ابعاد هفتگانه فعاليت امام عسكرى عليه السلام – 468 روز پیش

[ملیکه]

امام عسكرى، با وجود همه اين فشارها و كنترل ها و مراقبت هاى بى وقفه [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، يك سلسله فعاليت هاى سياسى و اجتماعى و علمى در جهت ‏حفظ اسلام و مبارزه با افكار ضد اسلامى انجام مى ‏داد كه مى ‏توان آن ها را بدين گونه خلاصه كرد:

• 1- كوشش هاى علمى در دفاع از [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و رد اشكال ها و شبهات مخالفان، و نيز تبيين انديشه صحيح اسلامى؛
  
• 2- ايجاد شبكه ارتباطى با شيعيان مناطق مختلف از طريق تعيين نمايندگان ‏و اعزام پيك ها و ارسال پيام ها؛
  
• 3- فعاليت هاى سرى سياسى بر رغم تمامى كنترل ها و مراقبت هاى حكومت عباسى؛
  
• 4- حمايت و پشتيبانى مالى از شيعيان، به ويژه ياران خاص خود؛
  
• 5- تقويت و توجيه سياسى رجال و عناصر مهم [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] در برابر مشكلات؛
  
• 6- استفاده گسترده از آگاهى غيبى براى جلب منكران [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و دلگرمى شيعيان؛
  
• 7- آماده ‏سازى شيعيان براى دوران [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] فرزند خود امام دوازدهم.
  

اينك پيرامون هر كدام از اين فعاليت ها، جداگانه توضيح مى ‏دهيم:

[ملیکه]

1- كوشش هاى علمى
گرچه امام عسكرى به حكم شرايط نامساعد و محدوديت ‏بسيار شديدى كه حكومت عباسى برقرار كرده بود، موفق به گسترش دانش دامنه‏دار خود در سطح كل جامعه نشد، اما در عين حال، با همان فشار و خفقان شاگردانى تربيت كرد كه هر كدام به سهم خود در نشر و گسترش [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و رفع [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] دشمنان نقش مؤثرى داشتند.
«[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» تعداد شاگردان حضرت را متجاوز از صد نفر ثبت كرده است كه در ميان آنان چهره‏هاى روشن، شخصيت هاى برجسته و مردان وارسته‏اى مانند: [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، على بن جعفر و [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] به چشم مى ‏خورند كه شرح خدمات و كوشش هاى آنان در اين كتاب نمى ‏گنجد و زندگينامه پرافتخار و آموزنده آنان را مى ‏توان در كتب رجال خواند. علاوه بر تربيت اين شاگردان، گاهى چنان مشكلات و تنگناهايى براى مسلمانان پيش مى ‏آمد كه جز حضرت عسكرى كسى از عهده حل آن ها بر نمى ‏آمد. امام در اين گونه مواقع، در پرتو علم [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، با يك تدبير فوق العاده، بن بست را مى ‏شكست و مشكل را حل مى ‏كرد. براى اين مطلب مى ‏توان دو نمونه ذكر كرد:

[ملیکه]

• الف) اشتباه فيلسوف!

