پرسش و پاسخ های قرآنی – 372 روز پیش

[ملیکه]

امامت ائمه(ع) در آیات قرآن

پرسش:آیا دلیل و مدرکی در مورد امامت 12 امام علیهم السلام در قرآن وجود دارد؟
پاسخ:
درچندین آیه از آیات قرآن به امامت 12 امام علیهم السلام اشاره شده است ازجمله:
1-آیه تبلیغ:یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرین‏[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
یعنی :ای پیامبر آنچه را از سوی پروردگارت نازل شده است به طور کامل (به مردم) برسان ،و اگر نکنی رسالت او را انجام نداده ای ،و خداوند تو را از (خطرهای احتمالی) مردم نگاه می دارد، و خداوند جمعیت کافران لجوج را هدایت نمی کند.
در کتابهای زیادی از دانشمندان اهل تسنن (و در همه کتب معروف شیعه )اعم از تفسیر و حدیث و تاریخ آمده است که آیه فوق در شان علی(ع) نازل شد.
این روایات را گروه زیادی از صحابه از جمله ابو سعید خدری، زید بن ارقم، جابر بن عبدالله انصاری، ابن عباس، براء بن عازب، حذیفه، ابو هریره، ابن مسعود، و عامر بن لیلی نقل کرده اند،و در روایاتآنها آمده است که این آیه در باره علی (ع) و داستان روز غدیر نازل شده است.
از جمله کسانی که این روایات را (به طور وسیع یا به اجمال) در کتابهای خود آورده اند دانشمندان معروف زیرند:
حافظ ابونعیم اصفهانی در کتاب "ما نزل من القرآن فی علی"(به نقل از الخصائص، صفحه29)
ابوالحسن واحدی نیشابوری در "اسباب النزول" صفحه150.
ابن عساکر شافعی به نقل از الدر المنثور جلد2، صفحه298.
فخر رازی در "تفسیر کبیر" جلد3،صفحه626.
ابو اسحاق حموینی در "فرائد السمطین" (مخطوط)
ابن صباغ مالکی در "الفصول المهمه"، صفحه27.
جلال الدین سیوطی در "الدر المنثور" جلد2 صفحه298.
قاضی شوکانی در "فتح القدیر" جلد3 صفحه57.
شهاب الدین آلوسی شافعی در "روح المعانی جلد6 صفحه172
شیخ سلیمان قندوزی حنفی در "الینابیع الموده"صفحه120
بدر الدین حنفی در "عمدة القاری فی شرح صحیح البخاری"جلد8 صفحه584.
شیخ محمد عبده مصری در تفسیر "المنار"جلد6 صفحه463.
و جمع کثیری دیگر.
2-آیه ولایت:إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُون‏[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
یعنی: ولی و سرپرست و رهبر شما تنها خداست و پیامبران او و آنها که ایمان آورده اند و نماز را بر پا میدارند و در حال رکوع زکات می پردازند.
بسیاری از مفسران و محدثان در شأن نزول این آیه نقل کرده اندکه این آیه در شأن علی (ع) نازل شده است.از جمله سیوطی در "الدر المنثور " در ذیل همین آیه از ابن عباس نقل کرده است که علی(ع) در حال رکوع نماز بود که سائلی تقاضای کمک کرد وآن حضرت انگشترش را به او صدقه داد.پیامبر از او پرسید: چه کسی این انگشتر را به تو صدقه داد ؟سائل اشاره به به علی (ع) کرد و گفت:آن مردی که در حال رکوع است. در این هنگام آیه "انما ولیکم الله و رسوله "نازل شد.
در همان کتاب روایات متعدد دیگری به همین مضمون از "ابن عباس" و "سلمة بن کهیل" و خود "علی (ع)" نقل شده است[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].
همین معنادر کتاب "اسباب النزول "واحدی از "جابر بن عبدالله" وهمچنین از "ابن عباس" نقل شده است[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].
زمخشری در تفسیر "الکشاف"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و فخر رازی در تفسیر "الکبیر"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] همین معنی را نقل کرده اند.
طبری نیز در تفسیر خود روایات متعددی در ذیل این آیه و شأن نزول آن نقل می کند که اکثر آنها می گوید درباره حضرت علی (ع) نازل شده است[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].
گروه عظیم دیگری نیز البحر المحیط این روایت را با عبارات مختلف در حق علی (ع) آورده اند از جمله در کتاب "کنز العمال"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]،حاکم حسکانی در "الشواهد التنزیل"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].
مرحوم علامه امینی در "الغدیر" حدیث فوق و نزول این آیه را در باره علی (ع) از کتب زیادی از اهل سنت (حدود بیست کتاب با ذکر دقیق مدارک و منابع آن) نقل کرده است[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].
