جهان امروز و پیشگویی‌های آخر الزمان – 502 روز پیش

[سید]

به‏همان‏سان كه انتظار دستيابى به »مدينه فاضله« و وضعى بهتر و متفاوت با وضع موجود و گريز از ناملايمات يار قرين و رفيق دائمى انسان از ابتداى خلقت بوده و وعده فرارسيدن روزگار رهايى توسط انبيا، اوليا و حكما نيز اين تمنا و انتظار را قوت بخشيده، تلاش براى كسب آگاهى از امكان و زمان وقوع وعده رهايى و فصل بهار حقيقى نيز او را رها نساخته است. شايد اين تلاش مرهمى بر زخمهاى آدمى بوده و آن را انگيزه‏اى براى تاب آوردن ناملايمات و مبارزه با همه آنچه كه نامطلوب بوده مى‏شناخته تا آنجا كه اين »تمنا« و »مجاهده« فصل قابل توجهى از فرهنگ و ادبيات اقوام را به‏خود اختصاص داده است.

فقدان ادوات مناسب براى گشودن اين راز سر به مفهر و عدم توانايى عموم مردم در دسترسى به آنچه واسپس پرده نهان مانده، موجب بوده تا عموم اقوام، پرده‏بردارى از اين راز را از قديسين، راهبان، كاهنان، منجمان، طالع‏بينان و بالاخره پيشگويان بخواهند. چه، دست يازيدن به اين اسرار نهان را از توان انسانهاى معمولى خارج مى‏دانستند و تنها اين توان را در كسانى جست‏وجو مى‏كردند كه قادر به خرق عادت و شكستن محدوديتهاى عالم محسوس بودند و يا با ايجاد نوعى رابطه با نيروهاى ماورايى و قدسى امكان كسب خبر را در اختيار داشتند. از همين روست كه بخشى از آثارى كه سخن از آينده به ميان آورده‏اند منسوب به طالع‏بينان و منجمان و كاهنان است.

اين تلاش در ميان همه ملل و نحل در هيأت مجموعه‏اى از »پيشگوئيها« رخ نموده است. چنانكه هيچ دوره و قومى را نمى‏توان سراغ گرفت كه در آثار فرهنگى خود فصلى ويژه در اين باره نگشوده باشند.

آثار اساطيرى، ادبى و مذهبى عموم اقوام، مشحون از »پيشگويى« درباره آينده و فرجام تاريخ، جهان و انسان است. به دلايل مختلفى كه در اينجا مجال گفت‏وگو درباره آن نيست زبان عموم اين آثار تمثيلى، رمزگونه و استعارى است.

اگر چه علوم جديد كه جملگى مبتنى بر دريافتهاى تجربه‏گرايانه و كمّى از عالم و آدم است نافى هرگونه سخن در اين‏باره است اما، مى‏بايست متذكر اين نكته شد كه نسبت با مبدأ هستى و علم لدنى انبيا و اولياى الهى، مكاشفات پيران طريقت و قديسين، رؤياهاى صادقه، رياضتهاى نفسانى و بالاخره علوم غريبه در گذشته امكان كشف زمان و مكان وقوع بسيارى از حوادث و وقايع مربوط به حيات فردى و جمعى در كره خاك و در آينده دور را فراهم آورده است. چنانكه اين اطلاعات به نسبتهاى مختلف در ميان عموم موجود بوده و عرضه آثارى را نيز موجب گشته است.

على رغم انكار (در ظاهر) مراجعه به اين آثار و توسل به برخى از طرق (حتى ناپسند و مذموم مثل فالگيرى و رمالى) براى آگاهى از آينده خود جزء لاينفك حيات انسان غربى و از جمله سياستمداران و روشنفكران است.

زبان تمثيلى و گاه شاعرانه اين آثار موجب بوده تا اين آگاهى، همواره قرين با ترديد در كشف مصاديق و تشخيص دقيق زمان و مكان وقوع حوادث باشد.

تنوع نشانه‏ها، نمادها و پيچيدگى زبانى را وجه مشترك عموم اين آثار مى‏توان دانست. با اينهمه هيچ‏گاه از جذابيت پيشگويى و رونق بازار پيشگويان كاسته نشده است؛ چرا كه »نگاه به آينده« و تلاش براى آگاهى درباره آينده جزء لاينفك حيات انسان و به عبارتى ذاتى وجود او بوده است. امرى كه انسان را از ساير موجودات متمايز ساخته و انگيزه لازم براى تاب آوردن جهان و گذار از فراز و نشيبهاى آن را در وى ايجاد كرده است.