«[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» مى ‏نويسد: «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» كه از فلاسفه اسلام و عرب بشمار مى ‏رفت و در [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] اقامت داشت. كتابى تاليف نمود به نام «تناقض هاى [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]»! او مدت هاى زيادى در منزل نشسته و گوشه نشينى اختيار كرده و خود را به نگارش آن كتاب مشغول ساخته بود. روزى يكى از شاگردان او به محضر [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] عليه السلام شرفياب شد. هنگامى كه چشم حضرت به او افتاد، فرمود: آيا در ميان شما مردى رشيد وجود ندارد كه گفته‏هاى استادتان «كندى‏» را پاسخ گويد؟
شاگرد عرض كرد: ما همگى از شاگردان او هستيم و نمى ‏توانيم به اشتباه استاد اعتراض كنيم. امام فرمود: اگر مطالبى به شما تلقين و تفهيم شود مى ‏توانيد آن را براى استاد خود نقل كنيد؟ شاگرد گفت: آرى.
امام فرمود: از اين جا كه برگشتى به حضور استاد برو و با او به گرمى و محبت رفتار نما و سعى كن با او انس و الفت پيدا كنى. هنگامى كه كاملا انس و آشنايى به عمل آمد، به او بگو: مسئله‏ اى براى من پيش آمده است كه غير از شما كسى شايستگى پاسخ آن را ندارد و آن مسئله اين است كه: آيا ممكن است گوينده قرآن از گفتار خود معانى‏ اى غير از آن چه شما حدس مى ‏زنيد اراده كرده باشد؟
او در پاسخ خواهد گفت: بلى، ممكن است چنين منظورى داشته باشد. در اين هنگام بگو: شما چه مى ‏دانيد، شايد گوينده قرآن معانى ديگرى غير از آن چه شما حدس مى ‏زنيد، اراده كرده باشد و شما الفاظ او را در غير معناى خود به كار برده‏ايد؟
امام در اين جا اضافه كرد: او آدم باهوشى است، طرح اين نكته كافى است كه او را متوجه اشتباه خود كند. شاگرد به حضور استاد رسيد و طبق دستور امام رفتار نمود تا آن كه زمينه براى طرح مطلب مساعد گرديد. سپس سؤال امام را به اين نحو مطرح ساخت: آيا ممكن است گوينده‏اى سخنى بگويد و از آن مطلبى اراده كند كه به ذهن خواننده نيايد؟ و به ديگر سخن: مقصود گوينده چيزى باشد مغاير با آن چه در ذهن مخاطب است؟ فيلسوف عراقى با كمال دقت ‏به سؤال شاگرد گوش داد و گفت: سؤال خود را تكرار كن. شاگرد سؤال را تكرار نمود.
استاد تاملى كرد و گفت: آرى، هيچ بعيد نيست، امكان دارد كه چيزى در ذهن گوينده سخن باشد كه به ذهن مخاطب نيايد و شنونده از ظاهر كلام گوينده چيزى بفهمد كه وى خلاف آن را اراده كرده باشد. استاد كه مى ‏دانست ‏شاگرد او چنين سؤالى را از پيش خود نمى ‏تواند مطرح نمايد و در حد انديشه او نيست، رو به شاگرد كرد و گفت: تو را [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] مى ‏دهم كه حقيقت را به من بگويى، چنين سؤالى از كجا به فكر تو خطور كرد؟
شاگرد: چه ايرادى دارد كه چنين سؤالى به ذهن خود من آمده باشد؟ استاد: نه، تو هنوز زود است كه به چنين مسائلى رسيده باشى، به من بگو اين سؤال را از كجا ياد گرفته‏اى؟