3-آیه اولی الامر:یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم‏ [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] یعنی :ای کسانی که ایمان آورده اید اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید رسول خدا(ص)و اولی الامر از خودتان را.
حاکم حسکانی حنفی نیشابوری در "الشواهد التنزیل" در ذیل این آیه پنج حدیث نقل کرده که در همه آنها عنوان "اولی الامر"بر علی (ع) (به عنوان یک مصداق روشن) تطبیق شده است.[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
ابو حیان اندلسی مغربی در تفسیر "البحر المحیط"در میان اقوالی که در باره معنی اولی الامر نقل کرده ، از سه نفر از مفسرین نقل می کند که منظور از آن امیران سرایا یا ائمه اهل بیت (ع) است.[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
در اینجا "اولوالامر صیغه جمع است و مفهوم آن تمام امامان معصوم را شامل می شود.
در تفسیر "برهان" نیز دهها روایت از منابع اهل بیت(ع) در ذیل این آیه است که می گوید :آیه مزبور در باره علی (ع) ،یا آن حضرت و سایر ائمه اهل بیت (ع) نازل شده است.حتی در بعضی از این روایات، نام ائمه دوازده گانه اهل بیت (ع) یک یک آمده است[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].
4-آیه صادقین:یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقینَ[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] یعنی: ای کسانی که ایمان آورده اید تقوای الهی داشته باشید و (همیشه) با راست گویان باشید.
سیوطی در "الدر المنثور"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و خوارزمی در "مناقب"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و زرندی در"درر السمطین"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و عبدالله شافعی در "مناقب"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] و حاکم حسکانی حنفی نیشابوری در "الشواهد التنزیل"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] وشیخ سلیمان قندوزی حنفی در "الینابیع الموده"[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]و جمع دیگری از بزرگان اهل سنت در ذیل این آیه روایاتی نقل کرده اند که مراد از اولوا الامر حضرت علی (ع) و اوصیاء او تا روز قیامت هستند.
5-آیه قربی: ِ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی‏ [Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]. یعنی:بگو من هیچ پاداشی از شما بر (ادای) رسالتم در خواست نمی کنم ،جز مودت و دوستی نزدیکانم را.
تمام مفسران شیعه و گروهی از مفسران اهل سنت گفته اند: منظور از"ذوی القربی"، نزدیکان پیامبر اکرم (ص) است.
در این آیه محبت ذوی القربی به عنوان اجر رسالت شمرده شده است ودر آیات دیگر اجر مذکور وسیله قرب الهی و به سود مردم ذکر شده(قُلْ ما سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلَی اللَّه‏[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]یعنی : بگو هر اجر و پاداشی از شما خواسته ام برای خود شماست، اجر من تنها بر خداوند است ...) و(قُلْ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ یَتَّخِذَ إِلی‏ رَبِّهِ سَبیلا[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]یعنی :بگو من در برابر ابلاغ رسالت هیچ گونه پاداشی از شما مطالبه نمی کنم مگر کسانی که بخواهند راهی به سوی پروردگارشان برگزینند.) از ضمیمه کردن این آیات چهار گانه به یکدیگر به خوبی می توان نتیجه گرفت که پیامبر اسلام(ص)نیز مانند سایر پیامبران الهی اجر و پاداشی برای شخص خود از مردم نخواسته است بلکه مودت ذوی القربای او راهی به سوی خداست .وچیزی صددرصد به نفع خود آنها ، چرا که این مودت دریچه ای است به سوی مسأله امامت و خلافت وجا نشینی پیامبر اسلام (ص)در امت وهدایت مردم در پرتو آن.
از مجموع روایاتی که در تفسیر آیه آمده است نیز می توان چنین نتیجه گیری کرد که بدون تردید آیه مورد بحث ناظر به مسأله امامت و خلافت است که می تواند به عنوان اجری برای رسالت شمرده شود، اجری که مردم را به خدا نزدیک می کند و نفعش عاید خود آنها می شود[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...].

