««« {{ روز زن و مادر گرامی باد }}»»» – 368 روز پیش

[ملیکه]

آغوش تو ای مادر من بستر ناز است
الایی شب هات مرا گلشن ساز است
رخسار و وجود تو مرا پیكر مهر است
هم قبله و هم كعبه و هم عشق و نیاز است
دربار سخا بوده مرا لطف تو مادر
الوان نگاه تو مرا جنت باز است
درعالم گلها چه بوها كه شنیدم
از مهر مرا عطر توام مشك فراز است
هرچند كه دیدم به جهان رنج فراوان
درد تو مرا سخت ترین سوز وگداز است.

شعر از: منیر سپاس بلخی

[ملیکه]

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.
گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

[ملیکه]

مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

[ملیکه]

در قانون خلقت، هرچه مقام آفريده اي بالاتر است، وظايف او هم سنگين تر مي شود. در اين ميان، زن که به عنوان انسان، جانشين خدا در زمين و به عنوان مادر، پرورش دهنده افراد جامعه بشري است، از مقام بلند و والايي برخودار است. آيت الله جوادي آملي، در مورد عظمت مقام مادر و وظايف او چنين مي نويسد: «يک سلسله مسئوليت هاي پرورشي به عهده مادر است که مرد از آن محروم است. زن حداقل سي ماه يک سري مسئوليت هايي دارد که مرد ندارد. در اين سي ماه که کودک مستقيماٌ از مادر تغذيه مي کند، مادر مسئول حفظ دو نفر است؛ يکي براي خود و ديگري براي کودک. آيا اين عظمت زن نيست؟ اين مسئوليتي نيست که ذات اقدس الهي به زن داده است که به زن فرمود: مسئوليت در حفظ انديشه ها، افکار و عقايد بيش از مرد است. تو مسئول دو نفري. از اين رو مواظب افکار و انديشه هايت باش؛ زيرا که بسياري از مسائل، از راه انديشه به فرزند مي رسد».

[ملیکه]

حساسيت وظايف مادر به قدري والا و دقيق است که توجه يا عدم توجه به آن، تأثير آشکار و عميقي بر آينده کودک و جامعه مي گذارد. در حقيقت، مقام مادري پستي کليدي در جامعه است.
استاد جوادي آملي در مورد مقام مادر مي فرمايد: «نه اعضاي خانواده مجازند مقام شامخ مادري را تنزل دهند، نه افراد جامعه مي توانند منزلت رفيع مديريت داخلي خانه را سبک تلقي کنند، نه نظام حکومتي و سيستم اداره جامعه حق دارد از بهاي لازم آن غفلت يا تغافل کند، و نه خود زنان مأذونند که از شناخت چنين جايگاه رفيعي جاهل بوده و يا تجاهل نمايند.»

[روضه رضوان]

با سلام

روز زن بر شما مبارکباد

وقتی کسی را دوست دارید





وقتی کسی را دوست دارید، حتی فکر کردن

به او باعث شادی و آرامشتان می شود




وقتی کسی را دوست دارید، در کنار او که

هستید، احساس امنیت می کنید.




وقتی کسی را دوست دارید، حتی با شنیدن صدایش،

ضربان قلب خود را در سینه حس می کنید.




وقتی کسی را دوست دارید، زمانی که در

کنارش راه می روید احساس غرور می کنید.




وقتی کسی را دوست دارید، تحمل

دوری اش برایتان سخت و دشوار است.





وقتی کسی را دوست دارید، شادی اش برایتان زیباترین

منظره دنیا و ناراحتی اش برایتان سنگین ترین غم دنیاست.




وقتی کسی را دوست دارید، حتی تصور بدون

او زیستن برایتان دشوار است.




وقتی کسی را دوست دارید، شیرین ترین لحظات

عمرتان لحظاتی است که با او گذرانده اید.




وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید برای

خوشحالی اش دست به هر کاری بزنید.




وقتی کسی را دوست دارید، هر چیزی را

که متعلق به اوست، دوست دارید.




وقتی کسی را دوست دارید، در مواقعی که به بن بست

می رسید، با صحبت کردن با او به آرامش می رسید.





وقتی کسی را دوست دارید، برای دیدن

مجددش لحظه شماری می کنید.




وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید از

خواسته های خود برای شادی او بگذرید.




وقتی کسی را دوست دارید، به علایق او

بیشتر از علایق خود اهمیت می دهید.




وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید به هر

جایی بروید فقط او در کنارتان باشد.




وقتی کسی را دوست دارید، ناخود آگاه

برایش احترام خاصی قائل هستید.




وقتی کسی را دوست دارید، تحمل سختی ها برایتان

آسان و دلخوشی های زندگیتان فراوان می شوند.




وقتی کسی را دوست دارید، او برای شما زیباترین و

بهترین خواهد بود اگرچه در واقع چنین نباشد.




وقتی کسی را دوست دارید، به همه چیز امیدوارانه

می نگرید و رسیدن به آرزوهایتان را آسان می شمارید.




وقتی کسی را دوست دارید، با موفقیت و

محبوبیت او شاد و احساس سربلندی می کنید.




وقتی کسی را دوست دارید، واژه تنهایی برایتان بی معناست.




وقتی کسی را دوست دارید، آرزوهایتان آرزوهای اوست.





وقتی کسی را دوست دارید، در دل زمستان

هم احساس بهاری بودن دارید.




به راستی دوست داشتن چه زیباست، این طور نیست

[خاطره]

مادر تنها کسیه که میتونی براش ناز کنی

سرش داد و بیداد راه بندازی، باهاش قهر کنی!

اما با اینکه تو مقصر بودی بازم با یه بشقاب غذا

با لبخند میاد و میگه: با من قهری با غذا که قهر نیستی . .