از وجهى ديگر، اگر چه ملل گوناگون از »جهان‏بينى« و »جهان‏شناسى« متفاوتى برخوردارند و هر يك تعريفى ويژه از مبدأ و انتهاى جهان و جايگاه و نقش انسان در ميانه عالم ارائه مى‏دهند اما، جملگى در منتهى شدن عمر جهان و حيات كلى انسان به »عصرى طلايى« و عارى از هرگونه عيب و رنج و الم مشتركند؛ هر يك نيز اين عصر را به نامى و عنوانى خوانده‏اند و نويد فرا رسيدنش را نيز نويدبخش انسان مانده در رنج و ظلم و تباهى ساخته‏اند.

[سید]

به اين موضوع و آنچه كه دست كم محافل تصميم‏گير و طراحان اصلى سياست جهانى درباره آن اطلاع كافى دارند از چند منظر مى‏توان نگريست:

1. طراحان »نظم نوين جهانى«، »جنگ صليبى دوم«3 و »عدالت بى‏پايان(؟!)«4 با رويكردى مزورانه به اخبار موجود و پيشگوييها سعى در القاى اين معنا دارند كه اين حوادث و از جمله جنگ در عراق و هر آنچه كه بعد از آن واقع مى‏شود امورى مقدر و محتوم‏اند و همگان چاره‏اى جز تسليم در برابر آن ندارند.

2. طراحان و عاملان ياد شده با اطلاع كامل از اين منابع و اخبار و تذكر درباره آنچه آنها را تهديد مى‏كند استراتژى ويژه سياسى، نظامى و اقتصادى خود را طراحى كرده و مرحله به مرحله آن را به اجرا درمى‏آورند و در پى‏آنند تا با اتخاذ »استراتژى بازدارندگى« پيش از واقعه بزرگ ابتكار عمل را به دست گيرند و با كنترل شرايط و پيشدستى امكان ايجاد انحراف در سير حوادث و تسلط يافتن بر اوضاع را حاصل آورند كه در اين صورت چنانكه مسلمين منفعل و ايستا عمل كنند؛ ناگزير به تحمل خسارات و شدايد بسيارند و چنانكه خام و نادانسته، عكس‏العمل بروز دهند پيشاپيش بر سر راه خود چاله هلاك كنده‏اند.

3. فرض ديگر اين است كه غرب بى‏اعتنا به اين منابع و اخبار و واهى پنداشتن آنها درگيرودار با تقديرى مقدر پيش مى‏رود و انگيزه‏هايى چون تسلط بر حوزه‏هاى نفتى و سرمايه‏هاى كشورهاى اسلامى دانه‏هايى هستند كه طراح تقدير براى درافكندن آنان در دام ابتلا و هلاكت افشانده است.

طى چند سال اخير، سياستمداران كشورهاى اسلامى با روشهاى معمول تجزيه و تحليل مسائل سياسى و به مدد اطلاعات دست دوم - و گاه انحرافى - از آنچه در جهان مى‏گذرد؛ تنها ظاهر حوادث و وقايع را بررسى كرده‏اند. چنانكه كليه مفسران داخلى (اعم از سياستمداران و يا نظاميها) تنها با بررسى پاره‏اى شواهد و قراين انگيزه اصلى غرب را از لشكركشى به عراق دستيابى به منافع نفتى و تغيير جغرافياى سياسى منطقه اعلام كرده‏اند.

حضور اسپانيا و پرتغال به‏عنوان نمايندگان استعمار كهنه در كنار انگلستان و آمريكا به‏عنوان نمايندگان اصلى استعمار نو و هم قسم شدن آنها در ميدان عمل حكايت از ظهور احساس »خطرى بزرگ و فراگير« در غرب دارد. خطرى به مراتب مهم‏تر از، از دست دادن چند ميليون بشكه نفت. ورنه - عربستان صاحب بزرگترين ذخاير نفتى جهان - و تمامى چاههاى نفت آن در اختيار غرب است.

گوئيا واقعه‏اى تماميت فرهنگ و تمدن غربى را به خطر انداخته كه آنان بدون ملاحظه خط مشى سازمانهاى به اصطلاح جهانى، و به قيمت از دست رفتن تماميت حيثيت غرب (به دليل اتكاء به مشى دمكراتيك در مناسبات سياسى و فرهنگى) و بروز انزجار جهانى با سرعت تمام، گام در ميدان خطرناك جنگ در بين‏النهرين و بابل (عراق امروزى) نهاده‏اند.