1-سوره مائده،آیه67

2-مائده،آیه55

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]تفسیر الدر المنثور جلد2، صفخه 293

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]اسباب النزول، صفحه 148

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]تفسیر الکشاف جلد1،صفحه 649.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]تفسیر فخر رازی، جلد12،صفحه26.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]تفسیر طبری جلد6،صفحه186.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]ک نز العمال،جلد6،صفحه319.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]الشواهد التنزیل،صفحه161تا68.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]الغدیر ،جلد2،صفحه52و53.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره نساء،آیه59

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]الشواهد التنزیل،جلد1،صفحه148تا151.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]البحر المحیط،جلد،صفحه278.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]تفسیر برهان،جلد1،صفحه381تا387.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره توبه ،آیه119

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]تفسیر الدر المنثور جلد،ذیل آیه

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]مناقب صفحه189.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]درر السمطین صفحه91

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]مناقب عبدالله شافعی صفحه154.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]الشواهد التنزیل،جلد1،صفحه259.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]الینابیع الموده صفحه115.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره شوری،آیه23.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره سبأ،آیه47

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره فرقان،آیه57

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]مکارم شیرازی تفسیر پیام قرآن جلد نهم امامت و ولایت در قرآن مجید،صفحه227-229.



منبع: پایگاه حوزه4578-14578-1

[ملیکه]

پرسش:حدیثی در اصول کافی وجود دارد که می گوید: دانش صحیح تفسیر تنها در دست امامان است؛ این در ذهن من سؤالی را ایجاد کرده است و آن اینکه: آیا غیر معصومین (ع) نیز می توانند قرآن را تفسیر نمایند؟

پاسخ:
قبل از پاسخ به سؤال فوق متذکر می گردیم که منظور از “تفسیر“ ، بیان معانی و مقاصد آیات کریمه است که با استمداد از تدبر و استنطاق معنی آیه ای از مجموع آیات مربوطه و استفاده از روایات معتبر در صورت امکان، تحقق می پذیرد، بنابراین در اینجا نظری به بطون قرآن که جز از راه تأویل بدان راهی نیست، نداریم.
با مراجعه به آیات صریح قرآن:
"أَ فَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلی‏ قُلُوبٍ أَقْفالُها[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]"
"وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیانًا لِکُلّ‏ِ شَیْ‏ءٍ[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]"
"کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ مُبارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیاتِهِ وَ لِیَتَذَکَّرَ أُولُوا اْلأَلْبابِ[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]"
"أَ فَلَمْ یَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ یَأْتِ آباءَهُمُ اْلأَوَّلینَ[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]"
و آیات بسیار دیگرو با مراجعه به روایات بسیاری که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم السلام رسیده و به مردم توصیه و تأکید نموده که در مشکلات و فتن، بقرآن مجید مراجعه نمایند. (به اول تفسیر عیاشی و صافی و برهان مراجعه شود)
و همچنین روایات متواتر دیگری که از پیامبر(ص) و معصومین(ع) وارد شده مبنی بر اینکه احادیثی که از ما نقل می شود باید به قرآن عرضه شوند، که اگر موافق قرآن باشد به آن اخذ و عمل شود و اگر مخالف قرآن باشد، باید رد شود.[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
این نکته را می فهمیم که همه مسلمانان به تدبر و فهم قرآن فرا خوانده شده اند و این یعنی جواز تفسیر برای کسانی که واجد شرایط باشند.
قابل توجه است که بر اساس عقیده شیعه چنانچه در روایات رسول (ص) و… آمده است، مفسرین واقعی قرآن خود پیامبر اکرم و جانشینان بر حق او (یعنی ائمه اطهار) می باشند و بهمین جهت است که ما در تفسیر قرآن به کلمات معصومین نیازمند هستیم و لذا کار تفسیر علاوه بر شروطی که دارد، روشهایی نیز دارد، که روش صحیح و منحصر به فرد آن روشی است که پیامبر اکرم(ص) و ائمه اهل بیت(ع) در تعلیمات خود به آن اشاره فرموده اند، لذا مفسر وظیفه دارد پیش از تفسیر به احادیث نبوی و روایات اهل بیت(ع) مراجعه کرده و در آنها تأمل نماید تا به روش ایشان در بر داشت معانی قرآن آگاه شده و طبق آن روش به تفسیر قرآن بپردازد.
پس آن دسته احادیثی که می فرمایند: “دانش صحیح تفسیر تنها در دست ائمه علیهم السلام است”. منظورشان علم به همه مفاهیم قرآن و همچنین علم به حقائق باطنی قرآن است و حتی همین دانش اختصاصی را دیگران به دو صورت می توانند از معصومین علیهم السلام دریافت دارند:
با تصریح مستقیم ائمه علیهم السلام
با تعلیم روش صحیح بیرون کشیدن این معارف از قرآن کریم که در خلال تعالیم عالیه معصومین وارد شده است.
و مفسر واقعی قرآن می تواند با توسل به یکی از این دو طریق، در راه درک و تحقیق مفاهیم و حقائق قرآنی تلاش کند.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره محمد، آیه 24.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره نحل، آیه 89.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره فاطر، آیه 29.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]سوره مومنون، آیه 68.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]بحار الانوار– ج 1– باب اختلاف اخباری.

