به سندهای معتبر، منقول است که از جمله ی اوقات استجابت دعاست این اوقات:
ـ وقت زایل شدن آفتاب از دایره ی نصف النهار (ظهر)
ـ نزد شنیدن اذان برای هر نماز؛
ـ ساعت اول از روز جمعه و ساعت آخر از روز جمعه؛
ـ سه یک آخر از همه ی شب ها که آن را وقت سحر گویند؛
ـ تمام شب جمعه؛
ـ وقت آمدن باران؛
ـ بعد از هر نماز واجب؛
ـ بعد از نماز شام هر گاه به سجده رود؛
ـ در وقت گریه و تضرع و زاری؛
ـ وقتی که آفتاب به قدر یک نیزه مانده باشد که به وقت ظهر رسد در هر روز؛
ـ بعضی از این اوقات، روایت دارد و بعضی از این ها به تجربه رسیده است.
در اوقات اجابت دعا که در هر سال یک مرتبه باشد، از آن جمله شب قدر است که آن شب نوزدهم و شب بیست و یکم و شب بیست و سوم ماه رمضان المبارک است و خصوصا اگر چنان چه احدی به شب قدر، علم داشته باشد و اگر به یقین شب قدر را ندانسته باشد. پس احادیث درباره ی فضیلت شب بیست و سوم بیشتر است و از برای اجابت دعاها این شب راجح تر است.
ـ و از آن جمله، روزهای این شب هاست: روز نوزدهم و بیست ویکم و بیست وسوم.
ـ روز عید مولود حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله که هفدهم ماه ربیع الاول است.
ـ شب مبعث حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله که بیست و هفتم رجب است و روز آن.
ـ روز عرفه و شب عرفه است، خصوصا از برای شخصی که در عرفات یا کربلای معلا باشد.
ـ شب ها و روزهای سه عید است و آن شب عید غدیر است و روز اوست و شب عید رمضان (فطر) و روز آن است و شب عید قربان و روز آن است.
ـ شب اول ماه مبارک رجب است و به روایتی دیگر در هر شب از ماه رجب
ـ روز نصف (نیمه ی) شعبان و شب