در تمامى فيلمهاى سينمايى ساخته شده براساس اخبار آخرالزمان، آمريكا به عنوان ناجى تمدن جهانى معرفى مى‏شود. چنانكه در فيلم »روز استقلال« وقتى سفينه‏اى بزرگ جهان را تهديد مى‏كند اولين بار اين سفينه در عراق ديده مى‏شود و پس از آن آمريكا به مدد تكنولوژى فوق مدرن خود، جهان را از مهلكه‏اى بزرگ نجات مى‏دهد.

همين مضمون در شكلى ديگر در فيلم »آرماگدون« تكرار مى‏شود، اما اين‏بار مهندسان و كارگران نفتى آمريكايى هستند كه با همراهى رئيس جمهور آمريكا، جهان را از بلايى بزرگ مى‏رهانند و عالم را دعاگوى خود مى‏سازند.

انتشار كتابها و مقالاتى با مضامين ياد شده و، ساخت دهها فيلم سينمايى چون: آرماگدون، روز استقلال، طالع نحس، نوسترآداموس، ترميناتور و...، ايجاد صدها پايگاه اطلاع‏رسانى مستقل و وابسته، طرح مباحثى چون »عدالت بى‏پايان«، »جنگ صليبى دوم« از زبان رئيس جمهور آمريكا، ارائه نظرياتى مشخص درباره »پايان تاريخ«، »جنگ تمدنها« و مرتبط دانستن هر واقعه كوچك و بزرگى در جهان با مسلمين و به ويژه شيعيان ايران حكايت از آگاهى و اطلاع كامل مراكز اصلى تدبيرگر غربى از اين اخبار مى‏كند.

در واقع غرب متذكر اين نكته است كه »تاريخ غرب« به سر آمده و دير يا زود ناگزير به قبول مرگ فرهنگ و تمدن استكبارى خود است.

چه، به صدا درآمدن زنگ رهايى به نام دين، خدا، معنا و معنويت تماميت اين فرهنگ و تمدن را در چالشى سخت به خطر افكنده است. اين‏همه مراكز مطالعاتى و استراتژيك غربى و بويژه يهوديان صهيونيست را بيش از مسلمين متوجه جايگاه و نقش مسلمين و سرزمينهاى اسلامى در تاريخ آينده اضمحلال يهوديت صهيونيستى ساخته است. دريافتى كه آنان را واداشته تا به مدد نخبگان و نظريه‏پردازان، دست به طراحى يك استراتژى پر قدرت و همه جانبه تهاجمى بزنند.

امام خمينى(ره) در جمله كوتاهى باطن و ذات غربى را كه طى دهه‏هاى اخير در سيماى امپرياليسم آمريكا نمودار شده بود بيان فرمودند:
آمريكا شيطان بزرگ است.

امام را به عنوان مردى اهل نظر، پيرى ره‏رفته و ره‏يافته بايد ديد كه به مدد »معرفت قدسى« و عنايات آسمانى واقف به علم‏الاسماء، نسبت ميان اسم و مسمى است و هيچ لفظى را بى‏جا و هيچ اسمى را بى‏ملاحظه مسمى بر زبان جارى نمى‏سازد.

امام خمينى سخنى ناسزا چون مردان گرفتار در هواجس بر زبان نراند به‏عكس، سخنى به سزا درباره آمريكا و غرب اعلام نمود. او تماميت سيرت و باطن شيطانى را در صورت غرب و آمريكا مى‏ديد كه سيرت و باطنى كه بيان آن مستلزم تفسير تاريخ غرب و بررسى سير تحول تفكر امانيستى طى چهارصد سال اخير است و در اين مقال نمى‏گنجد. تنها بايد گفت:

»شيطان« هيچ‏گاه بنابر انابه، بازگشت و اعتراف به آنچه به ناروا رفته نداشته و ندارد؛ و همه آنچه كه او به مدد مطالعات و پژوهشها يافته او را به اتخاذ شيوه‏اى شيطانى؛ يعنى مجادله، اغوا و عصيان واداشته تا انهدام و مرگ خود را تا وقت معلوم به عقب اندازد. چه او پايان حيات خود را مى‏داند و تسليم شدن در برابر اراده خداوند را هم نمى‏پذيرد.
از همين روست كه ارائه تفسير و تحليلى جامع از آنچه در پيرامون ما مى‏گذرد بدون مدد جستن از »اخبار آخرالزمانى« ممكن نيست. چنانكه بدون اتخاذ يك استراتژى مناسب و جامع نمى‏توان اين دوره حساس و مهم از تاريخ بشر را پشت سر گذاشت. درك اين‏همه از سوى عموم مسلمين و بويژه نخبگان، اولين گام براى ورود به اين جريان و اخذ تصميم بخردانه در برابر آن است. والسلام