[ملیکه]

پرسش:حدیثی در کافی وجود دارد که می گوید دانش صحیح تفسیر تنها در دست امامان است؛ این در ذهن من سؤالی را ایجاد کرده است و آن اینکه: در مواردی که معصومین (ع) تفسیری برای آیه ای نموده باشند، آیا دیگران حق اظهار نظر دیگری در همان مورد را دارند؟

پاسخ:در مواردی که معصومین (ع) تفسیری برای آیه ای نموده باشند، آیا دیگران حق اظهار نظر دیگری در همان مورد را دارند؟


قبل از پاسخ به سؤال فوق متذکر می گردیم که منظور از “تفسیر“ ، بیان معانی و مقاصد آیات کریمه است که با استمداد از تدبر و استنطاق معنی آیه ای از مجموع آیات مربوطه و استفاده از روایات معتبر در صورت امکان، تحقق می پذیرد، بنابراین در اینجا نظری به بطون قرآن که جز از راه تأویل بدان راهی نیست، نداریم.
حال می گوئیم : چنانچه برای یک آیه، تفسیری از معصومین علیهم السلام با سند صحیح رسیده باشد و ظاهرش این باشد که تنها معنی منحصر به فرد همین است مثل روایاتی که “خیر البریه“ را به امام علی علیه السلام و شیعیان او تفسیر کرده است، در این صورت کسی حق ندارد اجتهاد در مقابل نص کرده و تفسیر دیگر برای آیه ذکر کند.
اما چنانچه سند آن روایت مخدوش باشد یا ظاهرش انحصار را نرساند. بلکه با توجه به معنی آن آیه و روایت و البته با رعایت قوانین حدیث شناسی، معلوم شود که این تفسیر بیان مصداقی (نمونه ای) از مصادیق آیة کریمه است، طبیعتاً راه برای بدست آوردن مفهوم کلی و البته با کمک همان روایت که مصداقی از آیه را بیان فرموده، باز است و بالطبع ممکن است که آن مفهوم کلی مصادیق دیگری را نیز شامل شود.
اتفاقاً در مورد “و الراسخون فی العلم“ روایات بسیاری وارد شده است که در اینجا به دو روایت اشاره می کنیم:
امام صادق علیه السلام فرمود: “ما راسخین در علم هستیم و ما تأویل قرآن را می دانیم“[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
امام باقر علیه السلام فرمودند: “راسخین در علم کسانی هستند که علمشان دچار اختلاف نمی شود.“[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]
با ملاحظه این دو روایت که در این باب سخن گفته است می فهمیم که راسخون در علم آنانند که معارف الهی را دریافته و به حقیقت تعقل نموده اند و احتمالات مخالف آن را رد کرده اند و در نتیجه همیشه بر این معارف ثابت قدم می مانند و هرگز در آن تردید نمی کنند، و علامت ایشان نیز آن است که در مرحله عمل و کردار، طبق آن معارف عمل کرده و هیچگاه خلاف آن حقایق رفتار نمی کنند و هرگز تابع هوی نفس خویش و دیگران نمی شوند؛ یعنی ظاهر آنان حاکی از باطن ایشان می باشد.
و معلوم است که مصداق اصلی و کامل این مفهوم همانا اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام هستند، که در تمام عمر به حقیقت معارف، ثابت قدم بوده و هرگز با رفتار خویش با این حقایق مخالفتی نکرده اند، همانطور که در عده ای از روایات به آن تصریح شده است.
