(¯*~•~* نوروز در شعر و ادب پارسي(اشعار نوروزي) *~• ~*¯) – 431 روز پیش

[منتظرظهور]

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]


مژده ای دل که دگرباره بهار آمده است
خوش خراميده و با حسن و وقار آمده است

به تو ای باد صبا می دهمت پيغامی
اين پيامی است که از دوست به يار آمده است

شاد باشيد در اين عيد و در اين سال جديد
آرزويی است که از دوست به يار آمده است


[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[منتظرظهور]

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند
من سرمست زميخانه كنم رو به خدا


عيد نوروز مبارك به غنى و درويش
يار دلدار!
زبتخانه درى رابگشا


گرمرا ره به در پير خرابات دهى
به سروجان به سويش راه نوردم نه به پا


سالها در صف ارباب عمائم بودم
تا به دلدار رسيدم،
نكنم باز خطا

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[منتظرظهور]

بهار آمد بهار آمد سلام آورد مستان را
از آن پیغامبر خوبان پیام آورد مستان را

زبان سوسن از ساقی کرامتهای مستان گفت
شنید آن سرو از سوسن قیام آورد مستان را

ز اول باغ در مجلس نثار آورد آنگه نقل
چو دید از لاله کوهی که جام آورد مستان را

ز گریه ابر نیسانی دم سرد زمستانی
چه حیلت کرد کز پرده به دام آورد مستان را

سقاهم ربهم خوردند و نام و ننگ گم کردند
چو آمد نامه ساقی چه نام آورد مستان را

درون مجمر دلها سپند و عود میسوزد
که سرمای فراق او زکام آورد مستان را

درآ در گلشن باقی برآ بر بام کان ساقی
ز پنهان خانه غیبی پیام آورد مستان را
چو خوبان حله پوشیدند درآ در باغ و پس بنگر
که ساقی هر چه درباید تمام آورد مستان را
که جانها را بهار آورد و ما را روی یار آورد
ببین کز جمله دولتها کدام آورد مستان را

ز شمس الدین تبریزی به ناگه ساقی دولت
به جام خاص سلطانی مدام آورد مستان را

[منتظرظهور]

سعدي

درخت غچه برآورد و بلبلان مستند

جهان جوان شد و ياران به عيش بنشستند

حريف مجلس ما خود هميشه دل مي برد

علي الخصوص كه پيرايه اي بر او بستند

بساط سبزه لگدكوب شد به پاي نشاط

ز بس كه عامي و عارف به رقص برجستند

يكي درخت گل اندر سراي خانه ماست

كه سروهاي چمن پيش قامتش پستند

به سرو گفت كسي، ميوه اي نمي آري

جواب داد كه آزادگان، تهي دستند

[ملیکه]

باد نوروز وزيدست به كوه و صحرا

جامه عيد بپوشيد چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نَبُود راه به دوست

نازم آن مطربِ مجلس كه بُوَد قبله نما

صوفي و عارف از اين باديه دور افتادند

جام مي گير ز مطرب كه روي سوي صفا

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند

منِ سرمست ز ميخانه كُنم رو به خدا

عيد نوروز مبارك به غني و درويش

يارِدلدار ز بتخانه دري را بگشا

گر مرا ره به در پير خرابات دهي

به سر و جان به سويش راه نوردم، نه به پا

سالها در صف ارباب عمائيم بودم

تا به دلدار رسيدم، نكنم باز خطا

حضرت امام خمینی (ره)