♥☻♥☻♥ درسوگ ششمين خورشيدآسمان ولايت و امات(اشعار ودلنوشته ها ♥☻♥☻♥ – 600 روز پیش

[منتظرظهور]

چشم اشكبار

زین ماتمى كه چشم ملایك ز خون، ترست
گویا عزاى صادق آل پیمبرست

یا رب چه روى داده، كزین سوگ جانگداز
خلقی پریش خاطر و دل‎ها پر آذرست

مُلك و مَلَك به ناله و افغان و اشك و آه
چون داغدار، حضرت موسى بن جعفرست

‎خون مى‎رود ز فرط غم از چشم شیعیان
زیرا كه قلب عالم امكان مكدَّرست

منصور، شاد گشت ز قتل خدیو دین
اما به خُلد، غم زده زهراى اطهرست

او گرچه كشت خسرو دین را ولى به دهر
نامش به ننگ تا به ابد ثبت دفترست

تن در نداد بر سنم و این كلام نغز
بر پیروان حقّ و عدالت مقرّرست

آزادْمرد، تن به زبونى نمی‎دهد ‎
مرگ از حیات در نظر مرد خوشترست

تنها نه اشكبارْ چشم «صفا» زین عزا بود
دل‎هاى شیعیان همه از غم مكدّرست

على سهرابى تویسركانى «صفا»

[منتظرظهور]

آتش در گلستان

تا گلستان نبی از جور اعدا، در گرفت

جسم و جان دوستان از شعله‌اش آذر گرفت

در سرای صادق آل نبی آتش زدند

چون خلیل آن شاه دین جا در دل آذر گرفت

نیمه شب در بزم منصورش ببردند از عناد

آنكه خورشید فروزان از رخش زیور گرفت

چون برون از خانه ی منصور شد دل پر ز خون

حضرت روح الامین دست عزا بر سر گرفت

ساخت چون منصور نا منصور مسمومش ز كین

رفت شادی از میان، غم ما سوی را بر گرفت

زد شرر بر جسم و جانش زهر كین با صد محن

شعله اش اندر جنان بر قلب پیغمبر گرفت

دین عزادارست و، مذهب شد یتیم و سوگوار

عالمی را ماتم نور دل حیدر گرفت

خون دل از دیده می افشاند با صد درد و داغ

تا سرِ او را بدامن موسی جعفر گرفت

افتخار مرثیت خوانی صفا روز نخست

در خصوص خاندان از حضرت داور گرفت

علی سهرابی تویسركانی

[منتظرظهور]

بنال اي دل

بنال ای دل که در نای زمان فریاد را کشتند
بهین آموزگار مکتب ارشاد را کشتند

اساتید جهان باید به سوک علم بنشینند
که در دانشگه هستی، بزرگ استاد را کشتند

به جرم پاسداری از حریم عترت و قرآن
رئیس مذهب و الگوی عدل و داد را کشتند

بجای اشک و خون دل، ببار ای آسمان زین غم
که نور دیدگان سید امجاد را کشتند

دریغ و درد کز بیداد منصور ستمگر
به جرم یاری دین مظهر امداد را کشتند

به جنّت مادرش زهرا پریشان کرده گیسو را
که بهر حفظ قرآن شافع میعاد را کشتند

من ژولیده می‎گویم ز نسل ساقی کوثر
امام جانشین و پنجمین اولاد را کشتند

"ژولیده نیشابوری"

[منتظرظهور]

داغ حضرت صادق (ع)

لبالب شد ز خون دل ایاغِ(1) حضرت صادق
دلم چون لاله مى‎سوزد ز داغ حضرت صادق

چو در خاك مدینه زائرش منزل كند از جان
به هر جا اشك مى‎گیرد سراغ حضرت صادق

در این شب‎ها بود روشن، مزار بى رواق او
كه باشد اشك مهدى چلچراغ حضرت صادق

خزان هرگز نمى‎گردد بهار دانش و بینش
از آن گل‎ها كه بشكفته به باغ حضرت صادق

معطر مى‎كند بوى دل آویزش فضاى جان
همان گل‎هاى علم باغ و راغ(2) حضرت صادق

نشسته در عزا موسى‎بن جعفر با دلى سوزان
زند آتش به جانش سوز داغ حضرت صادق

ز شعر جانگدازت شعله خیزد «حافظى»
زیرا شد از خون جگر لبریز ایاغ حضرت صادق

"محسن حافظى"

[منتظرظهور]

كشته شد صادق آل محمد

شـهــر مـديـنـه گـشـته سـيـه پوش

شــمـع ولايــت گـرديــده خـامـوش

کـشـتـه شـد صـادق آل مـحـمّـد(ص)

شـشـمـيـن اخـتـر سـپـهــر سـرمـد

شـد رهـبـر ديـن مـسـمـوم انـگور

از جــور و ظـــلم بـيـــداد مـنـصـور

يـثـرب از ماتـمش غـرق عـزا شد

مـحـــشر از قتـل جانـسوزش بپــا شد

موسي بن جعفر(ع) افســرده حالست

از داغ بـابـا شـکـــسـتـه بــال اسـت

در بـقـيع شد تن پاکــش چو مدفون

شـيـعـيـان جـهـان گـرديد دل خـون

جـان هــا فــداي امــام صـادق(ع)

سـلـطـان مــذهـب قــرآن نــاطـــق

قـلـب عـالـم زقــتــل او شکـــسـته

گـــرد غــم بر دل شــيـــعــه نشسته

[منتظرظهور]

سلام من به مدينه ، به غربت صادق

سلام من به بقيع و به تربت صادق

سلام من به مدينه ، به آستان بقيع

سلام من به بقيع و کبوتران بقيع

سلام من به مزار مطهر صادق

که مثل ماه درخشد به آسمان بقيع

سلام من به تو اي ماه فاطمي بقيع

سلام من به تو اي ياس هاشمي بقيع