اما ممکن است بگوئیم که غیر معصومین از قبیل جناب سلمان (ره) نیز در مدتی از عمر خویش این صفت را در مرحله ای بسیار پایین تر از معصومین (ع) دارا بوده اند یعنی بر حقایق ایمانی استوار و پابرجا بوده و هرگز در مقام عمل، کاری بر خلاف آن حقایق انجام نداده اند و مقدار یا همه تأویلات قرآن [علم متشابهات] را از ائمه (ع) گرفته و می دانسته اند.
و در مرحله پایین تر بعضی از علماء، که با تعلم و تحقیق بسیار در مدرسه اهل بیت (ع) همان صفتی که سلمان داشته، در مدتی از عمر خویش بدست آورده اند و در مقام عمل نیز با علم خویش مخالفت نکرده و رفتاری مخالف دستورات اسلامی انجام نداده اند.
و اینجا می گوئیم آن دسته احادیثی که می فرمایند: “دانش صحیح تفسیر تنها در دست ائمه علیهم السلام است“. منظورشان علم به همه مفاهیم قرآن و همچنین علم به حقائق باطنی قرآن است و حتی همین دانش اختصاصی را دیگران به دو صورت می توانند از معصومین علیهم السلام دریافت دارند:
با تصریح مستقیم ائمه علیهم السلام
با تعلیم روش صحیح بیرون کشیدن این معارف از قرآن کریم که در خلال تعالیم عالیه معصومین وارد شده است.
و مفسر واقعی قرآن می تواند با توسل به یکی از این دو طریق، در راه درک و تحقیق مفاهیم و حقائق قرآنی تلاش کند.
و در پایان باید گفت که این تفاسیر تنها نسیمی از مفاهیم قرآنی است و اصل آن در دست ائمه (ع) است و انسانی با کفایت می خواهد تا ائمه (ع) آن مفاهیم را به وی عرضه کند.
برای توضیح بیشتر به کتاب “قرآن در اسلام“ علامه طباطبائی، مراجعه کنید.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] اصول کافی، ج 1، ص 213.

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]اصول کافی، ج 1، ص 245.



منبع: پایگاه حوزه1230-21230-2

[ملیکه]

پرسش:منظور از ابرار که در قرآن ذکر شده، چه کسانی هستند؟
پاسخ:
کلمه ابرار که در قرآن مجید، 6 بار تکرار شده است جمع کلمه بر ـ به فتحه باء ـ است و کلمه بر صفت مشبهه از مصدر بر ـ به کسره باء ـ است، که به معنای احسان است، و این معنا در مورد کسی صادق است که عمل خود را نیکو بسازد و در نیکو ساختن آن هیچ نفعی که عاید خودش شود، در نظر نگرفته باشد نه جزایی که در مقابل عملش به او بدهند و نه حتی تشکری را. و خلاصه کلمه بر ـ به فتحه باء ـ به معنای کسی است که خیر را بدان جهت که خیر است می خواهد نه بدان جهت که اگر انجام دهد نفعی عایدش می شود.
حال با در نظر گرفتن اینکه هیچ خیر و صلاحی در هیچ عملی نیست مگر با ایمان به خدا و رسولش، و ایمان به روز جزا، لذا ابرار کسانی هستند که عمل خیر را به خاطر ایمان به خدا و رسولش و روز جزا انجام می دهند. و مراد از “ابرار” در آیه 5 سوره انسان (76) طبق روایات معتبر (حضرت علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام) و شیعیان آنها می باشد.[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]

[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...] تفسیر المیزان، ترجمه فارسی، ج 20، ص199 به بعد، ذیل آیات سوره انسان



منبع: پایگاه حوزه19921992