اولياي الهي و مشكلات آنها! – 565 روز پیش

[سید]

برخي مي پندارند: اگر اولياي الهي قدرت حل مشكلات مردم را دارند! چگونه است كه خودشان در بسياري از امور زندگي روزمره در سختي و مشكلات بوده اند؟! و مشكلات خودشان را حل نكرده اند؟‍!


در اين باره گفتني است، رسالت مهم پيامبران و وظيفه مهم اولياي الهي، هدايت مردم و تلاش براي رشد علمي و معنوي مردمان است. به همين جهت براي آگاهي و هدايت مرم بيشترين تلاش را انجام مي دادند اما براي حل مشكلات مردم كمتر از ولايت تكويني خود استفاده مي كردند و براي حل مشكلات خود به ويژه در مواردي كه منافع شخصي خودشان نيز مطرح بود از قدرت خارق العاده و ولايت تكويني خود استفاده نمي كردند؛ بلكه بيشتر صبر و تحمل را در برابر مشكلات از خود نشان مي دادند به همين جهت بهترين اسوه و الگوي مردمان و انسان هاي وارسته و پرتلاش مي باشند.



و حتي براي جلوگيري از سوء استفاده‏ها در برابر خواسته هاي نابجاي مردم از خود مقاومت نشان مي دادند. چنان كه وقتي اهل مكه به پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) گفتند: اگر تو با خدا ارتباط داري آيا پروردگار تو، از گراني و ارزاني اجناس در آينده به تو خبر نمي دهد؟! تا بتواني آنچه به سود و منفعت است تهيه كني و آنچه به زبان است كنار بگذاري؟! در اين هنگام آيه شريفه نازل شد:


«قل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إلّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ »[1]؛

«بگو: جز آنچه خدا بخواهد، براى خودم اختيار سود و زيانى ندارم، و اگر غيب مى دانستم قطعاً خير بيشترى مى اندوختم و هرگز به من آسيبى نمى رسيد. من جز بيم دهنده و بشارتگر براى گروهى كه ايمان مى آورند، نيستم.»


با دقت در آيه شريفه به خوبي آشكار مي شود كه نفي اختيار درباره نفع و ضرر و يا نفي علم غيب، در مواردي است كه به طور استقلالي و بدون اذن خداوند باشد. زيرا پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) به طور يقين در مواردي كه اذن و رضايت خداوند باشد، از علم غيب بهره مند بود. چنان كه در قرآن مجيد مي خوانيم:
«عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا»[2]؛

«داناى نهان است، و كسى را بر غيب خود آگاه نمى كند، جز پيامبرى را كه از او خشنود باشد، كه [در اين صورت ] براى او از پيش رو و از پشت سرش نگاهبانانى بر خواهد گماشت»


بنابراين اگر چه ما در هنگام دعا و زيارت، خوب است هم برآورده شدن حاجت هاي مادي و هم حاجت هاي معنوي را از خدا و اولياي الهي بخواهيم اما بايد بدانيم كه حاجت هاي معنوي و توفيق هدايت و استغفار، بيشتر به طور مستقيم و با لطف خاص خداوند و اولياي الهي انجام مي گيرد و حاجت هاي مادي بيشتر از طريق وسيله هاي مادي و نظام هستي برآورده مي شود و دعاهاي بيشتر موجب مي شود كه زمينه هاي حاجات مادي بهتر و زودتر فراهم گردد؛ به همين جهت خود پيامبران و اولياي الهي كمتر براي حاجت هاي مادي خود از تصرف تكويني استفاده مي كردند؛ بلكه به استقبال بلاها و تحمل سختي ها نيز مي رفتند و از هيچ گونه ايثار و نثار مال و جان دريغ نمي كردند.


-----------------

[1] اعراف (7)، آيه 188.

[2] جن (72)، آيه 26 و 27

[سرباز گمنام]

راه:بلكه به استقبال بلاها و تحمل سختي ها نيز مي رفتند و از هيچ گونه ايثار و نثار مال و جان دريغ نمي كردند.