شاگرد: حقيقت اين است كه، «ابومحمد» (امام حسن عسکری عليه السلام) مرا با اين سؤال آشنا نمود. استاد: اكنون واقع امر را گفتى. سپس افزود: چنين سؤال هايى تنها زيبنده اين خاندان است (آنان هستند كه مى ‏توانند حقيقت را آشكار سازند).
آن گاه استاد با درك واقعيت و توجه به اشتباه خود، دستور داد آتشى روشن كردند و آن چه را كه به عقيده خود درباره «تناقض هاى قرآن‏» نوشته بود تماما سوزاند!

[ملیکه]

• ب) مشت راهب باز مى ‏شود!

يك سال در [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] قحطى سختى پيش آمد. «معتمد»، خليفه وقت، فرمان داد مردم به [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] (طلب باران) بروند. مردم سه روز پى در پى براى نماز به ‏مصلا رفتند و دست ‏به دعا برداشتند، ولى باران نيامد. روز چهارم «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]»، بزرگ اسقفان مسيحى، همراه مسيحيان و راهبان به صحرا رفت.
يكى از راهبان هر وقت دست ‏خود را به سوى آسمان بلند مى ‏كرد بارانى درشت فرو مى ‏باريد. روز بعد نيز جاثليق همان كار را كرد و آن قدر باران آمد كه ديگر مردم تقاضاى باران نداشتند، و همين امر موجب شگفت مردم و نيز شك و ترديد و تمايل به مسيحيت در ميان بسيارى از مسلمانان شد. اين وضع بر خليفه ناگوار آمد و ناگزير امام را كه زندانى بود، به دربار خواست و گفت: امت جدت را درياب كه گمراه شدند!
امام فرمود: از جاثليق و راهبان بخواه كه فردا سه شنبه به صحرا بروند. خليفه گفت: مردم ديگر باران نمى ‏خواهند، چون به قدر كافى باران آمده است، بنابراين به صحرا رفتن چه فايده‏اى دارد؟ امام فرمود: براى آن كه ان شاء الله تعالى شك و شبهه را برطرف سازم.
خليفه فرمان داد: پيشواى مسيحيان همراه راهبان سه شنبه به صحرا رفتند. امام عسكرى عليه السلام نيز در ميان جمعيت عظيمى از مردم به صحرا آمد. آن گاه مسيحيان و راهبان براى طلب باران دست ‏به سوى آسمان برداشتند. آسمان ابرى شد و باران آمد. امام فرمان داد دست راهب معينى را بگيرند و آن چه در ميان انگشتان اوست ‏بيرون آورند. در ميان انگشتان او استخوان سياه فامى از استخوان هاى آدمى يافتند. امام استخوان را گرفت، در پارچه‏اى پيچيد و به راهب فرمود: اينك طلب باران كن! راهب اين بار نيز دست ‏به آسمان برداشت، اما به عكس ابر كنار رفت و خورشيد نمايان شد! مردم شگفت زده شدند.
خليفه از امام پرسيد: اين استخوان چيست؟ امام فرمود: اين استخوان پيامبرى از [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] الهى است كه از قبور برخى پيامبران برداشته‏اند و استخوان هيچ پيامبرى ظاهر نمى ‏گردد جز آن كه باران نازل ‏مى ‏شود. خليفه امام را تحسين كرد. استخوان را آزمودند، ديدند همان طور است كه امام مى ‏فرمايد.
اين حادثه باعث ‏شد كه امام از زندان آزاد شود و احترام او در افكار عمومى بالا رود. در اين هنگام امام از فرصت استفاده كرده و آزادى ياران خود را كه با آن حضرت در زندان بودند، از خليفه خواست و او نيز خواسته حضرت را به جا آورد.(

