اسرار وضو و نماز – 695 روز پیش

[سید]

اسرار وضو

وضويي بگيريم که هميشه در وضو باشيم و نمازي بخوانيم که انگار هميشه در نماز هستيم. خوشا آنان که دائم در نمازند. (الّذين هم علي صلاتهم دائمون.)
اسرار وضو اين است. با شستن صورت که مربوط به خداست وجه را از توجه به غير خدا شستن دست راست به اصحاب يمين رسيدگي کردن. با شستن دست چپ خواسته‌هاي دنيوي اصحاب شمال را براي اينکه مزاحم ما نشوند سير کردن. با مسح سر به فرشتگان و با مسح پاي راست به حيوانات حلال گوشت و گياهان و مواد معدني قابل خوردن و مسح پاي چپ به حيوانات حرام گوشت و گياهان و مواد سمي رسيدگي کردن.
در وقت وضو چنان وضو بگير که گويا او در حال وضو دادن توست، در حال شستن صورت، وجه خود را از غير از او بشوي و کدورات توجه به عالم کثرت و نگاه به گناهان وعيوب را از آن پاک کن تا مناسب روکردن ونظر نمودن به او شوي. در حال شستن دست راست، تمام دست راستي‌ها و مومنين را شستشو بده و در حال شستن دست چپ، نظري هم به اهل دنيا و اشقياء و ظالمين بکن و آنها را نيز شستشو بده تا وضعيت دنيويشان خوب شود و مزاحم مومنين نشويد. با مسح سر ملائکه و اهل آسمان را مورد لطف قرار بده و با مسح پاها حوائج حيوانات و موجودات زميني را برآورده ساز. هر قدر سعي کني که وضوي تو خوب و با توجه باشد، نماز توهم با توجه خواهد شد. براي حضور قلب داشتن در نماز، بايد در وضو گرفتن دقت کرد.
اگر بخواهيم در نماز خيالات نداشته باشيم و مقبول باشد بايد در وضو گرفتن دقت کنيم.
وضو نور است و وضو روي وضو نور علي نور. زکات و خمس هم وضوي مال است که آن را پاک مي‌کند. زکات بدن هم روزه است.
تمامي صفات رذيله را مي‌توان با وضو شست و پاک کرد.
هنگام وضو گرفتن وقتي صورتت را مي‌شويي مقداري از آبي که از رويصورتت پايين مي‌آيد را به دهان فرو ببر و بخور. اين آب درونت را پاک مي‌کند و فطرتت را شفاف مي‌نمايد.
سعي کن نماز مي‌خواني دهانت از محبت پر باشد و با هر جمله‌اي که مي‌خواني، مثل کسي که آب در دهان دارد، آن را قورت بدهي.

[سید]

