۩๑۩ ويژه نامه اربعين حسيني (يک عمر بود هجر تو ٬ يک اربعين نبود) ۩๑۩ – 487 روز پیش

[منتظرظهور]

ويژه نامه اربعين حسيني

[سید]

خورشید بر سر خاک، آتش می‌‏ریزد.کاروان خیمه‏های سوخته، در چهلمین روز خزان بازگشته‏اند.
قرار است به دنبال لاله‏های پرپر شده بگردند؛ به دنبال ردپایی از مظلومیت در خاک خفته.
گدازه‏های آتش، در جام حسرت می‌‏سوزند و فرات، عطش خاک را در خود حل کرده است؛ با موج‏هایی که از داغ آن حماسه، سر به ساحل می‌‏زنند.
کاروان آمده است تا خشم تازیانه‏‌ها را بر بدن‏های کوچک، مویه کند؛ آمده است تا قصه دربه‏دری‏اش را هم‏دوش باد، در گوش زمان نجوا کند؛ آمده است تا در رد پای سنگ، آینه‏های شکسته را جست‏وجو کند.
غربت کاروان، باران می‌‏شود بر خاک و بار دیگر شعله می‌‏کشد تمام خاطره‏های جگر سوخته از زمین.
خورشید، سر به تاریکی گذاشته است و غم، زانو زده در برابر کاروان و:
«افتاده عکس ماه لبِ گودی و زنی در جست‏وجوی یوسف زیبای بی‏کفن»

اربعین لاله‏‌ها
بشیر!
وقتى به مدینة‏ النبى رسیدیم، مبادا کسى جلوى قافله اسراى کربلا، گوسفندى را سر ببرد! این کاروان، از سفر چهل روزه با سرهاى بریده بر بالاى نى مى‏آید.
نگذار هیچ لاله‏اى را در رثاى شهدایمان پرپر کنند! سراسر خاک کربلا، پر بود از گلبرگ‏هاى خونین و پاره‏اى که از هر سو مرا صدا مى‏زدند: «أخىَّ اخَّى».
اجازه نده کسى بر سر و رویش خاک بریزد؛ هنوز باد، گرد و خاک کوچه‏هاى کوفه و شام را از سر و روى زنان و کودکان عزادار نربوده است.
این صورت‏هاى کبود و دست‏هاى سوخته، نیازى به گلاب‏افشانى ندارند؛ هنوز اربعین گل‏هایى که با تشنه‏کامى بر خاک و خون افتادند، نگذشته است.
بگو پاى برهنه به استقبالمان نیایند؛ این کاروان پر است از کودکانى که پاى پرآبله دارند.
سفارش کن شهر را شلوغ نکنند و دور و برمان را نگیرند، ما از ازدحام نگاه‏هاى نامحرم و بیگانه بازگشته‏ایم.
بگذار آسوده‏ات کنم بشیر!
دل زینب علیهاالسلام براى خلوت مزار جدش پر مى‏کشد تا به دور از چشم خونبار رباب و سکینه و سجاد علیه‏السلام و این کاروان داغدار، پیراهن کهنه و خونین حسین علیه‏السلام را بر سر و روى خویش بنهد و گریه‏هاى فرو خورده چهل روزه‏اش را یک‏سره‌‌ رها سازد.




Sent from my iPhone using Per Tapatalk

[محمد]

آجرک الله یا صاحب الزمان....

مصیبت اسیری عمه سادات همون مصیبتیه که امام زمان در زیارت ناحیه میفرمایند از اوون غم خون گریه میکنم...

خیلی مصیبت حضرت زینب (س) سنگینه.... بخدا اگه معرفت داشتیم باید خون گریه میکردیم...

من میخوام بمیرم.... قربون غربتت بی بی جان.... قربون عاشقیت بی بی جان.. قربون صبرت بی بی جان....

من فقط همینو اشاره کنم که از دیشب داره منو میسوزونه.....:

توی مجلس شراب ، اوون سفیر مسیحی وقتی اسرا رو دید و سری که یزید با چوب بهش میزد ، ازش سوال کرد این سر متعلق به کیه...
اون ملعون گفت متعلق به پسر دختر رسول خدا و پیامبر ما.... تا این رو گفت اون فرد مسیحی خطاب به یزید ملعون گفت که خدا لعنتت کنه که دین من از دین تو بهتره... گفت من از نوادگان دور حضرت داوودم مردمم منو احترام و تکریم میکنن.... اما شما نوه پیامبرتون رو با یک واسطه اینطور بهش بی حرمتی میکنید....
گفت ای یزید ما کلیسایی داریم بنام حافر که در اون کلیسا سم چهارپایی که میگن متعلقه به عیسی (ع) ، مردم ما اون رو احترام میکنن اما شما.....