[ملیکه]

2- ايجاد شبكه ارتباطى با شيعيان در زمان امام عسكرى عليه السلام تشيع در مناطق مختلف و شهرهاى متعددى گسترش و [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] در نقاط فراوانى تمركز يافته بودند. شهرها و مناطقى مانند: [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، آبه (آوه)، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، آذربايجان، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، جرجان و [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] از پايگاه هاى شيعيان بشمار مى ‏رفتند. در ميان اين مناطق، به دلائلى، سامرا، كوفه، بغداد، قم و نيشابور از اهميت ويژه‏اى برخوردار بود
گستردگى و پراكندگى مراكز تجمع شيعيان، وجود سازمان ارتباطى منظمى را ايجاب مى ‏كرد تا پيوند شيعيان را با حوزه امامت از يك سو، و ارتباط آنان را با هم ديگر از سوى دوم برقرار سازد، و از اين رهگذر، آنان را از نظر دينى و سياسى رهبرى و سازماندهى كند.
اين نياز، از زمان امام نهم احساس مى ‏شد و چنان كه در سيره آن حضرت و امام دهم توضيح داديم، شبكه ارتباطى وكالت و نصب نمايندگان در مناطق گوناگون، به منظور برقرارى چنين سيستمى، از آن زمان به مورد اجرا گذاشته مى ‏شد.
اين برنامه در زمان امام عسكرى عليه السلام نيز تعقيب گرديد: به گواهى اسناد و شواهد تاريخى، امام عسكرى عليه السلام نمايندگانى از ميان چهره‏هاى درخشان و شخصيت هاى برجسته شيعيان، برگزيده، در مناطق متعدد منصوب كرده و با آنان در ارتباط بود و از اين طريق پيروان تشيع را در همه مناطق زير نظر داشت. از ميان اين نمايندگان، مى ‏توان از «ابراهيم بن عبده‏»، نماينده امام در «نيشابور»، ياد كرد.
امام طى نامه مفصلى خطاب به «اسحاق بن اسماعيل‏» و شيعيان نيشابور، پس از توضيح نقش امامت در هدايت امت اسلامى، تشريح ضرورت و اهميت پيروى از امامان و هشدار از سرپيچى از فرمان امام نوشت: «...اى اسحاق! تو فرستاده من نزد ابراهيم بن عبده هستى تا وى به آن چه من در نامه‏اى كه توسط محمد موسى نيشابورى فرستاده‏ام عمل كند. تو و همه كسانى كه در شهر تو هستند موظفيد بر اساس نامه مزبور عمل كنيد. ابراهيم بن عبده اين نامه مرا براى همه بخواند تا جاى سؤال و ابهامى باقى نماند... درود و رحمت فراوان خدا بر ابراهيم بن عبده و بر تو و همه پيروان ما باد!
همه كسانى كه از پيروان من و از مردم شهر تواند و اين نامه را بخوانند و كسانى كه در آن ناحيه از [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] منحرف نشده‏اند، بايد حقوق مالى ما را به ابراهيم بن عبده بپردازند و او نيز بايد آن را به «رازى‏» يا به كسى كه وى معرفى مى ‏كند، تحويل بدهد، و اين دستور من است...».
از اين نامه، علاوه بر موضوع جمع آورى وجوه مالى شيعيان كه اهميت ‏بسزايى در تقويت و تحكيم وضع اقتصادى جبهه تشيع داشت، استفاده مى ‏شود كه نمايندگان امام داراى سلسله مراتبى بودند و حوزه فعاليت هر كدام از آنان مشخص بود و وجوه جمع ‏آورى شده مى ‏بايست در نهايت ‏به دست وكيل اصلى برسد و او به امام برساند.
امام، گويا براى تقويت و تثبيت موقعيت ابراهيم بن عبده و نيز براى روشن ساختن شعاع حوزه فعاليت او، طى نامه‏اى به «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» چنين نوشت: «من ابراهيم بن عبده را براى دريافت ‏حقوق مالى آن سامان و ناحيه شما منصوب كردم و او را وكيل امين و مورد اعتماد خويش نزد پيروان خود قرار دادم. [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] در پيش گيريد و مراقب باشيد و وجوه مالى واجب را بپردازيد كه هيچ كس در ترك يا تاخير پرداخت آن معذور نيست...».
گويا برخى از شيعيان در مورد اصالت ‏خط و نامه امام درباره ابراهيم ايجاد شبهه و ترديد كرده احتمال داده بودند كه مجعول باشد، از اين رو امام طى نامه جداگانه‏اى نوشت: «نامه‏اى كه درباره وكالت ابراهيم از ناحيه من - جهت دريافت ‏حقوق مالى مربوط به من از [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] آن منطقه - رسيده، به خط خود من است...».
يكى ديگر از نمايندگان امام «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]»، از ياران خاص امام و از شخصيت هاى بزرگ شيعى در [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، بود. بعضى از دانشمندان [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، از او به عنوان رابط بين قمي ها و امام و از جمله اصحاب خاص آن حضرت ياد كرده‏اند.ما دانشمندان ديگر، او را وكيل و نماينده امام دانسته‏اند.از روايتى در «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» استفاده مى ‏شود كه او نماينده امام در [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] قم بوده است.
«[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» مى ‏نويسد: احمد بن اسحاق قمى اشعرى، استاد [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]، نماينده امام ابومحمد عسكرى بود. وقتى كه آن حضرت درگذشت، وكالت ‏حضرت صاحب الزمان را به عهده گرفت. از طرف حضرت نامه ‏هايى خطاب به او صادر مى ‏شد، و او وجوه و حقوق مالى قم و اطراف آن را گردآورى نموده و به امام مى ‏رسانداحمد بن اسحاق صد و شصت كيسه طلا و نقره را كه از شيعيان قم گرفته بود، به امام تسليم كردو اين، حجم چشمگير وجوه جمع ‏آورى شده را نشان مى ‏دهد.
«[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» اهوازى، يكى ديگر از وكلاى امام بود. اموالى از [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] نزد او جمع ‏آورى شده بود و موفق نشده بود به حضرت عسكرى تحويل دهد. پس از شهادت امام، هنگامى كه ابراهيم بيمار شد، به فرزندش محمد وصيت كرد كه آن اموال را به محضر حضرت صاحب الزمان برساند. او نيز اين ماموريت را انجام داد و به جاى پدرش به نمايندگى امام دوازدهم منصوب گرديد.
در راس سلسله مراتب وكلاى امام، «محمد بن عثمان عمرى‏» قرار داشت كه وكلاى ديگر، به وسيله او با امام در ارتباط بودند. آنان نوعا اموال و وجوه جمع ‏آورى شده را به وى تحويل مى ‏دادند و او به محضر امام مى ‏رساند.

[ملیکه]

