قرآن در نگاه امام حسن مجتبی (ع) – 478 روز پیش

[ملیکه]

در كنار رفتارهاى قرآنى امام حسن مجتبى ‏عليه السلام، از ديدگاه‏هاى حضرت پيرامون قرآن هم نبايد غافل ماند.
حسن بن على‏ عليهما السلام گاه از نقش راهنمايى قرآن سخن مى‏گويد،
زمانى از تفسير و شيوه‏ها و نبايدهايش سخن مى‏گويد.
از تأثير آن در جلاى سينه‏ها، تأثيرش در قيامت و احوال مؤمنان و شرايط تمسّك به قرآن و... سخن دارد.
گوشه‏هايى از اين بخش‏ها را مى‏خوانيمgol

[ملیکه]

حرمت تفسير به رأى‏
از نگاه امام حسن‏ عليه السلام «تفسير» بايد روشمند باشد.
بر اين اساس، «تفسير به رأى» حرام است.
«من قال فى القرآن برأيه فأصاب فقد أخطاء
هركسى درباره قرآن با رأى خود سخن گويد و به حق باشد، باز گناه كرده است.»

[ملیکه]

پيرامون تلاوت قرآن‏
از امام حسن‏ عليه السلام است كه:
«من قرأ القرآن كان له دعوة مجابة امّا معجّلة و امّا مؤجّلة
هركس قرآن بخواند، يك دعاى مستجاب دارد؛ دير يا زود.» و فرمود:
«من قرأ ثلاث آيات من آخر سورة الحشر اذا أصبح فمات من يومه ذلك طبع بطابع الشّهداء و إن قرأ اذا أمسى فمات فى‏ليلته طبع بطابع الشهداء9؛
هركسى هنگام صبح سه آيه آخرسوره حشر را بخواند، و در آن روز بميرد، مُهر شهدا خواهد خورد و چون شب شود و بخواند و بميرد، نيز ممهور به مهر شهدا مى‏شود.»