اسماعیل شفیعی سروستانی
بر گرفته از موعود

[سید]

به اين موضوع و آنچه كه دست كم محافل تصميم‏گير و طراحان اصلى سياست جهانى درباره آن اطلاع كافى دارند از چند منظر مى‏توان نگريست:

1. طراحان »نظم نوين جهانى«، »جنگ صليبى دوم«3 و »عدالت بى‏پايان(؟!)«4 با رويكردى مزورانه به اخبار موجود و پيشگوييها سعى در القاى اين معنا دارند كه اين حوادث و از جمله جنگ در عراق و هر آنچه كه بعد از آن واقع مى‏شود امورى مقدر و محتوم‏اند و همگان چاره‏اى جز تسليم در برابر آن ندارند.

2. طراحان و عاملان ياد شده با اطلاع كامل از اين منابع و اخبار و تذكر درباره آنچه آنها را تهديد مى‏كند استراتژى ويژه سياسى، نظامى و اقتصادى خود را طراحى كرده و مرحله به مرحله آن را به اجرا درمى‏آورند و در پى‏آنند تا با اتخاذ »استراتژى بازدارندگى« پيش از واقعه بزرگ ابتكار عمل را به دست گيرند و با كنترل شرايط و پيشدستى امكان ايجاد انحراف در سير حوادث و تسلط يافتن بر اوضاع را حاصل آورند كه در اين صورت چنانكه مسلمين منفعل و ايستا عمل كنند؛ ناگزير به تحمل خسارات و شدايد بسيارند و چنانكه خام و نادانسته، عكس‏العمل بروز دهند پيشاپيش بر سر راه خود چاله هلاك كنده‏اند.

3. فرض ديگر اين است كه غرب بى‏اعتنا به اين منابع و اخبار و واهى پنداشتن آنها درگيرودار با تقديرى مقدر پيش مى‏رود و انگيزه‏هايى چون تسلط بر حوزه‏هاى نفتى و سرمايه‏هاى كشورهاى اسلامى دانه‏هايى هستند كه طراح تقدير براى درافكندن آنان در دام ابتلا و هلاكت افشانده است.

طى چند سال اخير، سياستمداران كشورهاى اسلامى با روشهاى معمول تجزيه و تحليل مسائل سياسى و به مدد اطلاعات دست دوم - و گاه انحرافى - از آنچه در جهان مى‏گذرد؛ تنها ظاهر حوادث و وقايع را بررسى كرده‏اند. چنانكه كليه مفسران داخلى (اعم از سياستمداران و يا نظاميها) تنها با بررسى پاره‏اى شواهد و قراين انگيزه اصلى غرب را از لشكركشى به عراق دستيابى به منافع نفتى و تغيير جغرافياى سياسى منطقه اعلام كرده‏اند.

حضور اسپانيا و پرتغال به‏عنوان نمايندگان استعمار كهنه در كنار انگلستان و آمريكا به‏عنوان نمايندگان اصلى استعمار نو و هم قسم شدن آنها در ميدان عمل حكايت از ظهور احساس »خطرى بزرگ و فراگير« در غرب دارد. خطرى به مراتب مهم‏تر از، از دست دادن چند ميليون بشكه نفت. ورنه - عربستان صاحب بزرگترين ذخاير نفتى جهان - و تمامى چاههاى نفت آن در اختيار غرب است.

گوئيا واقعه‏اى تماميت فرهنگ و تمدن غربى را به خطر انداخته كه آنان بدون ملاحظه خط مشى سازمانهاى به اصطلاح جهانى، و به قيمت از دست رفتن تماميت حيثيت غرب (به دليل اتكاء به مشى دمكراتيك در مناسبات سياسى و فرهنگى) و بروز انزجار جهانى با سرعت تمام، گام در ميدان خطرناك جنگ در بين‏النهرين و بابل (عراق امروزى) نهاده‏اند.

در تمامى فيلمهاى سينمايى ساخته شده براساس اخبار آخرالزمان، آمريكا به عنوان ناجى تمدن جهانى معرفى مى‏شود. چنانكه در فيلم »روز استقلال« وقتى سفينه‏اى بزرگ جهان را تهديد مى‏كند اولين بار اين سفينه در عراق ديده مى‏شود و پس از آن آمريكا به مدد تكنولوژى فوق مدرن خود، جهان را از مهلكه‏اى بزرگ نجات مى‏دهد.

