LinkBack URL
About LinkBacks
....... امام حسين(عليه السلام) در سخنان ياران ...... قلم در بيان عظمت احياگر بزرگ اسلام ناب محمدي(صلي الله عليه و آله) مفسّر عظيم الشأن ولايتو امامت، رهبر فرزانه، سرور آزادگان گيتي، اسوة بينظير فداكاري، شهيد آگاه، چراغفروزان هدايت، كشتي نجات امت، حضرت سيّد الشهدا امام حسين(عليه السلام)، عاجز و ناتواناست.آري چه ميتوان نوشت در عظمت شخصيتي كه همة عالمان متعهد و صاحب نظرانمنصف از عمق جان بر اين باورند كه حسين حقيقتي است بزرگ كه تمام مردم گيتي دربرابر عظمت روح و علوّ همّت او سر تسليم فرود آورده و خضوع كردهاند.
كدامين عبارت را در وصف آن جان جانان بكارگيريم كه گوياتر از «مصباح الهدي»،«سفينة النجاة» و «سيدي شباب أهل الجنة» باشد كه جد بزرگوارش، منجي بشريت وسرور كائنات با آن عبارات او را ستوده است.و كدامين كلمات و جملات ميتوانند حق او را ادا كنند در حالي كه خدايش در قرآنكريم در آيه مباهله او را «فرزند پيامبر» و در آيه تطهير «جزء پاكترين پاكان» و در سورةفجر «نفس مطمئنه»اش خوانده است.آري، از تصور عظمت حضرت ثار الله عاجزيم و قلم قاصرمان از اداي حق عظيمحضرت حسين بن علي8 ناتوان است.ولي افرادي وجود دارند كه از هر جهت به آن حضرت نزديكتر بودهاند و حتي آنچنان مجذوب شخصيت او شدهاند كه در فداكردن جان خود در راه او سر از پانميشناختند و در رفتن به سوي ميدان مبارزه و شهادت بر يكديگر سبقت ميگرفتند وشهادت در ركاب او را نهايت آمال و آرزوي خود ميدانستند.
ظهر روز عاشورا وقتي امام حسين(عليه السلام) از نماز فارغ شد در سخنان كوتاهي ياران خود رابه بهشت بشارت داد و فرمود: «اين پيامبر خداست و اينان شهدايي كه در راه خدا كشتهشدهاند، منتظر قدوم شمايند، و شما را به بهشت بشارت ميدهند...»
اصحاب به امام عرض كردند: جانهاي ما فداي تو باد و خونهاي ما نگاهدارندة خونتو، به خدا سوگند مادامي كه از ما كسي زنده باشد، هيچ گزندي به تو و حرم تو نميرسد.
ابن عماره از پدرش نقل ميكند كه: از حضرت صادق(عليه السلام) سؤال كردم و گفتم: ازاصحاب امام حسين(عليه السلام) و ايثار و فداكاري آنان مرا آگاه كن. آن حضرت فرمود: «پرده وحجاب از برابر آنان برداشته شد و منازل خويش را در بهشت مشاهده كردند، بطوري كه برشهادت و كشته شدن شتاب ميكردند تا با حور معانقه نموده و به سوي جايگاه خود دربهشت بروند».
شاعر عرب چه زيبا در وصف آنان سروده است كه:
جادوا بأنفسهم في حبّ سيّدهموالجود بالنفس أقصي غاية الجود
السابقون الي المكارم والعُليوالحائزون غداً حِياض الكوثر
لولا صَوارمُهم ووقعُ نِبالِهملم تسمع الا´ذان صوت مكبّر
آنان امام حسين(عليه السلام) را فراتر از سخن و بيان دانسته و پيش از ا´نكه با زبان در وصف ا´نوجود مبارك سخني بگويند، با عمل خود به وصف او پرداخته و اورا شايسته ا´ن دانستهاندكه جان خود را در راه او فدا سازند. و با اين كار خود حتي دشمنان را به تعجب واداشتهاند؛ابن ابي الحديد معتزلي گويد: به يكي از كساني كه در سپاه كوفه حضور داشت، گفتهشد: واي بر تو! چرا فرزند پيغمبر را كشتي؟! آن مرد گفت: دهانت خرد باد! تو اگر ميديدي آنچه كه ما در كربلا ديديم، تو همهمين كار را ميكردي! آنها دست به قبضة شمشير ميبردند و مانند شيران غرنده به ماحمله ميكردند و خود را در دهان مرگ ميانداختند! امان قبول نميكردند، رغبتي به مالو منال دنيا نداشتند! هيچ چيزي نميتوانست در ميان ايشان و مرگ فاصله بيندازد. اگر باآنها نميجنگيديم، همه ما را از دم شمشير ميگذرانيدند، چگونه ميتوانستيم از جنگكردن با آنها خودداري كنيم؟! هر چند او احمقانه گناه نابخشنودني خود را توجيه ميكند ولي در واقع اعترافي است بهشجاعت و بزرگواري و پايداري ياران امام(عليه السلام). ولي متأسفانه تاريخ نتوانسته است سخنان اين راد مردان را در حق امام و مقتدايخود به طور كامل به ثبت برساند و حتي برخي از آنان تنها نامشان در ليست شهداي كربلاباقي مانده است و اثري از ابراز احساسات آنان نيست، ولي همان تعداد اندك كهنظراتشان به بهانههاي مختلف پيرامون حسين بن علي(عليه السلام) بيان شده است، ميتواندگوياي جلوههائي از شخصيت آن حضرت باشد و ما در اين مقاله برا´ن هستيم كهشخصيت با عظمت ا´ن حضرت را از ديدگاه نزديكترين يارانش مورد بررسي قرار دهيم، واميدواريم نزد مولي و مقتدايمان حسين(عليه السلام) مقبول واقع گردد.
ميهمان گرامي , به انجمن آیه های زندگی خوش آمديد , اگر اين نخستين بازديد شماست لطفاً عضو شويد .
پاسخ با نقل قول
Bookmarks