منه روسیاه هم حرفم اینه که این فرد مسیحی از نسب ابی عبدالله برا حضرت احترام قائل شد , تازه مسیحی بود اما عمه سادات که دیگه جزو این خاندانند... عالمه غیر معلمه اند... تالی تلو معصومند.... اون بی حرمتی ها در کربلا رو بچشم دیدن...
اوون همه زخم زبون و تازیانه و جسارت رو به خاندان آل الله.... خدا میدونه بی بی جان ما چقدر سوختند....

آخ زینب جان... بمیرم براتون.... از دیشب داغون داغونم .... این مردم پست.... چطور نشناختند و ......

فلک روزی که این غم نامه سرکرد
زمین و آسمان زیر و زبر کرد
من از داغ حسین دیوانه بودم
غم زینب مرا دیوانه تر کرد

[سید]

کاروان می آید از شهر دمشق
بر سر خاک شه سلطان عشق

کاروان با خود رباب آورده است
بهر اصغر شیر و آب آورده است

کاروان آمد ولی اکبر نداشت
ام لیلا شبه پیغمبر نداشت

کاروان آمد ولی شاهی نبود
بر بنی هاشم دگر ماهی نبود..

[ملیکه]

اربعین یعنی گذشت چهل روز از مصیبت جانگداز شهادت سرور و سالار شهیدان.. چرا فقط برای امام حسین علیه ‏السلام روز اربعین تعیین شده و برای امامان دیگر و حتی پیامبر اكرم صلی ‏اللَّه‏ علیه ‏و آله، مراسم روز اربعین نداریم؟

برای توضیح جواب این سؤال، به این مطالب توجه كنید:
1) فداكاری‏های امام حسین علیه‏السلام، دین را زنده كرد و نقش او در زنده نگه داشتن دین اسلام، ویژه و حائز اهمیت است. این فداكاری‏ها را باید زنده نگه داشت؛ چون زنده نگه داشتن دین اسلام است. گرامی‏داشت روز عاشورا و اربعین، در حقیقت زنده نگه داشتن دین اسلام و مبارزه با دشمنان دین است.
2) مصیبت حضرت امام حسین علیه‏السلام، برای هیچ امام و پیامبری پیش نیامده است. مصیبت امام حسین علیه‏السلام، از همه مصیبت‏ها بزرگ‏تر و سخت‏تر بود. اگر عامل دیگری هم در كار نبود، همین عامل كافی است كه نشان بدهد چرا برای امام حسین علیه‏السلام بیش از امامان دیگر و حتی بیش از پیامبر اسلام‏صلی‏اللَّه‏علیه‏و آله عزاداری می‏كنیم و مراسم متعددی برپا می‏كنیم.
3)در ماه محرم سال ۶۱ق. امام حسین علیه‏السلام، فرزندان، خویشان و یاران آن حضرت را كشتند و اسیران كربلا را به كوفه و شام بردند و همین اسیران داغدیده، روز اربعین شهادت امام حسین علیه‏السلام و یارانش، به كربلا رسیدند و همه مصائب روز عاشورا در آن روز تجدید شد و آن روز، روز سختی برای خاندان پیامبر بود.
4)دشمنان اسلام با به شهادت رساندن امام حسین علیه‏السلام، قصد نابود كردن دین اسلام را داشتند. دشمنان امام حسین علیه‏السلام تلاش كردند تا حادثه كربلا، به كلی فراموش شود و حتی كسانی را كه برای زیارت امام حسین علیه‏السلام می‏آمدند، شكنجه می‏كردند و می‏كشتند. در زمان متوكل عباسی، همه قبرهای كربلا را شخم زدند؛ مزرعه كردند و مردم را از آمدن برای زیارت قبر امام حسین علیه‏السلام، منع كردند. شیعیان هم برای مقابله با اینها، از هر مناسبتی استفاده می‏كردند كه یكی از این مناسبت‏ها، حادثه روز اربعین است.

5)یكی از نشانه‏های مؤمن، زیارت امام حسین علیه‏السلام در روز اربعین است. از حضرت امام حسن عسكری علیه‏السلام روایت شده است كه علامت‏های مؤمن پنج چیز است؛ پنجاه و یك ركعت نماز فریضه و نافله در شبانه‏روز، زیارت اربعین، انگشتر به دست راست كردن، پیشانی بر خاك نهادن در سجده و بسم الله را بلند گفتن^‏۱و یكی از وظایف شیعیان را اهتمام به زیارت اربعین بر شمرده‏اند.

۱. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، ص ۵۴۵.