حماد بن عثمان گويد: شنيدم که مى فرمود: همانا دعاء قضا را برمى گرداند، و انرا از هم واتابد و بزند چنانچه رشته نخ اگر چه به سختى تابيده شده باشد از هم باز شود.


2 عمر بن يزيد گويد: از حضرت ابى الحسن (کاظم ) عليه السلام شنيدم که مى فرمود: همانا دعاء برمى گرداند ان چه را مقدر شده و انچه را مقدر نشده ، عرض کردم : مقدر شده را دانستم مقدر نشده کدام هست ؟ فرمود: تا اينکه تقدير در مورد ان نشود.

شرح :
يعنى دعاء جلو تقدير را مى گيرد و بداء حاصل گردد.



3 حضرت صادق عليه السلام فرمود: دعا برگرداند قضائيکه از اسمان نازل گرديده و به سختى ابرام شده (و محکم گرديده ) است .


4 حضرت رضا عليه السلام فرمود: على بن الحسين عليهماالسلام فرموده : همانا دعا و بلاء تا روز قيامت با هم رفاقت کنند، و همانا دعاء برگرداند بلاء را که به سختى ابرام شده است .

توضيح :
مجلسى (ره ) گويد: در بعضى از نسخ (((ليتواقفان ))) به جاى (((ليترافقان ))) ضبط شده و ان ظاهرتر است يعنى با هم مبارزه و مخاصمه کنند. و تاءييد کند ان را انچه عامه از پيغمبر صلى الله عليه و اله نقل کنند که فرمود: دعا بلاء را ديدار کند و در هوا با هم به جدال برخيزند.

5 و نيز از حضرت رضا عليه السلام از انحضرت عليه السلام حديث شده که فرمود: دعا بلائى را که نازل شده و انچه نازل نشده دفع کند.


6 زراره گويد: حضرت باقر عليه السلام بمن فرمود: ايا تو را راهنمائى نکنم به چيزى که رسول خدا صلى الله عليه و اله در ان استثناء نزد (و چيزى را از ان بيرون نکرده )؟ عرض کردم : چرا، فرمود: دعاء است که برگرداند قضاء مبرم را که به سختى محکم شده و (براى تشبيه و بيان مطلب ) انگشتانش را بهم چسباند (يعنى شدت ابرام ان مانند اين انگشتان چسبيده به هم باشد).


7 عبدالله بن سنان گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام مى فرمود: دعاء قضاء مبرم شده را برگرداند، پس بسيار دعا کن مه ان کليد هر رحمت و پيروزى در هر حاجت است ، و به انچه نزد خداى عزوجل است نتوان رسيد جز بوسيله دعا، و هيچ درى بسيار کوبيده نشود جز اين که اميد بباز شدن ان نزديک شود.


8 ابو ولاد گويد: حضرت موسى بن جعفر عليهماالسلام فرمود: بر شما باد (که ملازمت کنيد) به دعا، زيرا دعاء بدرگاه خدا و خواستن از او، برگرداند بلائى را که مقدر شده و حکم بدان شده ، و جز اجراى ان چيزى نمانده ، پس چون خداى عزوجل خوانده شد و از او در خواست شد يکباره بلا را بگرداند.


9 حضرت صادق عليه السلام فرمود: خداى عزوجل هر اينه دفع کند بوسيله دعاء انچه را که مى داند اگر براى ان دعاء شود اجابت خواهد کرد، و اگر نبود که بنده به اين دعا موفق شود به او بلائى مى رسيد که او را از روى زمين بردارد.

شرح :
مجلسى (ره ) پس از تجزيه و ترکيب قستى از حديث کلامى گويد: که حاصلش اين است که خداى سبحان دفع کند بلائى را که بنده مستحق نزول ان گشته ، هرگاه بداند که ان بنده پس از اين براى برطرف شدن ان دعا مى کند، پس ان بلا را نازل نکند به خاطر ان دعائى که پس از اين از ان بنده سرزند، پس دعا پيش از وقوعش در دفع بلا اثر کند