي مرده گرفتند و مسيحا دادند

اي قبله لب هاي محمد زهرا
سرسبزي طوباي محمد زهرا

توفاطمه هستي وكسي كوثرنيست
ازرتبه قدسي تو بالاتر نيست

تاروز ابد اگربماند دنيا
غيرازتوكسي هم نفس حيدرنيست

اي شان نزول همه آيين ها
بي معرفت مهرتوپيغمبر نيست

هر روز بيايد دم در بابايت يعني
احدي از گل من بهترنيست

اين واژه به عينيست ببوسد دستت
اين مهر پدر به ناز يك دخترنيست

يعني كه تويي باني خلقت زهرا
يعني كه تويي راه سعادت زهرا