همين مضمون در شكلى ديگر در فيلم »آرماگدون« تكرار مى‏شود، اما اين‏بار مهندسان و كارگران نفتى آمريكايى هستند كه با همراهى رئيس جمهور آمريكا، جهان را از بلايى بزرگ مى‏رهانند و عالم را دعاگوى خود مى‏سازند.

انتشار كتابها و مقالاتى با مضامين ياد شده و، ساخت دهها فيلم سينمايى چون: آرماگدون، روز استقلال، طالع نحس، نوسترآداموس، ترميناتور و...، ايجاد صدها پايگاه اطلاع‏رسانى مستقل و وابسته، طرح مباحثى چون »عدالت بى‏پايان«، »جنگ صليبى دوم« از زبان رئيس جمهور آمريكا، ارائه نظرياتى مشخص درباره »پايان تاريخ«، »جنگ تمدنها« و مرتبط دانستن هر واقعه كوچك و بزرگى در جهان با مسلمين و به ويژه شيعيان ايران حكايت از آگاهى و اطلاع كامل مراكز اصلى تدبيرگر غربى از اين اخبار مى‏كند.

در واقع غرب متذكر اين نكته است كه »تاريخ غرب« به سر آمده و دير يا زود ناگزير به قبول مرگ فرهنگ و تمدن استكبارى خود است.

چه، به صدا درآمدن زنگ رهايى به نام دين، خدا، معنا و معنويت تماميت اين فرهنگ و تمدن را در چالشى سخت به خطر افكنده است. اين‏همه مراكز مطالعاتى و استراتژيك غربى و بويژه يهوديان صهيونيست را بيش از مسلمين متوجه جايگاه و نقش مسلمين و سرزمينهاى اسلامى در تاريخ آينده اضمحلال يهوديت صهيونيستى ساخته است. دريافتى كه آنان را واداشته تا به مدد نخبگان و نظريه‏پردازان، دست به طراحى يك استراتژى پر قدرت و همه جانبه تهاجمى بزنند.

امام خمينى(ره) در جمله كوتاهى باطن و ذات غربى را كه طى دهه‏هاى اخير در سيماى امپرياليسم آمريكا نمودار شده بود بيان فرمودند:
آمريكا شيطان بزرگ است.

امام را به عنوان مردى اهل نظر، پيرى ره‏رفته و ره‏يافته بايد ديد كه به مدد »معرفت قدسى« و عنايات آسمانى واقف به علم‏الاسماء، نسبت ميان اسم و مسمى است و هيچ لفظى را بى‏جا و هيچ اسمى را بى‏ملاحظه مسمى بر زبان جارى نمى‏سازد.

امام خمينى سخنى ناسزا چون مردان گرفتار در هواجس بر زبان نراند به‏عكس، سخنى به سزا درباره آمريكا و غرب اعلام نمود. او تماميت سيرت و باطن شيطانى را در صورت غرب و آمريكا مى‏ديد كه سيرت و باطنى كه بيان آن مستلزم تفسير تاريخ غرب و بررسى سير تحول تفكر امانيستى طى چهارصد سال اخير است و در اين مقال نمى‏گنجد. تنها بايد گفت:

»شيطان« هيچ‏گاه بنابر انابه، بازگشت و اعتراف به آنچه به ناروا رفته نداشته و ندارد؛ و همه آنچه كه او به مدد مطالعات و پژوهشها يافته او را به اتخاذ شيوه‏اى شيطانى؛ يعنى مجادله، اغوا و عصيان واداشته تا انهدام و مرگ خود را تا وقت معلوم به عقب اندازد. چه او پايان حيات خود را مى‏داند و تسليم شدن در برابر اراده خداوند را هم نمى‏پذيرد.
از همين روست كه ارائه تفسير و تحليلى جامع از آنچه در پيرامون ما مى‏گذرد بدون مدد جستن از »اخبار آخرالزمانى« ممكن نيست. چنانكه بدون اتخاذ يك استراتژى مناسب و جامع نمى‏توان اين دوره حساس و مهم از تاريخ بشر را پشت سر گذاشت. درك اين‏همه از سوى عموم مسلمين و بويژه نخبگان، اولين گام براى ورود به اين جريان و اخذ تصميم بخردانه در برابر آن است. والسلام

اسماعیل شفیعی سروستانی
بر گرفته از موعود