پرسش:
طلبه جوان 23 ساله از مرحوم علامه طباطبايي(ره) سئوال مي كند؛ آيا مي توانيد مرا راهنمايي كنيد تا عاشق خدا شوم، عاشق پيامبر شوم و عاشق اولياي خدا شوم؟ راه چيست و چاره كدام است؟
پاسخ:
مرحوم علامه طباطبايي(ره) در پاسخ به نامه اين جوان طلبه در رساله لب اللباب صفحه 368 مي فرمايند: «... عرض كنم روشي كه براي ما در همه حال و همه شرايط در حد ضرورت است، روش بندگي و به عبارت ديگر روش خداشناسي است و راه آن طبق آنچه از كتاب و سنت برمي آيد. همانا ياد خدا و امتثال تكاليف عملي است، يعني همان مراقبه و محاسبه است كه در نامه اولي خدمتتان عرض شد. فعلاً به اين ترتيب كه هر صبح كه از خواب بيدار مي شويد تصميم بگيريد كه خدا را فراموش نخواهيد كرد. آن گاه به طور استمرار خود را در برابر خدا تصور كنيد و شب، وقت خواب به حساب كارهاي روز بپردازيد. اگر غفلتي شده استغفار كنيد و توبيخ نفس و اگر نشده حمدي به خدا بكنيد. و ضمناً براي تقويت ذكر تا چهل روز، روزي هزار مرتبه طرف صبح با توجه نام، كلمه طيبه «لااله الاالله» بگوييد. «حال بندگي» كه از اين روش به دست مي آيد. الگو و مقياس همه حالات زندگي است.»
والسلام عليكم- محمدحسين طباطبايي
توضيح اينكه عدد چهل و چهل روز، در ميان اهل معنا داراي ويژگي هاي خاصي است. پيامبر اعظم(ص) چهل سالگي به رسالت مبعوث شد. ميقات موسي(ع) چهل روز بود وهر كس چهل حديث حفظ كند، خداوند او را در روز قيامت فقيه محشور فرمايد. هر كس چهل روز اعمالش را براي خداوند خالص كند، حق تعالي چشمه هاي حكمت بر زبانش جاري كند. در ميان اهل باطن و رياضت شرعي، چله (چهل روز) نشيني مرسوم بوده است.
ذكر «لااله الاالله» آن است كه به ياد محبوب باشي وخود را در حضورش احساس كني و به فرمانش از دل و جان گردن نهي و از نافرمانيش در بيم و حذر باشي. امام صادق(ع) مي فرمايد: ذكر خداوند فقط، سبحان الله، الحمدلله، لااله الاالله و الله اكبر گفتن نيست، بلكه بدان معناست كه هرگاه فرمان الهي بر تو وارد شد، به كاربندي و هرگاه نهي اي رسيد، آن كار را ترك كني (بحارالانوار، ج 90، ص 155) لكن براي تقويت حضور عندالله، در روايات به اذكار فراواني توصيه شده كه بنده بر زبان جاري و ساري سازد.





LinkBack URL
About LinkBacks





پاسخ با نقل قول



Bookmarks