۩~*~ ۩ حديث عاشقي ‍۩~*~ ۩ سرودهاي قلم ازحماسه سرخ دفاع مقدس۩~*~ ۩ – 609 روز پیش

[منتظرظهور]

بسم رب الشهدا

بسم رب الشهدا از شهدا باید گفت
از فداکارترین قوم خدا باید گفت

عشق در دایره ی بسته ی آتش بس نیست
از دل سوخته ی اهل صفا باید گفت

افق شرعی احساس من و ساعت هشت
آری از روشنی وقت دعا باید گفت

دیگری هر چه دلش خواست بگوید شاعر
شعری از حنجره ی سرخ شما باید گفت

شعری از حنجره ی سرخ ورم کرده اتان
که نیاموخته الفاظ ادا باید گفت

می شود شعر سرود و سخن عشق نگفت ؟
یا فرم بست دم از گفتن و یا باید گفت

بسم رب الشهدا زینت سر برگ صفاست
غزلی سوخته از حیرت ما باید گفت

های و هو گرچه همه زندگی ما شده است
از سکوتی که گذشته ز صدا باید گفت

و ز قد قامت العشقی که به اوج انجامید
در نمازی به موازات بیا باید گفت

آی شاعر ! تو که با حنجره ات می شکفی
لخته لخته طپش حادثه را باید گفت

ادبیات حماسه ، ادب قافیه هاست
قطعه شعری به ردیف شهدا باید گفت



[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[سید]

بيابان ميزبان خون و خنجر بود
و صحرا بستر مردان بي‌سر بود
نگاه آسمان آنقدر زخمي شد
كه چشمان افق در خون شناور بود
ميان آتش و صحرا و خاكستر
خدا مجذوب آن مرد دلاور بود
زمين در جستجوي گام‌هاي اوست
ولي گامش از اين دنيا فراتر بود
تمام ذره‌هاي خاك مي‌ديدند
كه آتش در نگاهش سايه‌گستر بود
گلوي زخمي‌اش را انتهايي نيست
و فريادش از آتش شعله‌ور تر بود
تمام دشت شب را نور مي‌بخشيد
همان چشمي كه از خورشيد برتر بود





منبع:كتاب حماسه هاي هميشه جلد1

[سید]

رفتي و بار دگر شد، شعرت ترانه‌ي دريا
عزمت صلابت توفان، خشمت نشانه‌ي دريا
تا اوج ياد تو افتاد، چون من قرار ز كف داد
شد چاك پيرهن باد، لرزيد شانه‌ي دريا
گل كرد بغض بهاران، وقت غروب كه خورشيد
افراشت پرچم غربت بالاي خانه‌ي دريا
از داغت اي همه خوبي، خيس است دشت نگاهم
آن سان كه گونه‌ي ساحل، تازيانه‌ي دريا
آخر چگونه نگريد، شبنم براي گل سرخ
آخر چگونه نگيرد، دين دل بهانه‌ي دريا






منبع:مجله شاهد

[منتظرظهور]

ميراث
از هر طرف
به جنگ نگاه كني
جمجمه اي را مي بيني
كه از چكيدن ماشه ها
سوراخ شده

برخيزپسرم
تفنگم را بردار
و درخاك مدفون كن
هيچ سلاحي
حتي بدون سربازش
نخواهد مرد

مهدي قاسمي

[منتظرظهور]

از جنس زخم

اي آن که بال بال تو را آسمان کم است
وصف تو عاشقانه‌ترين وصف عالم است

بي سايه‌ي عنايت تو اي بزرگوار!
« کار جهان و خلق جهان جمله درهم است »
اين نبض بي‌قرار به ياد تو مي‌تپد
هر گوشه‌اي که سفره‌ي زخمي فراهم است

سر مي‌برم به چاه، به ياد تو گاه‌گاه
زيرا به ناله‌هايي از اين دست محرم است

از جنس زخم هر چه که گويم از آن توست
هر چند دست‌هاي تو از جنس مرهم است

بي‌سو و بي‌نهايتي و وصف‌ناپذير
آه از دلي که حجم حضور تو را کم است

من، سيب زندگي و بهشت خيال تو
اين قصه‌ي هميشه‌ي فرزند آدم است

منبع: مجله شاهد شماره 275 صفحه 76 فروردين 77

[میثاق الهی]

شور

ساقى قدح مى بكف و در همه جا بود
حق بود و نظر بود و قدح بود و نوا بود

انوار خدا جلوه گهش سينه ما بود
شب بود و شعف بود و طرب بود و صفا بود

آن هشت بهارى كه خدا در دل ما بود
گل بود و چمن بود و فرح بود و بُكا بود

هر شورى و شرارى كه به شب در دل ما بود
محصول نظر كردن معشوقه به ما بود

آن آه و فغانى كه سحر بر لب ما بود
مستى زشراب رخ زيباى خدا بود

آنكس كه زدل بند تعلق نكند باز
هرگز نكند فهم كه در جبهه چه ها بود

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[میثاق الهی]

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]


رهایی

خوشا ياران كزين ويرانه رستند
زدل بند تعلقها گسستند

زمردى پشت شيطان درون را
چه زيبا در شبانگاهان شكستند

فريب اين جهان و نفس خود را
نخوردند و زدام خويش جستند

زاين دنياى بى مهر و محبت
گذر كردند و با پاكان نشستند

خوشا ياران كه در عهد جوانى
كتاب پست خودبينى ببستند

به وقت وصل و پايان جدايى

توگوئى از شراب عشق مستند

خوشا ياران عهد خون و ايثار

كه نيكوخويش بشكستندو رستند

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[میثاق الهی]

«جنگ»
کوچه با خاک بیگانه‌ام کرد

جنگ با دست‌های بلندش
گرچه از من گرفت آسمان را
با تمام دلم دوست دارم
لحظه‌های برآشفتنش را که معیار مرد است
جنگ! بهزاد آیینه‌پوشان همزاد!
کاش یک بار دیگر صدای تو را می‌شنیدم
کومه‌ام بی تو خاموش و سرد است
من در این خاک جایی ندارم
غربتی سهمگین سهم من بود
کتف تا کتف زخمی توان تاب
جاده تا جاده هولی عنان گیر
بی تو من کیستم؟ سرد و رنجور
سایه‌ای خسته، خاکسترآلود
بر لبم نام خورشیدوارت
در دلم یادی از استوایی‌ترین روزهای نبرد است
من چه دارم که بگذارد این‌جا بمانم
بی‌وطن از تمام زمین بی‌نصیب است
جاده فرسود چشم‌انتظارم
شیعه‌ هرکجا که باشد غریب است
جنگ بازآ که آیینه‌ام غرق گرد است
یوسفعلی میرشکاک