اسرار نماز

توجه به نماز، نماز است. اگر حضور قلب داري، در نمازي و الاّ دل هر کجاست همان جايي.
نماز را آرام و با تاّني بخوان، شايد يادت بيايد که داري با خدا صحبت مي‌کني و خدا دارد با تو صحبت مي‌کند. در نامز خودت باش و نگذار حواست جاي ديگر برود. اصلاً دقت کن و ببين کيست که دارد نماز مي‌خواند.
مستحب است در آغاز نماز ابتدا سه تکبير را شخص به قصد تکبيرة‌الاحرام بگوييد. نمازگزار با هر تکبير يکي از نفسهايش را کنار مي‌اندازد و با توجه به چهار نفس انسان، بعد از تکبير چهارم از او چيزي باقي نمي‌ماند و اين خود خداست که از آن پس نماز را مي‌خواند و خود اوست که در نماز حامد و مسبّح است و هم اوست که در نماز خود را تعظيم و تکبير و تهليل مي‌نمايد. همين‌طور مستحب است ابتداي نماز شش تکبير گفته شده و تکبير هفتم به قصد تکبيرة‌الاحرام ادا شود. اگر نماز گزاران چنين کند، با اين هفت تکبير از هفت پرده دل يا هفت طبقه آسمان عبور کرده و به جايي مي‌رسد که جز خدا احدي نيست.
سجده از آثار جمال خدا و رکوع از آثار جلال خداست. وقتي جلال خدا آشکار شود فرد به رکوع مي‌رود و هنگامي که جمال خدا ظاهر شود فرد به سجده مي‌افتد.
در نماز، سجده اول موت از دنياست(جلسه بين السّجدتين برزخ است). سجده دوم موت از برزخ است. سرکه برداشتي قيامت است؛ لذا در تشهد به لا‌اله‌الاّ‌اللّه شهادت مي‌دهي. سجده اول شکر نعمتهاي دنياست و سجده دوم شکر نعمتهاي آخرت مثل پيامبر و امامان است.
سلامهاي پايان نماز را خدا به پيامبرش، به خودش و به بندگان صالحش مي‌کند.
بعد از نماز دستت را به موضع سجده کشيده و آن را بر صورتت مي‌کشي، بعد با دست چپ به طرف راست بدنت مي‌کشي، سمت چپ يعني فاسق‌ها و فاجرها. با اين کار به آنها مي‌گويي من شما را هم دوست دارم و رزق آنها را رديف مي‌کني که سرشان گرم باشد و مزاحم راه رفتنت نشوند. سمت راست هم که دوستان و رفقايت هستند. آنها را هم مورد لطف قرار مي‌دهي. صورتت هم مال خداست. وقتي عملي انجام مي‌دهي کمي تفکر کن که چه مي‌کني.
بعد از نماز با خدا صحبت کن، بگو خدايا تو غني هستي و من فقير، تو عزيز هستي و من ذليل، تو مالک هستي و من مملوک. با خدا که صحبت کني نطقت باز مي‌شود و با خلق هم خوب صحبت خواهي کرد.
اگر ديدي نماز و عبادت سيرت نمي‌کند بعد از هر نماز بگو: ااّهم اهدني منعندک و افض عليّ من فضلک و انشر عليّ من رحمتک و انزل عليّ من برکاتک: خداوندا مرا از جانب خويش هدايت فرما و از فضل خويش بر من افاضه نما و از رحمت خود بر من بگستران و از برکات خويش بر من نازل فرما.
چه موسيقي‌يي از آهنگ اذکار و الفاظ نماز بهتر و چه رقصي از حرکات نماز زيباتر.
در نماز گمشده‌ها پيدا مي‌شود. بايد سعي کرد گمشده اصلي را در نماز پيدا کرد.
مثال نماز و روزه در عالم مثال پيامبر و عل هستند. و له الامثال العلياء و الکبرياء و الآلاء.
خوشا به حال آنان که در فروع دين و اصول دين را ببينند. در نمازشان علي(ع) را ببينند.
سعي کنيم مسمّاي نماز يعني اهل نماز باشيم.
در اول نماز قامت مي‌بندي و مي‌گويي الله‌اکبر، اگر چشمت باز باشد و بتواني حقيقت خود را ببيني، خواهي ديد که قامت است. سرت در قائمه عرش و انگشتهاي پايتدر طبقه هفتم زمين است. خود را م‌بيني که: (ملات ارکان کلّ شيء): ارکان همه اشياء را وجودت پر کرده است. ساده‌تر بگويم، مي‌بيني که علي نما شده‌اي.
نماز مي‌خواني خوب به صداي خودت گوش بده و دقت کن. کم‌کم مي‌بيني که تو نيستي که عبارات نماز را مي‌خواني و يک نَفَس لطيف همراه نَفَس تو است و يک موجود شريف و مظلوم است که در درون تو دارد نماز را مي‌خواند.
همه ملا اعلي و همه خوبان خدا عاشق نمازند. وقتي يک جوان در خلوت به نماز مي‌ايستد همه آنها به او توجه مي‌کنند.

از کتاب مصباح الهدي به تاليف مهدي طيّب که برگرفته از سخنان مرحوم آقاي محمد حسين دولابي است