پيك ها و نامه‏ها
علاوه بر شبكه ارتباطى وكالت، امام از طريق اعزام پيك ها نيز با شيعيان و پيروان خود ارتباط برقرار مى ‏ساخت و از اين رهگذر مشكلات آنان را برطرف مى ‏كرد. در اين زمينه، به عنوان نمونه، مى ‏توان از فعاليت هاى «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]»، يكى از نزديكترين ياران امام ياد كرد.
او نامه ‏ها و پيام هاى امام را به پيروان آن حضرت مى ‏رساند، و متقابلا نامه ‏ها، سؤال ها، مشكلات، [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و ديگر وجوه ارسالى شيعيان را دريافت نموده و در [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] به محضر امام عسكرى مى ‏رساند. آخرين ماموريت او را كه در روزهاى آخر حيات امام عسكرى رخ داد، در بخش جريان شهادت آن حضرت توضيح داد.
گذشته از پيك ها، امام از طريق مكاتبه نيز با شيعيان ارتباط برقرار مى ‏ساخت و از اين رهگذر آنان را زير چتر هدايت ‏خويش قرار مى ‏داد. نامه‏اى كه امام به «[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]» نوشته - و در بخش تقويت و توجيه سياسى عناصر مهم [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] از آن ياد خواهيم كرد - نمونه‏اى از اين نامه‏ها است.
از اين گذشته، امام دو نامه به شيعيان قم و آبه (آوه) نوشته است كه متن آن ها در كتاب هاى ما مضبوط است. نامه‏هاى ديگرى نيز به مناسبت هاى ديگر از امام در دست است. بر اساس روايتى، امام عسكرى بامداد روز هشتم [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] سال 260 ه، اندكى پيش از رحلت، نامه‏هاى فراوانى به مردم [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] نوشت.

[ملیکه]

3- فعاليت هاى سرى سياسى
امام عسكرى عليه السلام بر رغم تمامى محدوديت ها و كنترل هايى كه از طرف دستگاه خلافت ‏به عمل مى ‏آمد، يك سلسله فعاليت هاى سرى سياسى را رهبرى مى ‏كرد كه با گزينش شيوه‏هاى بسيار ظريف پنهان كارى، از چشم بيدار و مراقب جاسوسان دربار، بدور مى ‏ماند. در اين زمينه نمونه‏هاى فراوانى به چشم مى ‏خورد كه ذيلا دو مورد آن را از نظر خوانندگان محترم مى ‏گذرانيم:
1- «عثمان بن سعيد عمرى‏» كه از نزديكترين و صميمى ‏ترين ياران امام بود، زير پوشش روغن فروشى فعاليت مى ‏كرد. شيعيان و پيروان حضرت عسكرى عليه السلام اموال و وجوهى را كه مى ‏خواستند به امام تحويل دهند، به او مى ‏رساندند و او آن ها را در ظرف ها و مشك هاى روغن قرار داده و به حضور امام مى ‏رساند
2- «داود بن اسود»، خدمتگزار امام كه مامور هيزم كشى و گرم كردن حمام خانه حضرت عسكرى بود، مى ‏گويد: روزى امام مرا خواست و چوب مدور و بلند و كلفتى مانند پايه در به من داد و فرمود: اين چوب را بگير و نزد «عثمان بن سعيد» ببر و به او بده. من چوب را گرفته روانه شدم. در راه به يك نفر سقا برخوردم. قاطر او راه مرا بست. سقا از من خواست ‏حيوان را كنار بزنم. من چوب را بلند كردم و به قاطر زدم. چوب شكست و من وقتى محل شكستگى آن را نگاه كردم، چشمم به نامه‏هايى افتاد كه در داخل چوب بوده است! به سرعت چوب را زير بغل گرفته و برگشتم و سقا مرا به باد فحش و ناسزا گرفت...
وقتى به در خانه امام رسيدم، «عيسى‏» خدمتگزار امام كنار در به استقبالم آمد و گفت: آقا و سرورت مى ‏گويد: چرا قاطر را زدى و چوب را شكستى؟ گفتم: نمى ‏دانستم داخل چوب چيست؟ امام فرمود: چرا كارى مى ‏كنى كه مجبور به عذرخواهى شوى؟ مبادا بعد از اين چنين كارى كنى، اگر شنيدى كسى به ما ناسزا (هم) مى ‏گويد، راه خود را بگير و برو و با او مشاجره نكن. ما، در شهر بد و ديار بدى به سر مى ‏بريم، تو فقط كار خود را بكن و بدان گزارش كارهايت ‏به ما مى ‏رسد.
اين قضيه نشان مى ‏دهد كه امام، اسناد، نامه‏ها و نوشته‏هايى را كه سرى بوده، در ميان چوب، جاسازى كرده و براى «عثمان بن سعيد» كه شخص بسيار مورد اعتماد و راز دارى بوده، فرستاده بوده و اين كار را به عهده مامور حمام كه كارش هيزم آوردن و چوب شكستن و امثال اين ها بوده - و طبعا سوء ظن كسى را جلب نمى ‏كرده ‏واگذار كرده بوده است، ولى بر اثر بى ‏احتياطى او، نزديك بوده اين راز فاش شود!